OOSTZEE 2010 Rantasipi en Kaaiman

MAANDAG 21 JUNI 2010

Het is zover. Na het prachtige evenement Pavillon d’Or in Den Helder, waar zo’n 140 KNMC-motorjachten en een tiental buitenlanders aan hebben deelgenomen, maken we ons vandaag klaar om morgen van start te gaan.

Ad en Ina van de “Kaaiman” puffen vandaag uit van een vermoeiende week van organiseren, regelen, feesten enz. Aan dat laatste hebben we natuurlijk ook meegedaan, en hoe!!!

Gisteren zijn we nog even met de trein heen en weer naar Alphen geweest en hebben Moeder in Naaldwijk een bezoekje gebracht.

Vandaag is het echter poetsen, techniek nakijken, filters etc. controleren, nog de nodige boodschappen gedaan (2 grote stukken boerenkaas bij de kaasboer laten sealen en een 5-tal spannende boeken gekocht bij een boekhandel in Den Helder. Bijzonder was, dat deze boekhandel gerund wordt door een tweetal travestieten.

Bij Ad en Ina hebben we onder het genot van een kopje koffie de plannen voor de komende dagen doorgesproken. Het worden een paar lange vaardagen. De weersvooruitzichten zijn echter uitstekend, dat vergoedt veel.

Kortom: we zijn er klaar voor en hopen op een mooie tocht die hopelijk naar Denemarken voert. Als het toch Berlijn wordt, dan is het slecht weer. Daar denken we maar niet aan.

Laten we eveneens hopen dat er geen akelige dingen gebeuren met schip en/of bemanning. Ook daar denken we maar niet aan. We gaan positief beginnen aan een 10-weekse vaartocht en willen uiterlijk 1 september weer thuis zijn.

De reserveonderdelen die wij aan boord hebben:

2 oliefilters MANN W 962
2 brandstof voorfilters/waterafscheidersBaldwin PF 598-30
5 brandstoffilters MANN WK 842
4 filters voor de ZF keerkoppeling 3312199031
1 brandstoffilter Onan aggregaat 0149-2106
5 liter motorolie 15W40
2 gaskabels
4 V-snaren
Impellers voor waterpomp
Impellers voor douchepomp
Impellers voor bilgepomp
Pot schroefasvet

Verder natuurlijk
Reddingsvesten
Poetsmiddelen
Gereedschappen
Compressor

DINSDAG 22 JUNI 2010 DEN HELDER – FRANEKER

Het belooft een stralende dag te worden. Weinig wind, wat wil je nog meer. Nadat wij het havengeld op het havenkantoor hebben voldaan (€ 26,50!) zal volgens de afspraak die Ad gisteravond heeft gemaakt met de havenmeester, de zeedoksluis voor ons draaien. De havenmeester zegt echter nu dat dat niet kan. Schilders zijn bezig. Nou dan gaan we maar via de Koopvaardersschutsluis. Wel een halfuurtje omvaren. Ineens zien we dat de sluis voor een ander schip wel gaat draaien. We nemen via de marifoon VHF 14 kontakt op met de sluismeester. Hij bevestigt dat we om half tien geschut worden. En zo geschiedde.Er gaat nog een luxe motor meeschutten en bij het invaren blijkt er een zeilboot voor te piepen. Hij krijgt zijn trekken thuis, want hij moet er weer uitvaren en als ook de luxe motor ligt kan hij er nog bij.

Nadat we via de marifoon toestemming hebben gekregen van de verkeerscentrale Den Helder, varen we het Wad op. Wat is dat prachtig. Spiegelglad en zonnig. We hebben voorlopig wel stroom tegen en varen dan met een snelheid van 5,5 kn per uur (=10 km). We zien telkens zeehondjes opduiken en op drooggevallen zandplaten liggen er telkens een aantal te luieren in de zon.

Vlak voor de Boontjes (Kornwerderzand) krijgen we flink stroom mee en varen nu 9,5 kn (= 18 km). Er is ook dwarsstroom. Rantasipi wordt flink opzij gezet.

In de Boontjes naar Harlingen komt een ondiep stuk voor, dat bij laag water maar 160 cm diep is. Onze schepen steken 140 cm, dus dat moet lukken. Dat doet het ook, want het is al over de eb.

Na ruim 4 ½ uur varen we Harlingen binnen, achter de veerboot die van Terschelling komt. Wij gaan meteen door naar de Tsjerk Hiddessluis en kunnen gelijk met een vrachtschip invaren. Dan komt er bij het “buurpraatje tussen Ina en Lenie” een foutje aan het licht. Lenie heeft gisteren rabarber gemaakt met aardbeien en rozijnen. Vanmorgen heeft zij voor Ad en Ina een tupperwarebakje gevuld en Ina was daar blij mee. Vanavond eten we boontjes met een gehaktballetje. Lenie heeft dat uit de vriezer gehaald vanmorgen, maar klaarblijkelijk de bakjes verwisseld. Daar zitten Ad en Ina dan met onze gehaktballetjes aan boord. Na het afmeren is dat allemaal gecorrigeerd, maar gelachen hebben we.

We besluiten na het uitvaren uit de sluis om in Franeker af te meren voor de nacht. De kade is bezet, maar wij mogen van de brugwachter aan een wallekantje afmeren. Prima plek en….gratis. Dus gaan we Franeker in en pikken een terrasje en nemen er nog maar een portie bitterballen bij. De havenmeester betaalt tenslotte!!

We hebben vandaag 36,6 mijl =68 km afgelegd en 5 ½ uur gevaren.

’s Avonds met elkaar voetbal gekeken. Argentinie – Griekenland. Nu blijkt de havenmeester niet van voetbal te houden, want hij komt alsnog incasseren. € 12,50. Pech, maar de bitterballen waren toch lekker.

WOENSDAG 23 JUNI 2010 FRANEKER – BURGUM

Via het van Harinxmakanaal en het Prinses Margrietkanaal varen we naar Burgum. De havenmeester heeft voor een prima plek aan de langssteigers gezorgd.

