Vaar- en Bridgetocht

Varen en bridgen op indrukwekkende rivieren

Voor deze 29ste Vaar- en Bridgetocht wordt verzameld op het Eiland van Maurik, aan de Lek. Helaas ontbreken initiatiefnemers en bridgers van het eerste uur, Maria en Wouter de Graaf. Ze moeten het laten afweten, de leeftijd gaat steeds meer een rol spelen.

De deelnemers komen bij Jachthaven Kempers bijeen voor de start van deze altijd gezellige tocht. We hebben aangenaam Hollands weer in een geweldig prachtig gebied, een dode Rijnarm aan de Lek. Op de fiets naar het stadje Maurik, voor de borrel en een prima openingsdiner. We kopen verrukkelijke kersen in een boomgaard. Tot in de kleine uurtjes wordt er gezellig gekletst. Je kan blijven praten over alle belevenissen van de afgelopen maanden. We hebben nog geen spel gespeeld.

De volgende ochtend gaan we om half tien op weg naar Arnhem over de Lek en Neder-Rijn. Om 18.00 uur de eerste regendruppels, voor wat verfrissende zuurstof. We drinken een borrel en om half zeven een etentje in het restaurant van de haven: ’Valkenburg’. Het eerste spelletje begint tegen tienen. Deze avond op drie schepen, de Adriana, de El Peliro en de Zenit. Vanwege de tijd spelen we slechts drie spellen per tafel. Half twee is het einde oefening en gaan we naar bed. Morgen een uurtje later op weg. De natuurlijke wekker is aanwezig op een nabij gelegen woonboot. Het is een werkelijk prachtige haan.

Doesburg is de volgende halteplaats. We meren daar om 12.30 uur af. Door de laaghangende nevel genieten we van een prachtig panorama in onze Gelderse IJssel. Een uitgelezen middag om te fietsen en te wandelen. Even een heel stevig buitje juist als we onderweg zijn naar onze locatie. Dus even terug naar onze boot en droge kleding aangetrokken. Bij de ’Bonte Hond’ wordt er gegeten en gekaart. Vóór het eten eerst de uitslag van gisteravond. Margreet en Sonja de nummers één. Piet en Yvonne zullen het deze avond het best doen. Gemma heeft twee nieuwe vlaggen gemaakt. De dagtrofee voor in de mast van de winnaar. Wat doe je als twee lady’s aan je tafeltje de slappe lach krijgen? Ook lachen en huilen van plezier! Het is weer ouderwets gezellig.

We worden maandag wakker met een stralende zon, een krantje en een kopje koffie. We vertrekken om 10.00 uur voor weer een prachtige tocht over de Gelderse IJssel, nu richting Deventer. Het invaren vanaf de IJssel naar de jachthaven van Deventer verloopt niet voor alle schippers foutloos. Door de lage waterstand is de diepgang blijkbaar beperkt. Zij die niet echt het midden van de ingang aanhouden lopen onverwacht vast. Zoals de El Peliro helaas. Omdat anderen stoppen in de havenmonding, is hij genoodzaakt om gas te geven om er voorbij te komen. De waterstand laag, de vaargeul smal en de ondiepte verraderlijk. Voor je het weet ben je het schouwspel van de dag. Samen met de hulpverlener, de Zenit, die ook zijn schip aan het slik toevertrouwt. De waterpolitie draait met een rib een paar maal om ons heen. Maar zij hebben geen kracht en kunnen niks. Een dappere schipper uit de haven, met een bootje van circa acht meter, start zijn motor en trekt ons beiden na een paar pogingen vakkundig naar dieper water. Drie boeien zijn daarna langs dit gedeelte uitgelegd. Aan het eind van de middag een gezellige borrel op de goede afloop, bij Frans en Gemma. Nogmaals dank voor dit initiatief van jullie. Het clubhuis vormt vanavond de ambiance om te bridgen. Piet en Yvonne zijn weer eerste.

