Rendez-Vous Noordwest

Spakenburg gaat voor Noordwest een eeuw terug in de tijd

Waar gaat het om bij een Rendez-vous? Inderdaad: om het rendez-vous zelf. Een samenkomst dus, op een vooraf afgesproken plaats. En in het geval van de KNMC: een samenkomst met vrienden en clubgenoten.

Elkaar weer treffen dus, elkaar weer spreken. Deelgenoot maken van de beleefde ervaringen. De gemaakte tochten en andere avonturen en belevenissen nog eens doornemen. Bijpraten, het is een woord dat in deze context absoluut niet misstaat. Dat betekent direct dat het nautisch deel van zo’n weekend-Rendez-vous van de Koninklijke Nederlandsche Motorboot Club in de regel niet overdreven veel voorstelt. En zo is dat ook in het geval van het Rendez-vous 2013 van Noordwest. Er wordt op donderdag in Huizen verzameld, op vrijdag wordt de tocht naar Spakenburg ondernomen, op zaterdag wordt daar de Visserijdag bezocht en gevierd en op zondag is er het afscheid en (voor sommigen) de terugtocht naar Huizen. Een route die dus niet onmiddellijk als een nautische uitdaging geldt. Dat was op de heenweg op vrijdag al duidelijk geworden. Eerst de haven uitvaren, dan stuurboord uit het Gooimeer op en een uurtje later wederom stuurboord aanhouden. En zie: je bent op de plaats van bestemming.

En wat voor plaats! Spakenburg. Het stadje dat in watersportkringen tegenwoordig bekend staat van de vele schepen die onder de naam BU op het water te vinden zijn (de gemeente heet niet voor niets Bunschoten-Spakenburg) en ook de plek die het zaterdagvoetbal decennia lang heeft beheerst met (vooral) de ‘rooien’ van IJsselmeervogels en (in mindere mate) de ‘blauwen’ van SV Spakenburg. Clubs die op Sportpark De Westmaat naast elkaar een plek hebben gekregen en daar al een enorm goede dag beleven als er zelf niet wordt verloren en de buurman dat wel doet. Ze zijn tegenwoordig in de Topklasse te bewonderen en de prestaties vallen de laatste anderhalf jaar wat tegen. Maar ook anno 2013 lopen de blauwe en de rode clubliefdes dwars door de plaats heen. En dat zal voorlopig niet veranderen ook.

Wat er daar wel is veranderd de laatste decennia: de (aan)kleding. Zowel van het dorp, als van de inwoners. Waar het vroeger uitsluitend klederdracht was wat je daar tegenkwam, vormt dat tegenwoordig eerder een uitzondering. Maar niet als het district Noordwest van de KNMC zich meldt! Kwestie van planning natuurlijk. Want op deze eerste zaterdag van de maand september gaat Spakenburg massaal terug in de tijd. Dan wordt immers elk jaar de door de Bruine Vloot Spakenburg georganiseerde ‘Visserijdag’ gehouden. Een dag dat ‘heel Spakenburg’ de bezoekers terugbrengt in de tijd dat het dorpsleven zich voornamelijk afspeelde rond de overvolle Botterhaven, bij de visafslag en op de (prachtig gerestaureerde) scheepswerf. In de haven liggen speciaal voor deze gelegenheid meer dan dertig kotters met daar omheen authentiek vismaterieel. Omdat alle deelnemers aan dit evenement zich ook nog eens van groot tot klein kleden in de prachtige klederdracht uit die dagen waant een ieder zich zo maar een eeuw terug in de tijd. Om niet te missen, ook al omdat het evenement echt op vrijwilligers drijft en totaal niet commercieel van aard is. Voor de KNMC’ers die nu al zin hebben in volgend jaar: op 6 september 2014 is het in Spakenburg weer zo ver!