Bij Fonejacht bunkeren we brandstof voor een prijs van € 1,21. Totaal € 968,00. Of je een emmer leeggooit. Het verbruik vanaf begin mei wordt berekend en blijkt 12 liter per uur te zijn. De Kaaiman gebruikt 13 liter, maar is ook een stukje groter.

Na een bezoek gebracht te hebben aan de winkels, waar we o.a. vlees inslaan voor de BBQ, gaan we op het grasveldje de ouderwetse BBQ aansteken. Dat is een gietijzeren potje, dat we ooit bij de Auchan gekocht hebben voor 14 franse francs. Dat was in 1980, dus dat ding is 30 jaar oud en doet het nog perfect.

Ina heeft nog een aardigheidje voor Lenie: een tulband om de krulspelden te verbergen voor de buitenwacht.

Bij de steiger van de Rantasipi ligt een zeilbootje te koop volgens een groot bord. Het lijkt net of de Rantasipi te koop is.

Vandaag hebben we 19 mijl gevaren in 3 uurtjes.

DONDERDAG 24 JUNI 2010 BURGUM – DELFZIJL

Via het PM kanaal, van Starkenborghkanaal en het Eemskanaal bereiken we Delfzijl. We passeren 3 sluizen, waaronder de zeesluis van Delfzijl. Dat gaat snel, want het waterpeil in het kanaal en zee is ongeveer gelijk. Het is dus invaren, vastmaken, losmaken en uitvaren.

We varen vanaf Groningen met een 7-tal boten, waaronder een Duits motorjacht. Met z’n 3-en gaan we sneller dan de rest, dus komen we ook gedrieen de sluis uit bij Delfzijl. Bakboord uit naar de Jachthaven van ZV Neptunus. En dan komt de duitse mentaliteit bovendrijven: snel ons proberen in te halen om als eerste in de haven te zijn en de beste plek op te eisen. Dat zit hem echter niet glad, want wij doen nog even een tandje bij. Het leek wel een wedstrijd.

We kunnen keurig tegen elkaar afmeren op de langssteiger en gaan dan Delfzijl in voor wat boodschappen. Ad probeert bij diverse telefoonwinkels zijn probleem met de I-phone op te lossen. Hij kan nl geen email verzenden, maar wel ontvangen. Niemand weet raad.

Vandaag 6 uur gevaren en 38 mijl afgelegd.

Vanavond natuurlijk voetbal Nederland-Kameroen. In oranje uitgedost kijken we gezamenlijk. Door onze oosterburen worden we wat meewarig aangekeken. Slechte wedstrijd, maar we winnen wel.

VRIJDAG 25 JUNI 2010 DELFZIJL – DORPEN/LEHE

We vertrekken vroeg vandaag om op de Eems stroom mee te hebben. Dat lukt prima. We vertrekken om 8 uur. Twee uur na hoogwater Delfzijl. Met 1700 toeren draaien we ruim 11 knopen per uur, dat is ruim 20 km. De Eems is een getijdewater dat veel zand meevoert. Het is een grote modderpoel. Na de sluis Herbrum hebben we daar geen last meer van, maar bij aankomst in Dorpen hebben we eerst de boot gespoeld. Deze zag er uit als een veldrijder bij de finish. Bij sluis Herbrum moesten we een uurtje wachten. Er lag aan de aanlegsteiger een boot voor ons uit Irnsum en die was bereid ruimte te maken. Als “ beloning “ kon hij met ons meeschutten tot Dorpen. Helaas voor hem lukte dat niet bij de laatste sluis in Dorpen. We vonden dat wel sneu, maar konden er niets aan doen. De sluis was vol.

De jachthaven is idillisch gelegen in het groen. We gaan wel op de fiets even het dorp Dorpen in. Dat blijkt een lange straat te zijn met links en rechts wat winkels. Er is een leuk standbeeld van 2 kooplieden die een paard verhandelen. Ad kan het niet laten om op het paard te gaan zitten. Het paard is van brons en de hele dag heeft de zon erop staan branden. Ad heeft dus blaren op zijn g…. Au!!

Vandaag 47 mijl afgelegd, 3 sluizen gepasseerd en 7 uur gedraaid.

ZATERDAG 26 JUNI 2010 DORPEN/LEHE – OLDENBURG

Bij het opstaan bleek het erg mistig te zijn. We vertrekken dus wat later. Overigens een prachtig gezicht. Het Kustenkanaal is een lang recht stuk van ruim 60 km met aan weerszijden heel groen. Wel mooi, maar weinig afwisselend. We mochten een nederlands beroepsschip voorbijlopen, zodat we heerlijk ons eigen tempo konden varen.

Lenie heeft haar haar gewassen en showt haar nieuwe tulband.

Onze vrienden uit Irnsum hadden in Surwold overnacht, maar we haalden hem weer in. Er werd over en weer vriendelijk gezwaaid. Bij de sluis in Oldenburg was hij weer aangesloten en kon meeschutten. We schutten naar beneden en komen op de getijdenrivier de Hunte. Na 2 km gaan we bakboord uit de Stadshaven van Oldenburg in. De enige steiger ligt helemaal vol. Dat is pech. Bij laagwater komt de Rantasipi op de bodem vast te liggen. Dat hebben we al eens eerder meegemaakt in Oldenburg. Het kan geen kwaad.

We meren allebei dubbel af. Wij tegen een Nederlandse boot en Ad en Ina tegen een zwitsers schip. Niet de allervriendelijkste mensen. De zwitser maakt bezwaar, maar Ad overtuigt hem dat het geen kwaad kan en dat we maar een nachtje blijven. Eigenlijk ligt hij op onze plek, want Jaap heeft gisteren gebeld voor deze plek en die ons telefonisch toegezegd door de havenmeester. Deze is nu echter in geen velden of wegen te bekennen. Tot overmaat van ramp heeft de zwitser een vals uitziende waakhond aan boord die bij elke stap snoeihard blaft. Nadat Ad een fles wijn offert aan de zwitser, wordt hij wat aanspreekbaar. We gaan met zijn allen de stad in en schaffen wat kleinigheden aan, waaronder natuurlijk verse aardbeien.

