Opnieuw ’Heul Veul’ voor ’Zeer Weinig’

We hebben er lang naar uitgekeken. Maar nu is het eindelijk zover. De meest relaxte en gezelligste Toertocht van de KNMC gaat van start!

We schrijven woensdagmiddag 21 mei. Van de afvaardiging van de KNMC die onder leiding van Piet Feijen gaat deelnemen aan de 34e Vlaamse Toervaart Reünie Turnhout is op twee schepen na iedereen aanwezig in de haven van WSV De Gouden Ham. Om vijf uur verzamelen we voor de welkomstborrel van de tocht die opnieuw het motto ’Veul Vur Weinig’ heeft meegekregen.

Na de financiële zaken te hebben geregeld, heet TTL Piet ons uitgebreid welkom. Hij memoreert dat Janny en Henny Boersma ontbreken vanwege ziekte van Henny en dat Greetje en Albert Snappinger er vanwege familieomstandigheden helaas niet bij kunnen zijn. De bemanningen van de aanwezige boten worden stuk voor stuk persoonlijk welkom geheten. Piet strooit met complimentjes en intussen verdeelt hij de taken op zo’n manier dat je onmogelijk kunt weigeren en verdere discussie onmogelijk is. Een ware leider! Hij benadrukt dat de Toertocht z’n naam eer aan zal doen en dat er regelmatig op een (zoet)houtje gebeten zal moeten worden om met de financiële middelen uit te komen. Hij deelt de houtjes vervolgens ook daadwerkelijk uit. De toon is gezet en het blijft nog lang gezellig op het terras.

Op deze zonnige donderdagmorgen trekken we naar Boxmeer. Vijfenveertig kilometer. Een probleemloze tocht. Er is weinig scheepvaart op de Maas en na anderhalf uur passen alle 12 schepen ook in de sluis van Grave. In Boxmeer is de verdere dag tot onze vrije beschikking. ’s Middags komen er kopers voor the Lady of the Dawn van Toni en Fred. Nadat ze een proefvaart hebben gemaakt is hun boot verkocht. Enerzijds zijn ze natuurlijk blij, maar het betekent ook dat ze na 45 jaar ‘uitgevaren’ zijn. Gelukkig kunnen ze nog een paar weken genieten.

Om vijf uur verzamelen we voor een heel bijzonder Happy Hour in de kantine van de jachthaven. Twee accordeonisten zorgen voor een bijzonder gezellige sfeer. Lid van Verdienste Leo van der Plas geeft met Mien het goede voorbeeld en openen de dans. Zij krijgen van Piet een groot compliment, hij ziet hen (beiden tachtigplus) als geweldig voorbeeld voor ons allemaal. De vele hapjes en drankjes smaken voortreffelijk en de sfeer zit er goed in als Piet een verrassing heeft voor de dames, zij mogen een sieraad uitkiezen uit de collectie sieraden (huisvlijt van de havenmeester) die op de bar staat uitgestald. Maar, waarschuwt Piet, niet alles is goud wat er blinkt! Het is een leuke geste en er wordt gretig gebruik van gemaakt. Na enige tijd heeft Piet opnieuw een ‘belangrijke mededeling’ nu moeten de heren een sieraad voor hun dames uitzoeken maar, de dames mogen geen aanwijzingen geven. Piet geeft het ‘goede’ voorbeeld en kiest voor zichzelf een prachtige ‘Gouden Rolex’ uit dit tot grote hilariteit van Josefien.

Gedisciplineerd vertrekken we vrijdagmorgen uit de haven van Boxmeer, voorzien van een krant én ’warme broodjes speciaal’, voor ons gebakken door de havenmeester en verpakt in een zakje met een lila strikje! Het weer is somber en er valt wat lichte regen. Na twee sluizen, Sambeek en Belfelt, die we met z’n allen voortvarend nemen, komt om drie uur de haven in zicht. Ondanks een wat nerveuze havenmeester Max ligt iedereen om half vier op zijn plaats, rust. Om zes uur worden we verwacht bij de boot van onze TTL hij heeft, in het kader Veul Vur Weinig, een verrassing voor ons: één kilo superverse asperges, voortreffelijke ham, een zakje saus en het échte aspergerecept van Piet en Josefien. Iedereen waardeert deze geste enorm en ‘het houtje’ houden we nog maar even tegoed.

