Vaar- Fiets- en Zwerftocht

’Even bukken, aan stuurboord staat de gevangenis’

Het varen, fietsen en zwerven begint dit jaar om 10.00 uur aan boord van de Tisum. Inderdaad. Er zal niet worden gevaren, gezworven of gefietst voordat de Penningmeester zijn centjes binnen heeft. En de Schipper van de Tisum, Cock Pleijster, beheert de kas.

Nadat een ieder aan zijn financiële verplichtingen heeft voldaan gaan we naar restaurant Het IJ-theater voor een ontmoetingsbrunch met de andere leden van deze tocht. Het wordt een gezellig samenzijn met oude bekenden én met nieuwe deelnemers. Om half twee vertrekken we voor een fietsrondje rond Amsterdam. Onder leiding van Theo van Catz. Hennie, de vrouw van de TTL die in het verleden de fietsrondjes heeft geleid, moet vanwege fysieke ongemakken deze tour helaas verstek laten gaan. Het eerste fietsrondje gaat door Landsmeer, het prachtige natuurgebied Het Twiske, en vervolgens via Oostzaan en weer Landsmeer retour naar de jachthaven. Het Twiske dankt zijn naam aan een oud veenriviertje dat er vroeger heeft gelopen. Het is nu een natuurgebied van circa 650 hectare waar schotse Hooglanders lopen en vossen in het wild leven en ook menig roofvogel heeft daar zijn territorium. Het gebied is reeds op oude kaarten uit het jaar 1288 te vinden. De minder geoefende fietser grijpt na deze tocht naar zijn of haar achterwerk en vraagt zich hardop af of de haven een masseuse en/of masseur in dienst heeft. De dag wordt afgesloten met een gezamenlijk diner, wederom in restaurant Het IJ-theater.

De eerste vaardag voert de fietsende zwervers naar Leiden. We meren daar iets voor vijf uur af aan de Ankerplaats. Deze dag levert enig oponthoud op bij de Schipholbrug die wordt gerepareerd. Voor de rest is het genieten. Mooi weer en een lekker windje. Dan volgt de laatste Koninginnedag. Er staat een kort fietsprogramma op het programma, maar de meesten van ons kiezen ervoor naar de beëdiging van Willem-Alexander tot koning te kijken. Er wordt dus niet gefietst. Wel wordt er aan het eind van de middag nog een steigerborrel georganiseerd. Sommigen beginnen spontaan bekende KNMC-liedjes te zingen en dat werkt zo aanstekelijk dat Hermann van de Pagani zijn accordeon gaat halen. Kortom: Leiden heeft er deze dag nog een attractie bij. Het muzikale niveau is zo hoog dat de aanwezige honden van Theo en Marijke en die van Cock en Els spontaan mee janken.

Vanuit Leiden vervolgen we de tocht naar de City Marina haven in Rotterdam. Een dag met veel bruggen en twee sluizen. Al vrij snel breekt het konvooi in twee delen vanwege een geladen vrachtschip dat door een deel van het konvooi wél kan worden opgelopen. Ook de sluis bij Leidschendam zorgt ervoor dat we de rest van deze dag in twee konvooien verder trekken. Het tweede konvooi wordt tot in Rotterdam geleid door Jan Nome die bij aankomst in zijn ’eigen’ Rotterdam via kanaal 77 een stadstour geeft. Enige humor ontbreekt daarin niet: ’Sommige lieden nu even bukken; aan stuurboord staat de gevangenis’. Bij aankomst in de City Marina worden we opgewacht door de havenmeester die een ieder zijn plek aanwijst. De dag wordt afgesloten met een echt perfect diner bij Restaurant May Flower, op loopafstand van onze ligplaatsen.