’s Avonds kaarten op de Kaaiman. De dames winnen deze keer overtuigend. Om 11 uur stappen we op en onmiddellijk begint Bello weer flink tekeer te gaan. Hij doet maar.

We hebben vandaag 35 mijl afgelegd met 1 sluis en 6 draaiuren.

ZONDAG 27 JUNI 2010 OLDENBURG – BREMEN

We vertrekken een uurtje eerder, omdat Jaap nog maar 50 cm water onder de boot heeft en het afgaand water is. 10 meter naar achteren blijkt dat al weer ruim 1 meter te zijn. We besluiten nu toch maar te gaan varen en zodoende gaan we om 08.30 onder de spoorbrug van Oldenburg door. Doorvaarthoogte is 3,5 meter, dus we moeten allebei “bukken”. Het gaat allemaal net, anders hadden we moeten wachten tot het water verder gezakt was. Net na de spoorbrug zien we een boot van de wasserpolizei opdoemen. De maximumsnelheid op de Hunte is 10 km. Een moeilijke snelheid, zeker bij afgaand tij. Als we stationair draaien lopen we al bijna 10 km! Maar we gunnen het pettenkorps geen rendabel moment. Strikt 10 km varen we hen met een smile op het gelaat voorbij. Hermandad vaart daarna nog een paar kilometer achter ons aan, totdat hij een visser op de kade ontwaart. Gaan zeker de visvergunning controleren. Dat is in Duitsland zeer streng gecontroleerd.

Aan het eind van de Hunte bij Elsfeth willen we nog een uurtje afmeren, maar de lege plek op de jachtensteiger is te kort. We besluiten dan maar door te varen stroomopwaarts de Weser naar Bremen. Het is alweer prachtig weer en in de loop van de dag loopt de temperatuur op tot boven 30 graden. Het is rustig varen. Eerst nog ruim 1 knoop stroom tegen, maar al gauw krijgen we de vloedstroom mee. We komen langs werven waar luxe megajachten worden gebouwd. Er liggen er een paar te pronken. Ad denkt dat Mart van Diemen er een van besteld heeft. We zullen het hem vragen (?!).

Nadat we afgemeerd zijn aan de steiger van Yachtclub Hansestadt Bremen lopen we de stad in. Vandaag Duitsland-Engeland en we gaan dat op de Weserpromenade bekijken. We hopen natuurlijk dat Engeland wint. Het is een drukte van jewelste. Overal tv-schermen buiten.

We organiseren een leuke plek en gaan er eens echt voor zitten. Duitsland blijkt te sterk en wint met 4-1. Feest in Bremen. Wij gaan naar de wijk Schnoor, een klein stukje Altstadt met leuke winkeltjes en restaurantjes. We willen elke zaterdag  of zondag uit eten gaan gedurende onze reis. De keus valt dit keer op het Katzen Cafe. Leuke ambiance, maar het eten is niets bijzonders.

We lopen terug en gaan vermoeid op het achterdek uitpuffen van deze hete dag.

Jaap gaat het verslag maken van de afgelopen week. Dat had hij eigenlijk al klaar moeten hebben en moeten voorlezen tijdens het etentje. Foutje!

MAANDAG 28 JUNI 2010

We vertrekken om 10.00 uur uit Bremen. Het wordt weer een hete dag met nauwelijks wind. Nog maar net op de Weser stroomopwaarts (zur berg) of een afgemeerde politiebootbemanning geeft te kennen dat we de snelheid moeten minderen. We snappen niet wat bedoeld wordt en varen gewoon door.

Bij de sluis Bremen ontstaat verwarring bij de sluismeester. We melden 2 sportboten aan en hij denkt aan bootjes van 6-10 meter en wijst ons de kleine sluis  (25×6 meter). Daar passen we samen niet in. Uiteindelijk vraagt hij ons te wachten. Na 1 ½ uur zijn we door de sluis. Bij de sluis Langwedel worden werkzaamheden uitgevoerd. Wachten aan een ponton. Om 15.00 uur zijn we erdoor. We hebben gevraagd of we na de sluis in het Oberwasser aan het ponton mogen afmeren voor een paar uur. Dat mag en we gaan voetbal kijken. Nederland- Slowakije.

In de rust besluiten we verder te varen. Nederland speelt slecht en binnen is het 32 graden. Niet uit te houden.

Bij sluis Dorverden zijn ook werkzaamheden. De grote sluis wordt gerenoveerd. We wachten aan het ponton en worden dan samen geschut in de kleine sluis (85×12). Aan stuurboord blijken alle bolders verdwenen, dus moeten we als een haas langszij de Kaaiman. Om 19.00 uur zijn we erdoor en zoeken een overnachtingsplaats. De haventjes zijn voor onze schepen veel te klein. In Barme is een militaire haven, maar verboden toegang. Ook daar trekken we ons niks van aan. We meren af achter een werkschip dat daar ligt. Een wereldplek. De bemanning van het werkschip is inmiddels aan boord gekomen en gaan blijkbaar aan het werk tot morgenochtend. De nachtploeg dus. Wij moeten daardoor aan de overkant vastmaken. Wij maken los en weer vast aan de “landingsbaan”. Een schiereilandje van 20 meter breed met net gemaaid gras. We voelen ons alleen op de wereld. Complete stilte en een prachtige zonsondergang. Rond middernacht gaan we te kooi. Het einde van een dag met een gouden randje.

We hebben 60 km gevaren, 7 motoruren gedraaid, 9 ½ uur onderweg geweest en 3 sluizen gepasseerd.

Dinsdag 29 juni 2010. Weer :Zonnig en warm Motoruren 8 . Van Bama naar Petershagen. 90 km. 4 sluizen. Van 9 uur tot 18.00 uur.

