Rondje Midden-Nederland

TTL Ineke en PVVTTL Jack slagen met vlag en wimpel

Een unieke Toertocht, dit Rondje Midden-Nederland. Want geleid door de vrouw die zich als eerste vrouwelijke Toertochtleider van de KNMC heeft aangemeld: Ineke Hessing!

En, voordat ik verder ga, Ineke is geslaagd. Met vlag en wimpel! Ineke heeft, geholpen door Jack als PVVTTL (inderdaad, plaatsvervangend Toertochtleider, een hele titel!) en hun beider partners, een fantastisch leuke tocht uitgezet. Met héél veel zorg voor het gedetailleerde programmaboekje, compleet met havenplattegronden en kaarten van alle dorpen en stadjes. Wetenswaardigheden en historie werden vermeld, maar ook de supermarkten en de bakker. Je kunt je als deelnemer niet beter wensen!

Voordat ik aan het verslag begin, moet ik nog even toelichten wie de in het deelnemerskader vermelde Sam en Max zijn. Welnu: Sam is de scheepshond van Ineke en Rob. Een soort wandelend, zéér langharig tapijt, waarvan je alleen kunt vaststellen wat de vóór- en de achterkant is als ze in beweging komt. Ze hadden hun vroegere boot de Slane verkocht, maar mochten hem voor deze tocht terug lenen als de Meander. Ook Lisa en Jack hadden wat te leen, onze tweede scheepshond Max was van hun dochter. We werden dus prima bewaakt. Om het spannend te maken sukkelde vloerkleed Sam in Schoonhoven van de steiger af, zo de plomp in. Hoewel baasje Rob hem er in een mum van tijd weer uit had, was Sam de volgende dag nog niet droog, dit ondanks de föhn en bergen handdoeken.

De welkomstborrel- en het bijbehorende etentje vinden plaats zonder de Happy Feet. Die voegt zich vanwege familieomstandigheden pas in Oudewater bij ons. Er wordt ons een borrel aangeboden op de Dagmar, door Jack en Lisa. De jeugd noemt dat denk ik ’indrinken’. Alleen hoeft bij ons niemand een legitimatie te tonen. Een aangekleed glas wijn gaat er prima in, het is voor enkelen ook een eerste kennismaking. Daarna gaan we vanuit de passantenhaven Vianen eten bij restaurant Brazz, normaal op zondag gesloten, nu exclusief voor de KNMC geopend. Het wordt een werkelijk super vijfgangen dinertje op vijf minuten lopen van de haven. Iets om te onthouden. Na deze avond weet je het al; dit gaat een fijne tocht worden. Het voelt goed aan, allemaal fijne mensen.

Op maandag varen we via drie sluizen, waarvan één openstaand, via het Merwedekanaal Noord van de Lek, naar IJsselstein. De tweede sluis is raar. Achter ons staat de deur nog open als ook de deur vóór ons open gaat en er boten via die deur naar binnen komen varen. Dan blijkt dat het twee sluizen aan elkaar zijn, waarvan alleen de tweede in gebruik is! De Adriana en de Gin Fizz zijn gewaarschuwd. Dit is een tocht voor boten tot vijftien meter en van maximaal 4,65 meter breed. Beide schepen zijn langer en breder, maar ze mogen mee van de TTL (’want ze moeten zo nodig’). Nou dat hebben ze dan bij dat derde openstaande sluisje van 5.80 meter breed geweten. Er zit nog een knik in ook! Ook later is het voor beide kapiteins nog een paar keer penibel, maar het is allemaal goed gelukt. En de uitzichten en de landschappen maakten het véél meer dan goed.

Onze TTL-koppels zijn vast heel braaf geweest, want de weergoden hebben vrijwel de hele week gezorgd voor schitterend zomerweer. Een mooie haven trouwens, IJsstelstein. In the Middle of nowhere: ’Marnemoende’. De naam van een restaurant, waard voor clubleden om te onthouden. Nick Meulmeester heeft het voor het vertrek nog gezegd: ’Leuk hoor zo’n tocht, ik hoop alleen dat er niet te veel bruggetjes inzitten. Want ik hou van open water’. Die heeft het dus ook geweten. Hij kan vandaag zijn lol op: negentien bruggen en drie sluizen! De tijd heeft hier ook een beetje stilgestaan. Een marifoon voor de brugwachter of de centrale brugbediening? Nooit van gehoord, bel maar met je GSM! Eén brug moet zelfs nog met de hand worden opengedraaid.