Donderdag twee mei wordt een dag met een gaatje. We vertrekken vanaf de jachthaven richting de aanmeerplek, waar de waterbus ligt die ons richting Kinderdijk gaat brengen. Bij aankomst gaat het grootste deel van de groep gewoon aan boord van de waterbus, maar een enkeling blijft op de kade staan. Al snel blijkt waarom: de groep is niet compleet! Aad Dolle is er niet! Een ieder die reeds aan boord is, gaat er als een speer weer van af. Iedereen in paniek aan de wal, behalve Aad’s vrouw Ada. Leun, de Toertochtleider, en Theo van Catz ontpoppen zich vervolgens als ware de Cocks (met c-o-c-k) en brengen Aad binnen de kortste keren weer bij de groep. Het blijkt een schoolvoorbeeld te zijn van hoe zwak het menselijk vlees toch is. Aad is namelijk achter de verkeerde vrouw aan gereden. Hij is daarbij misleid door de rode jas van de dame, dezelfde kleur als de jas van Ada. Wat deze dame nog meer allemaal heeft, heeft Aad (nog) niet verteld.

Met de waterbus gaan we vervolgens richting Kinderdijk. Wat een prachtig vervoermiddel is dit toch. Deze waterbus scoorde onlangs een 8.3 tijdens een tevredenheidsonderzoek en als je erin zit, weet je waarom. Hoewel het wat frisjes is, volgt er toch een mooie fietstocht langs de molens van Kinderdijk en door de Alblasserwaard. Even na de koffiestop splitst de groep zich. De minder ervaren fietsers nemen de wat kortere route naar de waterbus, de anderen gaan voor de volledige route. Onder hen ook Roel en Tini, petje af! Soms lijkt het alsof we route even kwijt zijn en soms alsof sommige mensen zichzelf even kwijt zijn. Maar aan het eind van de dag is een ieder weer bij de waterbus die ons weer rap terug brengt naar Rotterdam. De molens bij Kinderdijk zijn allen windmolens (in totaal negentien stuks) en ze staan allemaal op de lijst van UNESCO als werelderfgoed.

De schitterende volgende vaardag brengt ons vanuit Rotterdam naar Hank. Over de Noord – de Oude Maas het Hollands Diep en de Amer naar de jachthaven aldaar. Na wat was passen en meten heeft iedereen een plek. ’s Avonds met een fluisterboot door de Biesbosch, op zoek naar bevers. En ja hoor na twee uur varen hebben we twee bevers en één rat gesignaleerd. Aan boord van de beverboot een vrouwelijke gids die erg enthousiast vertelt over de Biesbosch en de bevers die daar hun burcht hebben. De Biesbosch is ontstaan in de eerste helft van de 15e eeuw, na de St.Elisabethsvloed in 1421. Het gebied heeft in die tijd een oppervlak van ruim 300 vierkante kilometer. Vandaag de dag is het een Nationaal Park van 9000 hectare.

De dag van vier mei beginnen we met een goed ontbijt in het restaurant bij de haven. Om elf uur stappen we op de fiets voor een mooie tocht in de omgeving van Hank en Dussen. Eén geval van bandenpech en wederom moet de fiets van Hans Lommers het ontgelden. Hans te zwaar of fiets te licht? Of achterstallig onderhoud ? De koffiestop hebben we bij een klompenmakerij. Deze klompenmakerij wordt gerund door een jong echtpaar. De man verhaalt enthousiast over wat ze allemaal aan excursies geven aan scholen en bejaardentehuizen. Ook krijgen ze veel bezoek van bedrijven en overheidsinstellingen en uiteraard zijn er de toeristen. Op jaarbasis maken ze 30.000 paar klompen en deze gaan de hele wereld over. Klompen worden gemaakt van wilgen- of populierenhout.

Op Bevrijdingsdag treffen we de Biesboschsluis op onze weg. Dus vertrekken we in drie konvooien vanuit Hank . De jachthaven van IJsselmonde, waar de scepter wordt gezwaaid door KNMC lid Kees Meijburg, is ons doel. ’s Avonds is de gehele groep weer aanwezig om in het mooie en gezellige clubhuis van de haven te kunnen genieten van het Waalbuffet. De volgende dag zijn de weergoden wederom met ons als we vertrekken voor weer een dagje fietsen. Wederom is het de fiets van Hans die de geest geeft. Hans gaat lopend terug en de rest van de groep gaat door en via Ridderkerk, Bolnes en Hendrik Ido Ambacht keren we na zo’n dertig 30 kilometer weer terug bij de haven. We hebben deze dag een afscheidsborrel op het programma staan. Leny en Hans gaan de volgende dag de andere kant op, in verband met de Kleinkindertocht. Het wordt een gezellige avond waarop Hans uit handen van TTL Leun de ’Pechprijs’ krijgt uitgereikt.