Om 9 uur verlaten we het schiereiland aan de Weser met de “landingsbaan” en na een half uur zijn we in Hoya waar we even gaan shoppen in de supermarkt. Na 1 uur varen we verder en varen gelijk op met een beroepsvaarder de Helga. 2 sluizen schutten we gelijk met hem mee en dan blijft hij liggen. De volgend sluis kunnen we gelijk invaren met een andere beroeps. De laatste sluis hebben we alleen en mogelijk door de melding van Grose Sportbote. In Petershagen liggen we aan het clubhuis en worden we hartelijk ontvangen. De heren met een biertje de dames krijgen een uitnodiging om een nachtje in de gevangenis te slapen tegen betaling van 25 euro inclusief water, brood en gevangeniskleding. Gelukkig maakten ze daar geen gebruik van.

Na het eten lopen we naar het  dorp met zijn ambachtshuizen en levensgrote kunstwerken van mensen van vroeger.Nog een kopje koffie,een ijsje en dan wandelen we terug en gaan we slapen.

Woensdag 30 juni 2010. Weer zonnig en afwisselend bewolkt. Van Petershagen naar Hannover  77 km.  Motoruren 5.Van 9.40 tot 15.40 uur. 1 sluis 2 aquaducten en 55 bruggen.

Om 9.40 uur maken we los van het clubhuis in Petershagen en zijn na ruim een half uur bij de sluis van Minden. Een bijzondere sluis met een voorgevel. We gaan 13 meter omhoog en varen dan het Mittellandkanaal op. Het kanaal is gegraven van 1906 tot 1938.

In de jachthaven van Hannover  aangekomen om 15.40 uur eerst een drankje en  het bericht dat Anouk is geslaagd  voor haar VMBO ,gaan we  de stad in op de fiets. Het centrum viel tegen en wat we zochten vonden we niet. Later bleek dat dit het echte centrum nog niet was. Na een drankje op een terrasje probeerden we de jachthaven weer terug te vinden. Dat lukte na wat vragen en brachten we de avond door met klaverjassen. Tijdens het kaarten gaat de vuilwatertank af. De havenmeester ruikt dat en begint enorm te schelden. Hij was niet voor rede vatbaar en als het nog eens gebeurde konden we losmaken en vertrekken. Voor ons geen probleem maar dan wel ons geld terug. We hebben hem niet meer gezien. Een echte Duitser. Een grote klerezooi in de haven , geen vuilwateropvang en wel een grote mond. Ons humeur heeft er niet onder geleden. We gingen rustig slapen en hebben dat volgehouden tot de andere morgen.

Donderdag 1 juli 2010. Weer: zonnig en warm. Van Hannover naar begin Elbe Seitekanaal. 7 vaar uren. 6 motoruren. 1 sluis. 67 bruggen. 70 km.

Om 8 uur vragen we de havenmeester of we water kunnen tanken want er staat geen druk op de kraan en we hebben ervoor betaald. Hij komt met een metertje ( volgens hem verplicht in Duitsland) en we tanken allebei ruim 400 liter water. Nog even over de avond tevoren met hem gehad en van beide kanten was er begrip. We werden nog net geen vrienden. Op de terugweg nemen we toch een andere overnachtingsplaats bij Hannover.

Om 9 uur vertrekken we en komen om half tien een KNMC lid tegen. De Meerlust heet de boot en we kennen ze niet. Om 10 uur liggen we voor de sluis van Anderten en kunnen na een half uur mee met de beroeps. Het gaat 13 meter omhoog zonder drijvende bolders. De Rantasipi gaat naast de Kaaiman zodat we elkaar kunnen helpen. Om 11 uur varen we de sluis uit. Het is een kanaal met groen aan de kant en vandaag hebben we een record, 67 bruggen over 70 km. Halverwege meld Jaap een probleem met de bakboordmotor die ineens in toeren terugvalt. We varen langzaam verder en het euvel is weer spontaan opgelost. Waarschijnlijk een stuk hout tegen de schroef. Tegen 16.00 uur meren we af aan het begin van het Elbe Seitekanaal en we besluiten naar het nabij gelegen dorpje te fietsen. We zien een bord Wolfsburg 8 km en besluiten daar naar toe te gaan. Als we enkele km,s gefietst hebben en er een bord staat dat het nu nog 9 km is, besluiten we wat te drinken en terug te gaan naar de boot. Hier worden de taken niet eerlijk verdeeld want Jaap en Lenie gaan voor het eten zorgen en Ad gaat zwemmen en de waterlijn schoonmaken. Een heerlijke maaltijd met lamsvlees en garnalen wordt op de plaat bereid en we beseffen dat het leven geweldig is zo.

Vrijdag 2 juli 2010. Weer zonnig en drukkend warm. Van het beging van het Elbe Seitenkanaal naar Bodenteich. 52 km. Geen sluizen. Vele aquaducten. 4 uur varen .4 motoruren. 9.20 u tot 13.20 uur.

Na het zwemmen en ontbijt vertrekken we tegen  half tien van de driesprong Mittellandkanaal-Elbe Seitenkanaal. Jaap voorop en heeft nog steeds last van trillingen. Dus verzekering gebeld en deze geeft het advies om de boot zo snel mogelijk uit het water te halen en na te laten kijken. Dit om vervolgschade te voorkomen. We besluiten als we straks stoppen even met zwemmen te duiken en de schroef te controleren. Om de tijd door te komen tijdens het varen turf ik de schepen die we tegenkomen. Dat zijn 10 beroepsschepen en 16 jachten. Ook een oude kerel die in zijn blootje aan de kant zat. En verder een kudde schapen met 2 ezels,2 honden en 2 herderinnetjes die een lunchpauze hielden onder een brug vanwege de warmte. Ik realiseerde mij dat het hier de Lunenburgerheide is en dat ik daar in 1962 geweest ben in mijn diensttijd. Toen was het kanaal nog niet gegraven want dat gebeurde tussen 1968 en 1972. Als we afmeren in Bodenteich gaan we direct zwemmen en halen een heel groot stuk worteldoek uit de schroef van de Rantasipi

Om 16.oo uur zitten we voor de TV om de wedstrijd Nederland Brazilie te zien en gelukkig doet de airco het, anders was het niet uit te houden. Eerst dachten we dat gaat fout maar gelukkig won Nederland. Omdat we het te warm voor de dames vonden om de keuken in te gaan besluiten we om in het dorpje te gaan eten. In de tuin van een restaurant was het goed te doen. Het eten koken met wat kruiden moesten ze nog leren. Met kaarten en zwemmen brengen we de avond door. Jaap geeft door dat het voorlopig nog tot woensdag warm weer blijft. En geruststellende gedachte om te gaan slapen.