 

In opperbeste stemming wandelen we gezamenlijk naar restaurant XXL voor ons openingsdiner. De borrel kan buiten in de zon worden genuttigd. Piet wil graag een prijs uitreiken aan degene die een van de twee ‘kolossale fouten’ heeft ontdekt in het Toertochtprogramma en het kan natuurlijk niet anders dan dat de meest ervaren schipper onder ons de fout heeft ontdekt. Leo krijgt een ’Gouden Rolex’ overhandigd. Nu valt voor ons het kwartje. De bediening van restaurant XXL is super vriendelijk en attent, wat de sfeer zeker ten goede komt. Het eten is voortreffelijk en rond de klok van negen wandelen we weer gezamenlijk naar onze boten en gaat bij iedereen het licht vroeg uit, want we vertrekken op zaterdagmorgen al om acht uur uit de haven van Neer op weg naar Bocholt, vijfenveertig kilometer varen met maar liefst zes sluizen.

Ruim voor acht uur vertrekken de eerste boten. De zon schijnt af en toe maar er staat een stevige frisse bries. Na sluis drie verlaten we rond half twee Nederland en varen we België in. Bij sluis Bocholt en moeten we op kantoor komen om een vignet te kopen. Dankzij onze TTL krijgen we 25% korting. Veul Vur Weinig – het motto komt steeds terug. De sluiswachter heeft alle tijd en controleert, vóór we uitvaren, of de vignetten daadwerkelijk zijn opgeplakt! Na tien minuten varen komen we aan in de haven van Bocholt en worden we goed opgevangen. De ligplaatsen zijn smal en de haven ondiep, het is letterlijk passen en meten, maar goed dat onze schippers zeer kundig zijn! De supermarkt is dichtbij zodat de boodschappen voor het weekend kunnen worden gedaan. Er zijn deze avond verder geen activiteiten gepland.

Een stralende zondagmorgen. Om kwart over acht wenst de T.T.L. ons goedemorgen en geeft gelijk het sein tot vertrek. Dankzij de zon is het een schitterende tocht door het kanaal van Bocholt- Herenthals. Lekker rustig aan genieten van de mooie omgeving en het fluiten van de vogels. Natuurlijk ook vandaag weer sluizen. Nu drie kort achter elkaar. Het schutten gaat, met drie boten per schutting, snel en na de derde sluis hebben we een verval van ruim tien meter achter de rug. Na enige tijd zien we een brug waar we niet onderdoor kunnen. Onverwacht meldt de TTL, die verdekt ligt opgesteld, dat we zelf een plaats moeten zoeken om aan te meren omdat de brug op zondag pas om half vier weer wordt bediend. Het is dan pas half twee! We genieten van de zon, doen een dutje, lezen een boek of gaan een ijsje eten en voor we het weten is het half vier en krijgen we het vertreksein. Op naar Turnhout. Dat blijkt toch nog een hele afstand te zijn, want pas om half zeven arriveren we in de mooie haven. Alles is prima geregeld, we hebben mooie plaatsen maar we moeten wel driedubbel liggen. Voor de stroomvoorziening is er een groot aggregaat geplaatst. Er liggen al veel versierde boten in de grote havenkom en het ziet er allemaal erg gezellig uit.

Vanaf maandagmorgen volgen wij het programma van de VVW. Onze TTL heeft elke morgen om half negen een vergadering met de organisatie. Zij beginnen met koffie en twee ‘oude klare’ en voor zover onze TTL daartoe nog in staat is, worden wij dagelijks om half tien bijgepraat via de marifoon. Maandag is er een bezoek gepland aan het Kunstforum WURTH Turnhout. Dinsdag is er een fietstocht georganiseerd met picknick, helaas laten de weergoden ons in de steek, het regent de gehele dag. Om zes uur verzamelen we in de stromende regen om naar restaurant ’Klaverhof’ te lopen. De sfeer is goed, ondanks het feit dat de verkoop van de boot van Fred en Toni op het laatste nippertje toch niet is door gegaan. Spijtig! De dagschotel smaakt prima maar er is ’iemand’ die zich vergist in wat hij of zij heeft besteld heeft. Piet moet even wachten zodat de dagschotel die hij besteld heeft alsnog gemaakt kan worden, hij is not amused en belooft dat de ‘schuldige’ gevonden zal worden! Na het smakelijke diner gaan we gezamenlijk naar de feesttent waar we genieten van een accordeon ensemble.