We blijven nog een dagje in Deventer. Met een taxi naar de stad en afgezet in het oude centrum op de Brink . Bij een prachtig gebouw, een stadhuis waardig. Het blijkt achteraf de Waag te zijn. We wachten tien minuten en worden daarbij bezig gehouden door eerstejaars studenten met een ’opdrachten pakket’; van een zoenend echtpaar leuke gekke foto’s maken, bijvoorbeeld. Gezellig, maar Margreet krijgt toch het idee dat er iets niet klopt. En inderdaad. We hebben afgesproken bij het stadhuis, en niet bij deze Waag en het Historisch Museum. Een telefoontje en acht minuten lopen verder zijn we wél op de afgesproken plek, waar de gids en de vier fietsers op ons staan te wachtten. Een prachtige wandeling met een boeiende Deventer gids/archeoloog heeft ons veel geestelijke rijkdommen bijgebracht over zijn stad. Om half acht ’s avonds worden de kaarten geschud en de spellen gespeeld. Als om 22.00 uur de bar wordt gesloten nemen onze twee kanjers, Harrie en Cor, de keuken over en schenken en bakken, doven rond een uur de lichten en draaien de sleutels in het slot alsof het hun dagelijks werk is. Ze hebben een flinke omzet gerealiseerd voor de plaatselijke WSV. De winnaarsvlag gaat wederom in top bij de Grand Cru.

Wat is het weer heerlijk wakker worden met een zonnetje, koffie en de krant van gisteren! We trekken vandaag verder over de IJssel, naar Hattem. Wat is het toch enorm genieten op onze indrukwekkende rivieren. Het restaurant ’t Spookhuys maakt deze dag compleet met een rijk diner buiten en bridgen op de vide. Vandaag geleerd dat je na een bepaalde leeftijd iets oplettender moet zijn waar je je schip in een haven achter laat om te gaan bridgen. Want wat, als je na twaalven bij de ingang van de haven terug komt en dan heel verbouwereerd zegt: ’Mijn schip is weg’. Of gaat de vermoeidheid dan weer een rolletje meespelen? De nummer één van gisteravond heeft vandaag aan de bridgetafel helemaal niets weggegeven.

Hasselt aan het Zwarte Water blijkt de volgende dag bij aankomst een gezellig en feestelijk versierd stadje te zijn. Er is een straatprijs voor de mooiste of origineelst versierde straat, het jaarkermisje is langs het water en natuurlijk staat er een muziektent op het plein. Onder de hoede van ’De Herderin’ lekker gegeten en ons bridgespel gespeeld. Wij hebben weer veel punten weggegeven.

We vertrekken om half tien naar het Meppelerdiep en Meppel. Vandaag bridgen we in de middag onze laatste 24 spellen. Wat blijkt? Velen onder ons scoren bij een middagbridge toch beter dan ’s avonds. De oorzaak laat zich raden. Om 19.00 uur komen we terug in restaurant ’Het Schellinkje’ waar we na het aperitief genieten van ons slotdiner. Tijdens dit diner maakt onze geweldige bridgeleider Frans de einduitslag bekend. Enigszins gespannen luisteren we naar zijn eindoordeel. Welnu: Piet en Yvonne van Leeuwen worden winnaar, Frans en Gemma van Vliet leggen beslag op de tweede plek en Robert Schilperoort en Dees Hermans eindigen als derde. Diezelfde Robert sluit af met een woord van dank aan allen die hun steentje hebben bijgedragen.

Alle deelnemers kijken terug op weer een zeer geslaagde Bridgetocht en onze Penningmeester verrast ons nog met een leuke creditnota. Robert en Margreet, jullie hebben ons weer een mooi stukje Nederland laten zien. Wij danken jullie dan ook hartelijk voor de organisatie van deze heerlijke week!

Grada van der Meer

Reacties zijn gesloten.