Zaterdag 3 juli 2010.Zonnig en warm. Van 9.20 uur tot 18.00 uur. Bodenteich  naar Lauenburg. 8,4 uur onderweg en 6 motoruren. 1 sluis en 1 hefbak.

Het blijkt dat we aan het hondenuitlaatcentrum liggen van Bodenteich want alle honden van het dorpje hebben we gezien met hun baasjes.Weer om 9.20 uur maken we los bij Bodenteich en de bedoeling is om  Lauenburg te halen voor de voetbalwedstrijd Duitsland- Argentinie. Al direct geeft Jaap door dat de trilling in zijn stuur volkomen weg is. Ook weer opgelost.De sluis Uelzen bereken we om 10 uur en om 11 uur zijn we geschut en 23 meter naar beneden gegaan. Gelukkig drijvende bolders.

Om half drie zijn we bij de Schiffshebewerk Lunenburg/Scharnebeck en precies om 16oo uur als de voetbal begint kunnen we schutten. We varen een bak in en gaan 35 meter naar omlaag. Een prachtig gezicht zoals op bovengaande rechterfoto is te zien. Een staaltje Duitse techniek waar we ons petje voor afnemen. Ook voor de voetbal want het is inmiddels 1-0 voor Duitsland. Om 17.00 uur varen we de Elbe op en om 18.00 uur liggen we vast in Lauenburg waar net 4-0 gescoord wordt. Met een groep Duitsers drinken we wat op het terras van de jachthaven.Allen zijn er van overtuigd dat het in de finale om Nederland en Duitsland zal gaan. We eten aan boord en zullen de andere dag blijven liggen omdat het op zondag veel te druk is met kleine bootjes op het Elbe Lubeckkanaal. Om 23.00 uur vinden we het nog te warm om naar bed te gaan en gaan nog een eindje lopen. We komen in een straatje met heel oude en mooie vakwerkhuizen uit de 15 en 16 eeuw. Leuke plaats om morgen te blijven.

Zondag 4 juli 2010 Ligdag te Lauenburg. Weer zonnig en warm.Hoewel het vannacht voor het eerst heeft geregend.

De ochtend brengen we door met boot poetsen,wassen en luieren. Om 12 uur gaan we fietsen op een fietspad langs de Elbe. Als het fietspad ophoud kun je via een keienweg de berg op of een voetpad in het bos. We kiezen dat laatste en fietsen verder. Een geweldig leuke tocht met zandpaadjes,boomstronken en dichte bebossing. Jaap fietst voorop en wil ons ook in de gaten houden dus kijkt hij even om.Dat moet je NOOIT doen Jaap. Gelukkig heeft Ina pleisters en zalf bij zich en verzorgen we de gewonde. Koffie met een groot stuk taart nemen we als troost op een terras.

De regionale en  plaatselijke medailles zijn allemaal uit de kast gehaald en opgepoetst om in optocht achter de muziek aan te gaan. Een kleurrijk geheel.

Terug op de boot is het weer zo warm dat je de verdere middag alleen maar door kunt brengen met niets doen. Hoewel Jaap ondanks zijn zware verwondingen toch nog enkele technische dingen oplost. Een borrel op de Rantasipi en een gezellig diner aan de oever van de Elbe maakt deze bijzondere dag weer compleet. Het is vervelend maar het moet vermeld worden. De dames hebben weer gewonnen met klaverjassen. Maar ja Jaap was geblesseerd, daar kwam dat door.

Maandag  5 juli 2010. Weer zonnig later bewolkt en regen in de avond.Lauenburg-Net voor Lubeck. 57 km. 8 motoruren. Van 7.30 uur tot 18.00 uur.

Het is half acht als we de haven van Lauenburg uitdraaien gelijk met Franz een Duits echtpaar met een Hollandse boot van een werf waarvan Jaap het telefoonnummer nog heeft doorgegeven. Daar was hij zeer blij met om de historie van zijn schip te onderzoeken. We zijn direct bij de sluis van   Lauenburg en om kwart over acht geschut. Op het Elbe Lubeckkanaal mag je niet harder dan 10 km per uur en er is strenge controle.  Bij de 2e sluis mogen we niet met de beroeps mee en moeten wachten. We proberen aan te leggen. De Kaaiman links en de Rantasipi rechts. Echter daar was net geverfd zodat de rest van de dag enkele lijnen in de biotex zitten. Teringzooitje zegt Jaap. In de sluis moeten we nog op een stuk of 7 zeil en motorbootjes wachten. We hebben echt nog nooit zo,n geklungel gezien. De achting die we nog hadden voor zeilers is nu geheel verdwenen. Misschien komt dat omdat ze allemaal hun mast op het dek hebben liggen vanwege de lage bruggen.  Half elf gaan we verder  en de volgende sluis is 30 km verder dus 3 uur varen. Op km 26 varen we langs een verbreding met het plaatsje Molln.

Precies om half twee zijn we bij de 3e sluis . Nog 20 km en 4 sluizen voor Lubeck. Inmiddels is er bewolking gekomen en dreigt er regen. Kwart over vier zien we een prachtige bruine ree lopen aan de bosrand. Voor de foto zijn we net te laat. Hij is natuurlijk bang voor de Kaaiman. Bij de laatste sluis om half zes komt er 1 jacht uit. Dat is Dick Sluiter. En we begroeten elkaar hartelijk in het voorbij gaan. Achter de laatste sluis gaan we liggen en gaan Jaap en Lenie uit eten en wij eten thuis. Toch zitten we bij elkaar want Ina zorgt voor het eten. Mooi op tijd want het gaat regenen. Met klaverjassen en een goed gesprek sluiten we deze mooie dag weer af. Morgen is Jaap weer aan de beurt voor het verslag.

