Rondje Oude Stadjes

Héél véél bruggen en schitterende stadjes

We verzamelen in Zwartsluis, een oud havenstadje dat in het verleden de doorvoerhaven van turf vanuit Drente naar Holland was. In 1398 wordt ’Swarte Sluys’ voor het eerst genoemd. De gehele groep ontmoet elkaar aan boord van de ’nieuwe’ Vrouwe Janny, een zo goed als nieuwe Valkvlet van Eddy en Janny van Bergen.

Er wordt kennis gemaakt met de nieuwe gezichten en afgerekend met de penningmeester. Nadat een ieder aan zijn verplichtingen heeft voldaan, volgt een gezellig koffierondje. Vervolgens op naar Hotel Restaurant ’Zwarte Water’ voor het openingsdiner. Tijdens dit diner krijgt een ieder de gelegenheid wat meer over zichzelf en zijn partner te vertellen en hoe ze tot het varen zijn gekomen. Al gauw gaan de grappen en grollen over tafel.

De volgende ochtend brengen we een bezoek aan het museum(pje) ’Sluuspoort’. Onder het genot van koffie met koek legt een medewerkster in het kort uit wat dit museum te bieden heeft en kan een ieder voor zich rondkijken. Na dit bezoek volgt per rondvaartpont een rondvaart door de oude haven van Zwartsluis en de nieuwe jachthaven. De pontjesbaas vertelt enthousiast over hoe het er vroeger toeging bij de Meppelerdiepsluis. Reeds in 1398 werd er in het Meppelerdiep een eenvoudige schutsluis gebouwd. De sluis is later diverse keren herbouwd en in 1958 is er door Rijkswaterstaat een compleet nieuwe sluis geopend. Een gedeelte van de groep brengt nog een bezoek aan de heemtuin in Zwartsluis. Om 14.00 uur maken we los, verlaten Zwartsluis en varen naar Meppel waar bij aankomst een ieder in de weer gaat met extra fenders en bolfenders in verband met het afmeren tegen een damwand. Gelukkig heeft niemand hier schade opgelopen!

De ligdag in Meppel wordt ’s avonds afgesloten in Dieverbrug. Daar gaat de groep in twee taxibusjes naar toe om aan te leggen in het openluchttheater aldaar. Dan volgt de traktatie van de Toertochtleider: een uitvoering van Shakespeare’s Othello. Mede door het fantastische weer, de goede uitvoering en de verwennerij van Janny tijdens de uitvoering (hazelnootgebak!) wordt het een zeer geslaagde avond. De weergoden blijven met ons als we op zaterdag koers zetten richting Noordsche Schut. ’s Avonds worden de boottafels aan de walkant bij elkaar gezet. De een wat mooier of kleiner dan de ander, maar dat mag de pret niet drukken. Het georganiseerde steigerdiner is een groot succes. De ene boot doet het voorafje, andere schepen verzorgen de borrel, het hoofdmenu en het toetje. Tijdens dit diner leest ome Jan een gedicht voor over zijn dood wat door zijn nicht(je) gemaakt zou zijn. Genaamd: ’De dood van Ome Jan’.

Met drie schuttingen door de sluis bij de Noordsche Schut vertrekken we op zondag richting Nieuw-Amsterdam, waar we kwart over drie zullen arriveren. Om 12.00 uur wordt er onderweg afgemeerd voor de lunch, de bruggen draaien niet tussen twaalf en één. Een mooie tocht met een afwisselend landschap en héél véél bruggen met allervriendelijkste vrouwelijke brugwachters die een of twee bruggen met je mee rijden op witte bromscooters. ’s Avonds aan de walkant een steigerborrel met de gehele groep, wederom weer erg gezellig.

Vanuit Nieuw-Amsterdam gaat het op naar Coevorden, om te varen een mooie route. Jammer dat een enkele brugwachter al om tien voor twaalf thuis aan de boterham of de warme hap zit. Erg behulpzaam is deze man niet. Om vier uur ’s middags worden we bij de VVV opgewacht door een lokale gids. Hij laat ons eerst een filmpje zien over de historie van de stad Coevorden. Hierna volgt een korte rondwandeling door de stad, onderbroken door koffie met appelgebak. Na deze wandeling worden we om half zeven verwacht op de schitterende locatie van Kasteel Coevorden voor het diner. Aad van de Aphrodite leest tijdens dit diner enkele anekdotes voor over relaties en huwelijksperikelen. Wederom een geslaagde avond op een super locatie en het meest belangrijke: een goede onderlinge sfeer.