Woensdag is er een wandelzoektocht met versnapering, met als eerste prijs een half varken! Dan is er de officiële opening van de VVW- Toervaart Turnhout vanaf patrouilleboot ’Leie’ van de Koninklijke Marine Cadetten, gevolgd door de ceremoniële overhandiging van de Toervaartvlag en als slot een vlaggengroet door VVW-Emblem en VVW-Geel. Ons wordt verzocht, heren gekleed in clubkostuum, op de boot te blijven tot de opening een feit is om een stoot op de hoorn te laten horen. Daarna lopen we gezamenlijk naar de feesttent voor een gezellig samenzijn met muziek en een hapje en een drankje.

Donderdag, familiedag, is er een uitgebreid ontbijtbuffet, wateranimatie op het kanaal, doorlopend muziek en de feestelijke BBQ ’Maritiem’. We zitten klaar voor de wateranimatie maar er gebeurt weinig. Enkele jongelui peddelen op een plank en dat is het wel. Veel van onze mede-Toervaarders krijgen visite of doen het vandaag rustig aan. Om vijf uur gaat er alvast een groepje, om een mooie tafel te bemachtigen, naar de feesttent die langzaam volloopt. Onze schatting is dat er tussen de driehonderd en driehonderd vijftig mensen aanwezig zijn en dat is wel heel veel! Het voorgerecht kan redelijk snel worden gehaald maar het hoofdgerecht laat (zeer) lang op zich wachten. Gelukkig hebben we het gezellig met elkaar en is de kwaliteit van het eten erg goed.

Vrijdag staan er, behalve een ontbijt met spek en eieren en de gehele dag muziek in en bij de feesttent, niet veel activiteiten op het programma. Om half elf, na zijn laatste vergadering met koffie en dit keer drie glaasjes ’oude klare’ omdat de fles leeg moet, verzoekt onze TTL ons naar de boot van Toos en Siem te komen om Toos, vanwege haar verjaardag, toe te zingen wat wij natuurlijk allemaal doen. Toos belooft spontaan ons morgen te trakteren op een borrel. Om half vijf gaan we met alle Toervaarders lopend naar het stadhuis vooraf gegaan door de harmonie ‘Volkswil’ uit Turnhout. We worden ontvangen en kort en vlot toegesproken door de burgemeester gevolgd door een promotiefilm over Turnhout. Tot slot houdt Willy Mens als voorzitter van VVW Toervaren een toespraak gevolgd door een gezellig samenzijn onder het genot van een hapje en een drankje.

Opnieuw lopend naar huis. Even bijtanken en dan, om kwart voor acht, naar het toervaartdiner in zaal Hertoginnendal. Bij binnenkomst is de zaal vol en is er voor ons geen plaats meer om bij elkaar te kunnen zitten. Al snel mogen wij, van het bedienend personeel, naar boven vanwaar wij een prachtig overzicht hebben over de zaal. Wel moeten de tafels nog gedekt worden maar met behulp van enkele KNMC’ers is dat snel gebeurd. Rond de klok van acht uur wordt de soep rondgebracht en worden wij als eerste bediend! Het hoofdgerecht is in buffetvorm. Dan volgt de onvermijdelijke toespraak, het uitreiken van de diverse onderscheidingen en het zeer terechte bedanken van de organisatie. Dit keer helaas geen onderscheiding voor onze TTL. Om half elf wordt het nagerecht geserveerd en kan de dansvloer worden betreden. Ondanks de live band BLISS wil de stemming er niet echt inkomen en om kwart over elf zijn de meeste KNMC’ers reeds huiswaarts gekeerd.

Zaterdag is het stralend mooi weer. Het is gebruikelijk tijdens de Toervaartreünie om elke morgen de vlaggen te hijsen, de vlaggen worden gehesen door een inwoner van het betreffende land dus de Belgische vlag door een Belg, de Duitse vlag door een Duitser enzovoort. Vandaag valt, voor Nederland, de eer te beurt aan de La Rhenane, Henk is vroeg opgestaan om vooral niet te laat te zijn voor deze plechtige ceremonie. Maar wat blijkt, alle vlaggen wapperen nog fier in top! Vergeten te strijken! Dan maar de boot ‘kuisen’ en klaar maken voor vertrek. Tien minuten voor half negen constateert Piet dat de vlaggen gestreken zijn en moet hij, samen met Henk, alsnog de vlag gaan hijsen onder leiding van de cadetten van de Koninklijke Marine. Humor!