Dinsdag 6 juli 2010. Weer: geheel bewolkt 20 graden. Frisse wind. 3 motoruren. Afstand 16,3 mijl, geen sluizen. Onderweg van 09.30-12.30 uur

Na een rustige nacht bij de sluis van Bussau worden we om half acht gewekt door een wegenbouwmachine die een fietspad aan het aanleggen is. We gaan dus maar aan de gang en Ad en Jaap maken ieder hun eigen boot droog. Het is lang geleden, maar de dekbedden zijn weer tevoorschijn gehaald. Na de hitte van de afgelopen weken is het nu een stuk frisser. Een dipje waarschijnlijk, want de verwachting voor de komende week gaat weer richting 30 graden. Niet erg, want dan varen we op de Oostzee.

We varen door Lubeck en bekijken al varende de Hansahaven in het centrum. Eindelijk kan de vaarsnelheid weer naar normale waarde en kan de beugel blijven staan. De eerstvolgende sluis is pas over een week of vier in Kiel.

Na Lubeck varen we op de rivier de Trave, waar ook zeeschepen varen. Het landschap wordt bij Travemunde een beetje Berlijn-achtig. Leuk voor Ad en Ina. Die zijn daar met de Kaaiman nooit geweest en het gaat er ook deze keer gelukkig niet van komen. Vooralsnog wordt het Oostzee, Denemarken.

We willen voordat we een haven zoeken in Travemunde eerst nog diesel bunkeren. Dat lukt echter niet, want de pomp van het tankstation is stuk. We draaien dus om en wat gebeurt: Ad verliest zijn vlaggestok. Het is al aardig gaan waaien door een naderende regenbui en met kunst en vliegwerk wordt de nationale driekleur gered. Een voorbode van de wedstrijd Nederland – Uruguay?

Ad vaart de haven van Bobs Werft in en ziet een vrije kopsteiger en zegt dat wij aan de andere (box)zijde kunnen liggen. Dat valt echter niet mee, vooral ook omdat Jaap de havenmeester aan de lijn heeft die allerlei andere instructies geeft. Jaap heeft uiteindelijk gewoon opgehangen en is in de box gevaren. Het duurde even, want de box was net breed genoeg en met de wind opzij wilde Jaap ook geen kras op de Rantasipi veroorzaken. Met behulp van Ad en Ina en natuurlijk Lenie, die van de ene naar de andere kant rent om stootwillen op- en te verhangen. Een eigenwijze stootwil raakt los, maar kon worden gered.

De havenmeester komt aanfietsen en voorziet ons van elektra en een watertapkraan.

Ad stelt voor om in Travemunde te gaan lunchen. Het is ruim 1 uur in de middag en dan hoeven de dames vanavond niet te koken. Ad wordt door de dames omhelst (nou ja, dat is een beetje overdreven). En we kuieren na eerst de havenmeester voor 2 nachten  betaald te hebben (we vragen ons af of hij deze inkomsten verantwoordt) langs viskraampjes en besluiten schol te eten. Overheerlijk. De dienster heeft Lenie niet helemaal begrepen. Zij wilde een gepofte aardappel bij de schol in plaats van bratkartoflen. Dus wij aan de schol en Lenie aan de gepofte aardappel. Het “foutje” werd goedgemaakt door een drankje van het huis aan te bieden. Ad lust er wel pap van en na betaald te hebben lopen (en Ad waggelt) langs de Traveboulevard. Tentjes, stalletjes, restaurantjes en voor de dames winkels met kleding. We komen langs een aardbeienkraam en zeggen dat we eerst nog even verder gaan en op de terugweg de aanbieding van 2 kg verse aardbeien komen afnemen. Helaas blijkt de aanbieding van € 6 voor 2 kg niet maar aanwezig. Zij had wel een aanbieding van € 2 voor een kg. Deze waren echter niet vers, dus we laten ons niet beduvelen. Slapen doen we ’s nachts.

Om half negen voetbal kijken op de Rantasipi. De dames gaan Skibbo-en.

Nederland wint gelukkig. Morgen weer een dag in Travemunde. Als het goed is gaan we donderdag de Oostzee op.

Woensdag 7 juli 2010. Ligdag Travemunde. Zonnig, 25 graden C. Weinig wind.

Deze dag gebruiken de schippers om in het motorruim wat zaken te regelen. De dames vullen de voorrrad bij bij de supermarkt.

Rond de middag gaan we de Oostzeealle fietsen. Prachtig langs de kust. We zien prachtige doorkijkjes, korenvelden aan zee en een fietspad dat niet geasfalteerd is. We komen veel Duitsers tegen die er van alles aan doen om hun vaderlandsliefde te laten blijken. Het is alleen maar rood/zwart/geel. Zelfs de honden hebben zweetbandjes in de duitse kleuren om hun poten. Iedereen in Duitsland is ervan overtuigd dat Duitsland vanavond wint van Spanje. Het loopt echter anders.

We posten nog wat kaarten voor het thuisfront, Jaap koopt een nieuwe korte broek en we besluiten om morgen in Burgstaaken te bunkeren en niet hier in Travemunde. Dat scheelt 6 cent per liter. Per schip dus plm. 50 Euro.

Als we terug zijn aan boord na een mooie fietstocht, belt broer Piet Sonneveld dat zij op Fehmarn van de veerboot gegaan zijn en in Lubeck willen overnachten. Omdat ze toch deze kant op moeten rijden ze een klein uurtje naar Travemunde en zo arriveren zij om half zeven. Verrassend dus. Elke dag verloopt toch weer anders dan gepland. Dat is best leuk. Piet en Els logeren in een hotel aan de boulevard en bieden aan een foto van ons te maken als we morgenochtend voorbij varen naar Burgstaaken. We nemen afscheid en met Ad en Ina wandelen we nog even wat rond. Prachtig gezicht al die afdruipende duitsers na het verlies tegen Spanje. We drinken er nog een limoncello op bij de Italiaan. Ook de ober is blij dat Spanje de finale speelt.

