Pinkstertocht Noord

Als kinderen op een schoolreisje

We vertellen de lezers geen nieuws als hier wordt gemeld dat het weer op deze vrijdag, de zeventiende mei, redelijk somber is. Het vaarseizoen 2013 is nu eenmaal niet zonovergoten van start gegaan. Maar het is desondanks rond de klok van vijf uur al een gezellige boel bij het ’Trije Hûs’ in Grouw waar de bemanningen van de zeventien deelnemende schepen zich verzamelen. Niet zo vreemd natuurlijk, als de leden van Noord bijeen komen, is het altijd al snel gezellig.

Het Consulechtpaar, Joop en Janny Helder tekent voor de officiële ontvangst. Joop neemt nog even het programma door. Janny heeft op haar beurt nog voor een tweetal kaarten gezorgd. Deze kaarten worden voorzien van onze namen en gestuurd naar Hans en Betty Mulder en Marco en Lotti Alkema. Door omstandigheden konden deze leden dit keer helaas niet van de partij zijn. Daarna wordt er gezellig geborreld en maken we ons op voor een heerlijk diner. Tussen de gangen door komt de stemming er nog beter in. Een aantal dames gaat even aan boord om de alom bekende tamboerijnen, sambaballen, fluiten en triangels te halen. De cd van het KNMC schipperskoor wordt gedraaid en er wordt vrolijk meegezongen en gemusiceerd. Na het diner wordt er zelfs nog snel een lied gecomponeerd door een aantal mannen. Met z’n allen zingen we uit volle borst: ’Daar op een onbewoond eiland bij Grou’. Het lied gaat vooral over een kapitein en een borrel. En zo wordt het dus echt een hele vrolijke boel daar in het ’Trije Hûs’.

We vertrekken zaterdag in twee konvooien richting Groningen. Het is een lange dag varen en er zijn twee sluizen te nemen. Bij de eerste sluis loopt Konvooi twee het eerste Konvooi helemaal in, zodat we met alle zeventien schepen tegelijk in de Gaarkeukensluis lagen. En Noord zou Noord niet zijn, of ook daar in de sluis wordt het een vrolijke boel. Opnieuw wordt de cd van het Schipperskoor ingezet en wordt er druk meegezongen. De topper in de sluis? Iets met een lage vloer, een hoge zolder en mooie meisjes. Om half vier ’s middags liggen alle schepen in de Reitdiephaven in Groningen. Daar moet natuurlijk op gedronken worden.

Er wacht ons een gastvrij onthaal in het havengebouw door Ella, de Havenmeester van die haven. Na een uurtje borrelen wordt er een echte viswagen voor het havengebouw geparkeerd. Waar haalt ons Consulechtpaar toch elke keer deze verrassingen vandaan? Een ieder doet zich te goed aan een vismenu, inclusief Vlaamse frieten en een heerlijke salade. Moe maar voldaan zoekt iedereen na deze lange dag zijn warme bedje op. Deze Reitdiephaven is een echte aanrader! De haven is omringd door vele mooie woonhuizen en de haven straalt veel sfeer uit.
Er zijn goede aanmeerplekken en de Havenmeester is zeer servicegericht. Ook zit er een grote supermarkt in de haven. Wat wil een watersporter nog meer?

Op zondag allemaal verzamelen om 8.45 uur bij het havengebouw. Helaas is het fototoestel defect en gaan we verder met I-phone foto’s. We gaan met de bus naar de Eemshaven. Daar varen we met de veerboot naar het Duitse eiland Borkum. Als we daar aankomen staat er al een bus voor ons klaar en worden we het eiland rond getoerd voor een excursie in het Duits. Hier leren we het een en ander over Borkum. We zijn het allemaal met elkaar eens dat onze Waddeneilanden een stuk leuker en aantrekkelijker zijn. Na de rondrit op het eiland gaan we samen lekker lunchen. Aansluitend kan een ieder wat rondlopen en wat shoppen.

We worden geacht om 17.40 uur bij het treinstation in het centrum weer aanwezig te zijn. Een aantal KNMC’ers zijn al wat eerder aanwezig bij het treinstation en besluiten na de lange wandeling alvast in te stappen. Tot grote schrik zet de trein zich al in beweging richting de haven. Rest ons nog te zwaaien naar de rest van de groep die ons verbluft nakijkt. Grote hilariteit alom. Het gezicht van Joop Helder is onvergetelijk. We besluiten maar even te bellen met Joop om door te geven dat we al met negen personen richting haven zijn vertrokken. Joop is de hele dag al bezig de personen te tellen zodat hij niemand vergeet. Het mag duidelijk zijn dat Joop de tel inmiddels helemaal kwijt is.

Een kwartier later komt de tweede groep aan met de trein. Ja, hier moet natuurlijk wel even uitgelegd worden dat het allemaal per ongeluk is gebeurd en dat er echt geen opzet in het spel is geweest. Joop is gerust gesteld en besluit maar te stoppen met tellen want dat is aan deze groep niet besteed. Het zijn net een stel kinderen die op schoolreisje zijn. Na de overtocht worden we met de bus naar Briltil gebracht waar we heerlijk gaan dineren bij Steakhouse Andre Docter. Na het voortreffelijke eten worden we met de bus terug naar de Reitdiephaven gebracht.

Om half tien verzamelen we ons op maandagochtend voor de laatste keer in het havenkantoor van het Reitdiep. Onder het genot van een kopje koffie en een lekker gebakje nemen we afscheid van elkaar. Joop sluit dit weekend onder groot applaus af. Joop en Janny worden nogmaals bedankt voor alle goede zorgen en het perfecte verloop van dit weekend. Het minder goede weer heeft geen enkele invloed gehad op dit fantastische weekend. Met vele kreten zoals, ’Geweldig’, ’Fantastisch’, ’Wat een heerlijk eten’, ’Wat was het weer gezellig’, ’Wat hebben we weer ouderwets gelachen’, sluiten we af. We wensen elkaar een goed vaarseizoen en gaan elk ons weegs…

Jenny Boterman

Reacties zijn gesloten.