Kwart voor twaalf gaat er een delegatie van de KNMC naar de feesttent om de 34e Toervaartreünie af te sluiten. Om twaalf uur precies wordt het sein gegeven door het Marine fregat, gevolgd door een oorverdovend getoeter vanaf alle honderdvijftig schepen die in de haven liggen. De vlaggen worden voor de laatste keer gestreken en dan kan het vat worden afgedronken. Dit geldt niet voor onze schippers. Onze TTL geeft om één uur het sein tot vertrek. Na een woelige kanaalvaart komen we om half vier aan in de prachtige haven van Mol. Daar blijkt dat The Lady of the Dawn onderweg problemen heeft gehad met een schroef (gelukkig heeft hij er twee). Joop bedenkt zich niet, trekt zijn surfpak aan (Hanny heeft zijn zwembroeken vergeten!) en duikt letterlijk onder om het probleem met de schroef te tackelen. Het blijkt een stuk worteldoek te zijn dat zich in de schroef genesteld heeft. Na enkele keren duiken heeft hij het probleem opgelost, Grote Klasse!

TTL Piet nodigt ons om kwart voor vijf uit voor een ingelast Happy Hour en neemt direct het woord. Hij legt uit dat we dit samenzijn te danken hebben aan Toos én aan onze zuinige penningmeester. Opnieuw gaan we zingen voor Toos en daarna spreekt hij haar toe. Hij bedankt haar voor wat zij, samen met Siem, belangeloos doen voor de KNMC en reikt hen beide een medaille van verdienste uit. Ook vindt hij dat daar een cadeautje bij hoort. De verdere toespraak valt onder censuur (schrijfster krijgt er rode oortjes van) maar uiteindelijk overhandigt hij haar een prachtige roze badjas die ze, onder applaus, ter plaatse aantrekt. Als klap op de vuurpijl is er ook voor Siem een verrassing, een prachtige witte lantaarn voorzien van een zacht roze kaars. Daarna maakt hij van de gelegenheid gebruik om de ontdekkers van de tweede ‘kolossale fout’ in het Toertochtprogramma bekend te maken. Het zijn Siem en Elly Ruiten! Helaas zijn de ’Gouden Rolexen’ op en de TTL heeft daarom besloten een ’Gouden Medaille’ uit te reiken. Waar zij uiteraard erg blij mee zijn. Om kort te gaan, het blijft nog lang gezellig!

Op zondag wacht ons een rustig tochtje van dertig kilometer naar Bocholt. Om half vier arriveren we en hebben we de rest van de dag voor ons zelf. Van de TTL krijgen we het vertrekschema voor morgen en een uitnodiging voor het ontbijt! Dit is niet gepland. Misschien heeft hij iets goed te maken? Vol verwachting verzamelen we maandagmorgen om negen uur op de kade. Na een korte toespraak van de TTL met enkele huishoudelijke mededelingen vertrekken we naar warenhuis Delhaize voor het beloofde ontbijt. Wat worden we verwend! Versgeperst sinaasappelsap, eieren, spek, yoghurt, verse aardbeien en niet te vergeten heerlijke broodjes. Teveel om op te noemen en een geweldig begin van de dag.

Om kwart over één verzamelen we opnieuw op de kade, nu voor een culturele activiteit. Het blijkt een bezoek te zijn aan de kerk van Bocholt onder leiding van een gids. De kerk is wereldberoemd vanwege de verplaatsing van een kleine tien meter van de toren in het jaar 1904; voor die tijd zeker een huzarenstukje! Na die verplaatsing is de kerk vergroot. Sinds die tijd dragen de Bocholtenaren trots de bijnaam ’Torenkruiers’. Na een uitgebreide rondleiding door een bekwame, humoristische gids steken we de straat over voor een bezoek aan het Bocholter Brouwersmuseum. De jongens en de meisjes krijgen ieder een eigen gids mee. Het is een indrukwekkend mooi museum en de enthousiaste gids houdt ons goed bij de les. Nu weten de dames ook wat er vroeger bij kwam kijken alvorens de heren hun pilsje nuttigden. Tot slot mag iedereen een hedendaags, door Martens gebrouwen, biertje proeven en dat gaat er, na een frisse rondleiding van anderhalf uur, natuurlijk wel in. Om half vijf lopen wij weer terug naar onze boten om ons voor te bereiden op de Happy-Steiger borrel.