Donderdag 8 juli 2010. Licht bewolkt. Wind NO-O 2-3. We hebben 4 motoruren gedraaid en 31,8 mijl afgelegd. Totaal hebben we nu 497,5 mijl afgelegd met 86 motoruren..

Om half tien maken we los, nadat we bij de havenmeester de sleutels van het hek hebben ingeleverd. We varen voorbij Der Deutsche Kaiser, het hotel waar Piet en Els hebben geslapen. Zij staan voor het raam met de camera in de aanslag en maken ongetwijfeld mooie foto’s wanneer we het zeegat uitvaren. Bij de havenmonding moeten we eerst ruimte maken voor een ferry die net binnenkomt. Wij voelen ons Klein Duimpje.

Op de Oostzee (Lubecker Bocht) is het prachtig varen met dat hagelwitte schuim langs de schepen. Het is opvallend rustig. Er is nauwelijks recreatievaart. We passeren een motorboot en eenzeilboot komt ons tegemoet en ligt op ramkoers. We wijken uit omdat dat moet. Met zoveel ruimte is het toch te gek…. Maar ja een Halberg Rassy van een duitser, daar kun je dat van verwachten.

Het is een ontspannen tocht naar Burgstaaken, een haventje op de zuidpunt van het meest noordelijke duitse eiland Fehmarn. Voordat we afmeren bunkeren we diesel. Ad 900 liter en wij 800 liter. We rekenen € 1,30 per liter af. We hebben 10 resp. 12 liter per uur verstookt. Ina heeft als lunch een pasteitje gemaakt en dat gaat er wel in om half 3.

We betalen de havenmeester € 1,40 per meter voor de overnachting en gaan wandelen naar het plaatsje Burg. Het doet een beetje denken aan Texel. Terug aan boord van de 5 km lange wandeling rusten we uit en Lenie gaat voorbereidingen treffen voor het avondeten. Ad en Ina gaan uit eten, maar we eten wel met z’n vieren. Lenie heeft spaghetti bolognese gemaakt. Het is een heerlijke avond. Geen wind en mooie temperatuur.

We sluiten af met een klaverjasje. Ad probeert Lenie steeds over te halen om zijn maatje te worden, maar Lenie houdt voet bij stuk. Het is te gek voor woorden, maar de dames winnen weer. Maar de mannen zijn in een goede bui, want gisteren vlogen de duitsers eruit.

Morgen bereiken we Denemarken.

Vrijdag 9 juli 2010.  Burgstaaken – Nakskov . Onbewolkt, 25 graden. Wind NO 3-4. Afgelegde afstand 45 mijl en 6 draaiuren.

Broodjes zijn in Burgstaaken niet te krijgen en een Nederlandse krant hebben we al enige weken niet onder ogen gehad. Er drijft nogal wat zeegras in de haven, dus Jaap controleert even de wierpotten. De “oogst” is overvloedig, want we zouden daar met z’n vieren van kunnen eten. We tanken ook nog even water. In Duitsland staat er dan bij dat het geen drinkwater is, maar het is gewoon vers water. Niet anders dan thuis uit de kraan. De Kaaiman tankt ook helemaal vol. Ja wat wil je als Ina elke dag even met haar gat in bad gaat, dan is de watertank zo leeg. We vertrekken om half tien en varen onder de brug door die het eiland Fehmarn met het vasteland verbindt. De vorige keer dat we hier waren kregen we hem van jetje en vluchtten we de haven van Heiligenhafen in. Nu is er niets aan de hand. Prachtig weer en glad zeetje. Ad wil het Duitse voor het Deense gastenvlaggetje verwisselen, maar hij kan het vlaggetje niet vinden. Dat blijkt achter het luik gevallen te zijn, dus moest hij eerst het halve interieur slopen. Maar het is gelukt. De Kaaiman had toch een gevoel van “make my day”, want Ad meldt dat zijn windmeter het niet goed doet en dat zijn watertank met een inhoud van 1200 liter leeggelopen is door een kapotte slang. De lenspomp pompt het wel weg uit de bilge, maar in de scheg blijft het water staan. Nou ja, kan Ina toch nog met haar gat in de scheg.badderen.

We varen over een prachtige Oostzee, een lichte golfslag met een NO windje 3-4. Later een spiegel met een lichte deining. Dat kan komen door de zeeschepen die de shippinglijn naar Kiel volgen. Het lijkt wat hei-ig te worden. Ad vraagt de radar bij te zetten voor het geval dat. Heel verstandig. Op de radar zie je op zee echt maar de echo’s van boeien en schepen en kun je precies zien op hoeveel afstand. De Kaaiman vaart een halve mijl voor de Rantasipi. Je kunt dus best in het donker varen op je radar.

Er komt een tanker met een enorme snor en hekgolf aan, die ruim voor ons langs gaat. We “verheugen “ ons al op de tractatie van de hekgolf. De camera’s in de aanslag, maar het valt mee, of tegen zoals je wilt. Na bijna 5 uur over zee gaan we de fjord van Nakskov in. Mooi vaarwater met eilandjes en baaien. De betonning lijkt hier wel voorzien van pleeborstels en soms waan je je op Key West. Volgens Ad is het daar drukker. Dat kan wel kloppen, want hier is het zeer rustig. Zo varen we Nakskov binnen en meren af aan de passantenkade, voorzien van stroom en water.

We proosten eerst op de aankomst in Denemarken.