We vertrekken al op dinsdag uit Coevorden. Een dag eerder dan gepland in verband met de plaatsing van een brug in kanaal Almelo De Haandrik op woensdag. Ondanks een onwillige brugwachter (’U heeft zich niet van tevoren aangemeld en u heeft geen brief van de havenmeester gekregen’) mogen we Coevorden verlaten en gaan we via heel veel bruggen, twee keersluizen en één normale sluis naar de gemeentelijke jachthaven in Almelo. Wat een verschil in ontvangst vergeleken met Coevorden! Hulp bij het aanwijzen van je plek en bij het afmeren. Drie overnachtingen en twee overnachtingen afrekenen (de gastvrijheidsregeling). Van een ieder wordt een duim en/of vingerafdruk genomen – dit om de haven binnen te komen (dit in plaats van een code). En als de havenmeester vertrekt, komt hij ook nog eens langs om te informeren of alles naar wens is. Deze man verdient de titel Havenmeester van het Jaar!

De extra ligdag in Almelo is met deze weersomstandigheden bepaald geen straf. Wat uitslapen, onderhoud aan de boot en dan Almelo in, waar genoeg te ontdekken valt. De volgende ochtend wordt geopend met koffie en wat lekkers aan boord van de Vrouwe Janny. In de middag gaan we met de gehele groep naar het gemeentemuseum in Almelo en daarna naar het nabij gelegen Bolletje museum. Ook hier worden we eerst ontvangen met koffie (én een origineel bolletje). Later volgt de rondleiding van een oud Bolletje medewerker. We horen hoe een en ander is ontstaan, leren de diverse procedures bij het bakken van beschuit en de overige producten die bij Bolletje worden gemaakt. De man vertelt hier erg leuk en enthousiast over. Na deze twee musea volgt een gezamenlijk diner bij Restaurant ’Nielz’ in Almelo.

De tocht wordt voortgezet. Nu richting Deventer. Op het kanaal naar de sluis bij Eefde ontstaat een hachelijk moment als een beroepsschipper een langzaam varend containerschip inhaalt. De naam van het schip: ’Fortuna’. Dankzij (onder meer) de oplettendheid van de Mergus liggen we op tijd stil en kan de inhaalmanoeuvre zonder complicaties doorgaan. De schipper had niet zo gek veel met ons te maken, horen wij later via kanaal 10. Boot Fortuna heeft ons weinig geluk gebracht. Bij sluis Eefde is er wat beroepsvaart wat ons een oponthoud van zo’n anderhalf uur oplevert. Na aankomst in de jachthaven van Deventer worden we door de vrouwelijke havenmeester onthaald op ’Eten bij de Havenmeester’. Tijdens het eten is het wederom Hans van de Mergus die te hulp schiet als een van de bedienden lelijk komt te vallen. IJs op het been van de dame in plaats van op ons bord én paracetamol moeten de ergste pijn verzachten.

Vanuit Deventer voert een schitterende tocht over de IJssel ons naar het Anton Pieck stadje Hattem. We bezoeken daar het Bakkerijmuseum waar Aad van de Aphrodite als oud-bakker de groep bijpraat over de attributen die er daar worden getoond en hoe er vroeger in de bakkerijen is gewerkt. Na dit museumbezoek is er nog wat tijd over om even een terrasje op te zoeken. In de namiddag worden we aan boord van de Casa Nova uitgenodigd voor een borrel. Aan boord ontstaat al snel een levendige discussie over wat er maatschappelijk allemaal speelt. Ook spreekt Ed lovende woorden over hoe Janny en Ed deze tocht hebben voorbereid en dat het wel eens leuk is om niet alleen met grote boten een Toertocht te varen. Namens de gehele groep complimenteert Ed het Toertochtechtpaar.

Op de eerste dag van weer een nieuwe maand trekken we ’s middags met de groep naar het Anton Pieck- en het Voermanmuseum. Bijna niet voor te stellen wat Anton Pieck aan tekeningen, etsen en schilderijen heeft geproduceerd. Hoe langer je er naar kijkt hoe meer details je ook gaat zien. Indien u in de buurt bent, een bezoek is echt de moeite waard! ’s Avonds met de gehele groep aan boord van de Vrouwe Janny gegeten. En dan volgt alweer de laatste dag. De tocht voert van Hattem naar het eindpunt Zwartsluis. Een deel van de groep maakt nog een (korte) stop in Hasselt, de anderen varen direct door.

Het afscheidsdiner is in hetzelfde restaurant als vorig jaar. Aad en Ada van de Aphrodite hebben samen een gedicht op rijm gemaakt over deze gehele tocht en dit wordt door Aad voorgelezen. Na dit gedicht spreekt Aad Janny en Eddy toe en spreekt zijn waardering uit voor de manier hoe alles is georganiseerd en dat de verstandhoudingen tijdens deze tocht onderling zo goed zijn gebleven. Na het diner lopen we terug naar de boten. Op de kade wordt op een hartelijke manier afscheid van elkaar genomen. En zo komt er een einde aan een tocht waarin de Toertochtleider voor het varen ’s ochtends eerst zelf te water ging om dit te controleren (’Verrek wat gaat daar nou?’) Chapeau voor Janny en Eddy – met alle respect een voorbeeld voor de andere Toertochtleiders.

Jan de Haan

Reacties zijn gesloten.