Het weer is prachtig, iedereen neemt een stoel en eigen drankje mee. Elly en Leny verzorgen de hapjes bij het drankje wat ze zeer snel en bijzonder lekker voor elkaar hebben. Ter verhoging van de gezelligheid ’speelt’ onze TTL met Hermann een deuntje op de accordeon wat de aandacht trekt van de bestuurders van twee campers die vlakbij staan geparkeerd. Al vrij snel ontdekt één van hen het ‘geheim’ van onze TTL en vertelt dat hij wel écht viool speelt en zijn maat gitaar. Hij wil graag samen spelen met Hermann die écht accordeon speelt! Ze proberen samen te spelen, maar dat is geen succes. Ze besluiten samen een concert voor ons te geven. Intussen zijn er meer bewoners van boten en campers gekomen om te luisteren. Onder het genot van een biertje spelen de twee een paar prachtige zigeunermelodieën voor ons, heel bijzonder!

Na hun afscheid neemt Piet het woord. Hij memoreert dat het deze avond voor het laatst is dat we met de complete groep bij elkaar zijn. Morgen blijven Annie en Carl, Rosi en Hermann en Toni en Fred, achter omdat ze andere plannen hebben. Hij bedankt hen hartelijk voor hun bijdrage aan de positieve sfeer tijdens de Toertocht en wenst hen een behouden vaart. Dan neemt Klaas het woord en bekent Piet berouwvol dat hij degene is geweest die in restaurant Klaverhof het dagmenu heeft opgegeten dat Piet had besteld. Hij koopt zijn schuld af met een treetje bier en een ‘handy-man’. Piet aanvaardt lachend, hoewel het bier niet zijn merk is. Intussen is de zon achter de wolken verdwenen en is de tijd gekomen om daadwerkelijk afscheid te nemen van de achterblijvers en onze boten op te zoeken. Het is een fantastische dag geweest met als slot een bijzonder geslaagde Happy-Steiger borrel!

Dan is onze laatste gezamenlijke dag aangebroken met opnieuw stralend weer. We zijn door Piet in vier groepen verdeeld, inclusief een vertrektijd met ruime tussenpozen, omdat we net over de grens in Nederland gaan tanken. We moeten vandaag vijftig kilometer overbruggen met negen sluizen! Als de derde groep de sluis uit komt varen zien ze de Elegance en de Lady Jeanny aan de kant liggen. Er blijken problemen te zijn met een leiding op de Elegance en Joop (waar zouden wij toch zijn zonder Joop!) is een noodreparatie aan het plegen. Na een lange maar verder voorspoedige vaartocht is iedereen om half vijf in Aarle-Rixtel gearriveerd en kunnen we ons gaan opmaken voor het slotdiner. Lopend gaan we naar het restaurant en kunnen we buiten op het terras genieten van het aperitief en de amuse. Binnen aan een lange mooi gedekte tafel genieten we van het diner, mooi opgediend en met bijzonder lekkere gerechten.

Na de koffie neemt Piet voor de laatste keer het woord. Kort en bondig bedankt hij iedereen voor de prettige sfeer en het gedisciplineerde gedrag van de aanwezigen. Ook brengt hij een compliment over van de VVW die hij, voor ons gedisciplineerde gedrag, in ontvangst heeft genomen. Dan neemt Mien het woord om, met een humoristische en goed voorbereide toespraak, namens alle Toervaarders Piet en Josefien hartelijk te bedanken voor het vele werk dat zij hebben verricht in de aanloop naar en tijdens onze geweldig leuke toertocht. Het was perfect! Natuurlijk wil zij graag een cadeautje aanbieden om onze dank te benadrukken. Dit wordt een (nog te maken) boekwerk met de foto’s en het verslag van onze Toertocht, ter herinnering! Voor Josefien is er alvast een mooie sjaal en een bloemetje. Voldaan en met een hoofd vol herinneringen lopen we naar onze boten terug en nemen we afscheid van elkaar.

Piet en Josefien, het was zéér Veul Vur Weinig en dat houtje, nou, dat houtje hebben we écht niet nodig gehad. Graag tot volgend jaar in Antwerpen!

Ida de Groot

Reacties zijn gesloten.