Rendez-Vous Noordwest

Heel anders dan anders

Ken je dat verhaal van die laatste Toertocht van Johan en Ben? Inderdaad: die is wel gehouden (in Amsterdam), maar niet gevaren!

Het Rendez-vous Noordwest, de laatste Toertocht die Johan Schaaf als Consul op zijn ’te-doen-lijstje’ heeft staan, staat oorspronkelijk voor het eerste weekend van september gepland. Maar dat blijkt geen gelukkige datum. Twee Volendamse koppels, vaste gasten op de feestjes van Johan en Ben, laten weten dan absoluut niet te kunnen. De Volendamse kermis staat immers ook in dat weekend geprogrammeerd, en daar ontbreken – dat kan echt niet. Daar wordt op de Dijk schande over gesproken en dat heb je als rasechte Volendammer natuurlijk liever niet.

Flexibel als het Consulpaar is, wordt naar een andere datum gezocht. Die wordt met 20 september gevonden (het weekend ervoor staat een familiereünie op de rol die we absoluut niet kunnen of willen afzeggen), maar ook daar blijkt niet iedereen gelukkig mee te worden gemaakt. Mensen hebben hun schip dan al in de berging liggen en ook het weer wordt als een probleem gezien (’Als het hard waait, kom ik echt niet’). Tja, dat wil je ook niet. Van alles organiseren en dan op het Rendez-vous niemand zien opdagen. Ben en ik zijn toen gaan brainstormen en hebben het plan opgevat er een dagje zonder schip van te maken. In Amsterdam. Het programma dat we in elkaar hebben gezet en aan de deelnemers hebben voorgesteld: een bezoek aan het Anne Frankhuis aan de Prinsengracht en dan daarna door naar de Noordermarkt en de Lindengrachtmarkt. De Noordermarkt is een tikkeltje alternatief met onbespoten spullen (scharrelslagerij, speltbrood en zo) en de Lindengrachtmarkt is een gewone markt met van alles en nog wat te koop.

Maar ja zoals zo vaak is de uitvoering vaak weerbarstiger dan de planning. Dat blijkt al bij het begin van de dag. Voor de deelnemers met de auto hebben we rond de klok van half tien afgesproken, bij de P&R in Zeeburg. De treinreizigers willen we een half uurtje later in het Fries Koffiehuis voor het Centraal Station opvangen. De meeste deelnemers hebben voor een autotripje gekozen (veel KNMC’ers hebben nu eenmaal een natuurlijke weerzin tegen het openbaar vervoer) maar helaas vindt niet iedereen de ’Park and Ride’ even gemakkelijk. We zijn bijna compleet als er een verontrustend telefoontje binnenkomt. We zijn verkeerd gereden. Staan nu bij een BP-benzinestation. Hoe moeten we rijden?’ Best lastig om daar een goed antwoord op te geven, zelfs als je al zo’n veertig jaar in en om Amsterdam woont. Ik probeer de verdwaalde gasten via de borden ’Amersfoort’ binnen te loodsen (de ingebouwde Tom Tom biedt geen uitkomst) en Ben neemt het gezelschap alvast mee naar het koffiehuis dat tegenwoordig als ’Smits Koffiehuis’ bekend staat. Zelf blijf ik wachten en duimen. En ja hoor: na een half uur verschijnt een politiebusje dat als gids fungeert met daar achteraan ons echtpaar! Of de politie je beste vriend is. Ze hebben onze dag gered!

Door dit intermezzo is alles wel een beetje verlaat en na uitgebreid koffie gedronken te hebben worden de plannen gewijzigd. Het Anne Frankhuis is geen optie meer (daar is de rij al gegroeid tot aan de Westerkerk) dus wordt plan B in werking gesteld: een bezoek aan het Scheepvaart museum. De beste optie is om weer de zelfde tram te nemen naar IJburg en bij de eerste halte uit te stappen. Dat is eigenlijk een halte te vroeg en het stuk langs het water is veel langer dan ik verwacht. Maar uit onverwachte hoek komt hulp. Er is iemand met een grote open sloep bezig zijn kap er af te halen. Marian van Voorst merkt tegen de man in kwestie op dat het water te koud is om te zwemmen: ’Kunt u ons niet even overzetten naar het Scheepvaartmuseum? De reactie is reuze spontaan: ’Natuurlijk wijfie, geen probleem hoor’. En hij heeft alle mensen die moe zijn of wat moeilijker ter been overgezet! Hij wil er niets voor hebben, maar we hebben hem natuurlijk wel nog een vergoeding gegeven en hem enorm bedankt! Het Scheepvaart museum is jaren dicht geweest en totaal verbouwd. Het resultaat mag er in mijn ogen zijn. Zeker de moeite van een bezoek waard, en ook met kinderen is het erg leuk om te doen.

We hebben al met al een uurtje of drie in het museum doorgebracht en zijn daarna met de bus richting Noordermarkt gegaan. Die markt is door iedereen op eigen tempo verkend. Er zijn een paar hele leuke oude bruine kroegen met een bijzondere sfeer. Vind ik. Anderen zien dat anders. Eén van de Volendamse stellen maakt al snel een opmerking dat ze daar beter de sloophamer doorheen kunnen halen. Niet iedereen heeft hetzelfde gevoel van nostalgie en Amsterdamse gezelligheid in zijn bloed, dat zie je maar weer! De markt is een succes en een ieder heeft wel wat geks gezien of wat gekocht. De volgende halte is Belgisch Restaurant Lieve op de Keizersgracht. Een mooi oud grachtenpand met een gezellig inrichting waar veel aandacht is voor bestek en serviesgoed en waar je prima kunt eten. Rond een uur of tien is iedereen voldaan en heeft genoten van een oergezellige, maar ook wel vermoeiende dag. Bij het Centraal Station nemen we afscheid van de mensen die daar het pontje en de trein pakken. De rest van het gezelschap zoekt de auto weer op in Zeeburg. Een geslaagd experiment is ten einde!

Johan Schaaf

Reacties zijn gesloten.