Op weg van IJsselmonde naar Vrouwenakker raken we halverwege de tocht ook de Aphrodite kwijt. Aad Dolle is te ziek om de tocht helemaal uit te varen en te fietsen maar hij hoopt er bij het afscheidsdiner in Weesp wel weer bij te zijn. Vandaag twee sluizen: eentje in Gouda en de Tolhuissluis bij Vrouwenakker, die nog deels in renovatie is. We arriveren er om kwart voor vijf. De watersportclub Jan Ploegensluis is met een aantal boten eerder op pad gegaan (dan gepland) om ons te ontvangen. Het is een kleine vereniging met circa vijfentwintig boten, maar met een mooi clubhuis.

In Vrouwenakker maken we een fietstochtje in de omgeving. Het eerste stukje gaat over een smal verhard stuk jaagpad. Hier moet je echt je stuur goed vasthouden, anders beland je in een haag die over een deel naast dit jaagpad staat. En dat gebeurt dan ook prompt bij Roel Kok, die even wat ’stuur-onvast’ is geweest. Roel ligt voor een groot deel met fiets en al in de haag, wordt uit zijn benarde positie gered en verder gaat het weer. Het wordt een klein rondje, om half een zijn we weer terug bij de boten. In de middag is er tijd voor wat boodschappen en voor het schoonmaken van de boten. Vervolgens is er de barbecue die we in en om het clubgebouw mogen houden. Leun heeft een slager bereid gevonden vlees en alle toehoren te brengen en er is ook een ’kok’ aanwezig. Alle lof voor Mike Lommers van de Cotopaxi! Leun bedankt de voorzitter van de watersportclub en overhandigt hem een KNMC vaantje en een spel kaarten. Na de barbecue komen de liederen weer los en komt ook de accordeon van Hermann weer tevoorschijn. Hoewel niet iedereen de juiste woorden en vooral de melodie kent, wordt het een leuke avond.

De laatste vaardag voert ons van Vrouwenakker naar Weesp. Over de prachtige, kronkelende Amstel via Uithoorn, Ouderkerk aan de Amstel en een stukje door Amsterdam en Diemen, langs het voormalige terrein van de Hells Angels, naar smal Weesp. Bij vertrek een dreigende lucht maar gelukkig de gehele tocht goed weer gehad. Ondanks alle bruggen verloopt de tocht voorspoedig en ligt het gehele konvooi om twee uur afgemeerd. De rest van de dag kan zelf worden ingevuld en dat kan goed in het oude vestingstadje. Het gebied rond Weesp is al 2000 jaar bewoond en vanwege zijn strategische ligging aan de Vecht heeft het al in 1355 stadsrechten verworven. Als je door het oude Weesp loopt kun je nog goed een deel van de oude verdedigingswerken zien en de Stelling van Amsterdam.

In de omgeving van Weesp wordt op de afsluitende vrijdag een aangepaste route op de fiets afgewerkt. De wind is te pittig om het oorspronkelijke parcours te volgen. Omdat we (een beetje) in het achterland van Cock Pleijster fietsen kan deze het een en ander vertellen over de boten die in de Vecht liggen (onder andere Janmaat) en de huizen die er staan. Door de polders gaan we naar Muiden, waar we de lunch gebruiken bij het overbekende ’Graaf Floris’. Na de lunch tegen de wind in terug naar de boten. En dan het slotdiner bij restaurant Rubens gelukkig ook weer met Ada en Aad Dolle; nog niet helemaal opgeknapt maar toch wel een stuk beter. Halverwege het diner bedankt Roel Kok de Toertochtleider en zijn vrouw voor hun inzet en op zijn beurt heeft Leun een hartelijk woord over voor de mensen die mee hebben gewerkt aan deze tocht: de krantenman, de penningmeester ,de verslagschrijver en de fotograaf. En zo komt er alweer een eind aan een geslaagde tocht. We hebben door veel mooie gebieden gevaren en zijn door mooie gebieden gefietst. Leun en Hennie bedankt!

Jan de Haan

PS: vraag niet bij restaurant Rubens om WAT koffiemelk!

Reacties zijn gesloten.