En dan is er het ’Running Dinner’. Het diner staat stil en wij moeten runnen. Voorgerecht op boot één, hoofdgerecht op boot twee en nagerecht koffie en afzakkers op boot drie. Je weet wel waar je heen moet, maar niet wie er bij jou aan boord komen. Het gezelschap is in een paar groepen verdeeld, we leren elkaar nóg beter kennen, in een perfecte ambiance. Een erg leuk initiatief; wij en de glasbakken hadden een prima dag. Dinsdag volgt dan de reis naar Oudewater waar iedereen een mooie ligplaats vindt. We treffen daar ook Rietje en Michel met hun Happy Feet, die ons meteen een kennismakingsborrel bij hen aan boord aanbieden. Leuk, het zijn nieuwe leden op hun eerste Toertocht en het is meteen fijn met elkaar.

We krijgen in Oudewater eerst een excursie naar het Touwmuseum. De hennepteelt is vroeger niet over rozen gegaan: wat een beulenwerk voor de ’geelbuiken’, Ze worden in die tijd zo genoemd omdat ze de ruwe hennep om hun buik winden, om er dan achteruitlopend een eerste bewerking mee te doen. Te moeilijk om uit te leggen aan de lezers! Als u toch meer details wilt, ga dan zelf naar Oudewater én dat museum. De dame in het museum staat garant voor een boeiende en geestige uitleg. Dan volgt het bezoek aan de Heksenwaag. We krijgen alweer een boeiend betoog. Vrijwilligers kunnen zich laten wegen. Het liefste de zwaarste eerst, want de dames die daarna komen, zien graag dat er contra gewichten worden weggehaald, in plaats van bijgezet. Als je zwaar genoeg wordt bevonden krijg je een certificaat dat je geen heks bent.

Uw scribent gaat dus als eerste op de schaal. Dat valt tegen, maar dat komt natuurlijk door die broekzakken vol met 50 cent muntjes voor de stroom! Veel dames weigeren zich, om hun moverende redenen, te laten wegen. Bang dat ze geen certificaat krijgen natuurlijk. Ik bied mijn kapiteinse nog aan ter plaatse een nieuwe bezem voor haar te kopen, die hebben ze daar staan, maar ze zegt dat de oude nog te weinig vlieguren heeft en nog wel een tijdje meekan. Een vriend van Jack en Lisa, Rick van der Weijden, heeft juist de franchise van een nieuwe HEMA in Oudewater gekregen en nodigt spontaan het hele gezelschap bij hem op de zaak uit. Een bevlogen ondernemer met méér bedrijven, die open en boeiend vertelt over zijn activiteiten. De dames krijgen ook nog eens een tegoedbon, die door velen meteen in rookworst wordt omgezet. Dan heb je onderweg tenminste iets te eten! Een lange, maar erg leuke dag.

Woensdag op eigen kiel naar Gouda, waar een stadswandeling van anderhalf uur wordt gemaakt met een gids. Prachtige gebouwen, mooie gevels en kerken, maar natuurlijk komen er ook siroopwafels, kaas en kaarsen aan bod. De volgende dag is er tijd om te winkelen. We moeten om vier uur ’s middags bij WSV Ysselmonde zijn afgemeerd. Voor uw schrijver niet de eerste, maar zeker ook niet de laatste keer. Helemaal door vrijwilligsters bereid, krijg je daar het lekkerste ’Captains Dinner’ dat je ooit hebt gegeten. En, dat u het weet, een oud-Hollandse wijsheid: raasdonders moeten wellen en daardoor zwellen. Dus een heerlijk glas wijn erbij, of soms wel meerdere en het komt allemaal goed. Een perfecte dagsluiting. De voorzitter van de WSV, mede-KNMC’er Aad Meijburg, komt nog een poosje bij ons zitten. Prettig om elkaar ook onder trieste omstandigheden te kunnen spreken.

Op vrijdag wacht Schoonhoven, waar het Zilvermuseum wordt bezocht. Een mooie tocht langs een mooie rivier. Jachthaven Wilgerak ziet er goed uit. Fonkelnieuwe steigers en erg opgeknapt! Het Zilvermuseum toont de collectie van ons Koninklijk Huis, maar ook de meesterstukken van de dit jaar gediplomeerden. Mooi gehuisvest in een oude kazerne en erg interessant. Er is nog tijd over om even een terrasje te pikken, waarna we elkaar weer treffen bij Hotel Restaurant Belvédère, direct aan de rivier. Aperitiefje buiten, een prima diner binnen. Alweer een fijne dag, goed afgesloten.

Zaterdag, helaas alweer onze laatste dag samen. Afsluiting vanuit Jachthaven de Peiler, bij de in Vianen ’wereldberoemde’ Boer Bertus. Tijdens een prima etentje wordt iedereen bedankt. De kascontroleur en ondergetekende. Maar in het bijzonder natuurlijk onze TTL en PVVTTL. Ze hebben een geweldige leuke tocht geregeld en we hebben ook nog eens geld terug gekregen! Iedereen happy. Bedankt, bedankt en nogmaals bedankt Ineke , Jack en partners. Vóór we naar ons kooitje gaan, wordt er nog heel wat afgekust!

Wolf Lijmer

Reacties zijn gesloten.