Maar, waar zijn we gebleven? Natuurlijk, in Huizen, en we schrijven donderdag 5 september. De dag dat de deelnemende schepen aan het Rendez-vous (acht in totaal) zich daar verzamelen. Het weer is prachtig, een graadje of dertig, en het is absoluut geen straf om met een drankje in de hand de drukte in de haven vanaf het achterdek te bezien. Zoals het evenmin als ‘aangenomen werk’ wordt bezien om die avond met z’n allen van het openingsdiner te genieten. Het net geopende Spaanse restaurant ‘Ramblas’ ontvangt de Noordwesters en biedt hen onbeperkt drank en Tapas. Daarna is het gezellig uitbuiken en na- en bijpraten op het terras. Een meer dan prettig begin van het Rendez-vous! De volgende dag staat dus het ‘nautisch Huzarenstukje’ op het programma: varen van Huizen naar Spakenburg. Geen geweldige uitdaging, daarover hebben we het al gehad. Maar wel een matineuze opdracht. Omdat Toertochtleider Johan plaats heeft gereserveerd in Spakenburg, moet het gezelschap daar wel rond de klok van 10.00 uur binnenlopen. Dus: op tijd de krulspelden uit (dit geldt voor de dames) en tijdig de kapiteinspet op (de heren, inderdaad) en klaar maken voor vertrek. Vroeg? Ach, alles is betrekkelijk. Neem nu de op de Noroc huizende Toertochtleiding . Die is gewend om doordeweeks rond de klok van half vijf (jawel, ‘s ochtends!) op te staan. Met andere woorden: dit onderdeel van het programma wordt daar beschouwd als uitslapen.

‘s Middags staat in Spakenburg een bezoek aan het plaatselijk museum op het programma. Voor al die KNMC-leden die daar nog nooit zijn geweest: toch gewoon gauw een keertje doen. Het is een aanrader. In het museum wordt het verhaal verteld van de gemeente (Bunschoten) die oorspronkelijk uit drie kernen bestond: Bunschoten, Spakenburg en Eemdijk. De verschillende kernen (waarvan ook Zevenhuizen er eentje is) hebben alle een rijke historie die in het museum wordt getoond. Het rijke boerenleven, de visserij, de oude ambachten, de prachtige collecties en natuurlijk de fraaiste klederdrachten – het is er allemaal te zien. In het museum staan ook spannende tegenstellingen centraal. Bij het onderdeel thema’s wordt kort op de verschillende tegenstellingen ingegaan. Het zal niemand verbazen dat het dispuut tussen het al eerder gememoreerde blauw en rood van Vogels en Spakenburg niet wordt vergeten. Op deze vrijdagmiddag voegt de bezoekende KNMC overigens ook nog een aspect toe aan het rijke museumpallet. Zegt u nu zelf: met Eddy van Bergen lijkt Vincent van Gogh toch even Spakenburg aan te doen?

De vrijdag wordt afgesloten met een borrel en een gezamenlijke maaltijd. De borrel, aan boord van de Noroc, staat gepland. Die maaltijd niet. Het is Janny van Bergen die op het idee komt om voor de hele groep een maaltijd te gaan bereiden en ze krijgt alle deelnemers snel mee. Op de kant in de haven wordt een tijdelijk ‘restaurant’ neergezet en ook al omdat Janny van alle kanten hulp krijgt (salade, koffie, bonbons en noem maar op) en het weer enorm meewerkt, wordt het een meer dan heerlijke avond. De daaropvolgende even heerlijke en rustige nacht wordt vroeg in de (zaterdag)ochtend bruut verstoord door een donderende explosie. Een ieder denkt dat er iets verschrikkelijks is gebeurd, maar het blijkt ‘slechts’ een kanonschot te zijn dat is afgevuurd om allen duidelijk te maken dat de Visserijdag is begonnen. Niet veel later blijkt het harde werken van de Spakenburgers niet voor niets te zijn geweest. Toertochtleider Johan: ‘Het is echt alsof je een dag lang in een tijdmachine zit.’

In diezelfde tijdmachine wordt dus het Rendez-vous deze zaterdagavond afgesloten. Het restaurant is goed, de sfeer eveneens. Johan en Ben bedanken alle deelnemers en deelneemsters die er samen voor hebben gezorgd dat het weekend zo’n groot succes is geworden en het is aan penningmeester Jan Bos (niet van de Matador, wél van Zwaantje en de Liber II) om Ben en Johan te bedanken voor al het verrichte werk. Hij doet dat op een meer dan humoristische wijze en tekent daarmee voor het zoveelste hoogtepunt tijdens dit zo geslaagde lange weekend!

Reacties zijn gesloten.