Ad gooit natuurlijk meteen de watertank vol. Daar lijkt geen eind aan te komen. Jaap zet de kraan dicht met de mededeling:”Laten we eerst de slang maar repareren, voorlopig zit er genoeg water in. Ondanks de warmte gaande mannen in de machinekamer van de Kaaiman aan het werk. Slang repareren  bij een temperatuur van 50 graden. Nu blijkt er alweer veel water door de kapotte slang in de bilge geheveld te zijn. Zo schiet je lekker op. Als het euvel verholpen is komen de kerels bezweet boven. Bij 30 graden is het dan zelfs lekker, als je 50 graden gewend bent.

Na het eten wandelen we nog even Nakskov in. Het ziet er allemaal vrij armoedig uit. Koffie is niet te krijgen, dus leggen we een kaartje aan boord van de Kaaiman. We kunnen tot laat nog op het achterdek zitten en genieten daarvan. Vlak voor het slapengaan komt Ad zeggen dat er weer 1200 liter water in de bilge zit. Slang weer stuk. We gaan de oude slang er weer opzetten. Wat kan dit nu zijn??

Zaterdag 10 juli 2010. Nakskov – Femo, 33 mijl 4 1/2  uur onderweg. Onbewolkt. Wind NO 2. Temperatuur 30 graden.

Een ideale dag om op zee te varen. We hebben afgesproken dat we rond 12 uur zouden vertrekken. Bij het betalen van de havenmeester hebben we gevraagd naar een monteur die het probleem kan oplossen dat de Kaaiman heeft. We hebben al afwegende geconstateerd dat niet de waterslang de oorzaak is, maar de powerswitch van de hydrofoor. De havenmeester zorgt ervoor, dat binnen een half uur een elektriek monteur voor de boot staat. Hij trekt dezelfde conclusie en gaat kijken of hij nog een regelaar op voorraad heeft. Helaas blijkt dat niet zo te zijn. Ad betaalt de monteur 1000 kronen, maar weet nog steeds niet hoeveel een kroon in euri waard is. Jaap denkt dat 100 kronen 7 euro is. Hij meet dat af aan de prijs van de All Star in een sportwinkel. We wassen de boten, maken fenders schoon, tanken water. Ad heeft inmiddels al 4000 liter water getankt, waarvan 3000 liter in het majem terecht is gekomen via de lenspomp. De dames zijn  naar de superkarkt geweest en vinden alles erg goedkoop in vergelijking met Nederland. Dat zou toch te denken moeten geven voor de wisselkoers van de kronen!!.

We naderen het eilandje Femo en Jaap gaat poolshoogte nemen in het haventje voor een afmeerplekje. Helaas, alles bezet en bomvol. Dat wordt dus ankeren. Dat lukt prima en met een halfuurtje liggen de boten heerlijk te dobberen.

Jaap laat de bijboot zakken en gaat met Lenie aan boord van de Kaaiman voor het diner. Heerlijk vis eten op de plaat. Na het eten genieten van de zonsondergang. Een rode vuurbal verdwijnt in het water. We leggen nog een kaartje, praten nog wat na over serieuze zaken en genieten van deze unieke avond, zoals je die maar zelden meemaakt.

Ver na middernacht stappen de Sonneveldjes weer in het bootje om naar hun eigen schip te varen. We liggen heerlijk rustig.

Zondag 11 juli 2010. Femo – Stubbekobing. 25 mijl in 3 ½ uur. Wind eerst ZW 4, later O 2. Eind van de middag een spatje regen. Temperatuur 28 graden. Wisselend bewolkt.

We zijn voor ons doen vroeg wakker. De wind is uit de verkeerde hoek wat aangewakkerd in we liggen aan lager wal. Via marifoonoverleg wordt besloten om het anker over een kwartiertje te lichten en om 09.00 te vertrekken naar Stubbekobing. Jaap zet de route in de plotter en kijkt even op. Tot zijn schrik ziet hij dat de Rantasipi op een paar meter van de Kaaiman is beland. Conclusie: het anker houdt niet meer!!

Vliegensvlug worden de motoren gestart om een aanvaring te voorkomen of vast te lopen op het ondiepe water. Het lukt allemaal om op tijd nog weg te varen en het anker in te halen. Het aardige is, dat Ad dacht dat we al weggingen en ging ook zijn anker inhalen. Hij had geen idee dat Jaap een noodactie uitvoerde.

Via 2 grote bruggen (“Zijn we bij de Zeelandbrug” roept Ina) waar we onderdoor varen komen we in Stubbekobing. Een klein onooglijk vissersplaatsje op het eiland Falster. Ook hier ligt de vissershaven vol. In de jachthaven zijn alleen maar boxen van 2,75 meter breed.

Jaap gaat tegen een Deens motorjacht aan. De schipper zegt dat dat niet mag want zij gaan zo meteen weg. Nou dan maken we toch ook even los. Na een klein uurtje vertrekken de Denen en de Rantasipi tegen de wal met de Kaaiman ertegen aan. Jaap wil nog even een lijntje bijzetten en stapt weer aan boord, waarop hij uitglijdt een een lelijke scheenbeenverwonding oploopt. Bloeden als een rund. Na het stelpen blijkt er een flinke jaap in Jaap te zitten, waarbij het bot zichtbaar is. Dat wordt hechten op de EHBO. Die is hier dus niet, zelfs geen arts. Wel 20 km verderop in Nykobing maar hoe kom je daar. De plaatselijke fritesbaas belt daarom 112 en binnen 20 minuten ligt Jaap in de ambulance met Lenie voorin.

Nou bij ons in Nederland moet je soms uren wachten bij de hulppost, maar in het ziekenhuis van Nykobing kunnen ze er ook wat van. Om 14.30 uur waren we daar en om 19.00 uur met een taxi weer terug. Jaap negen hechtingen en een tetanusprik rijker en 400 kronen armer voor de taxi terug naar de boot. Pennicilinepillen voor vanavond en morgenochtend en een recept voor 5 dagen idem dito. Waar vind je een apotheek? Dat vragen we morgen aan de havenmeester. Over de havenmeester gesproken; Ad moest 320 kronen afrekenen. De Rantasipi hoefde niet te betalen omdat de schipper naar het hospitaal moest. Een voor ons sociale havenmeester, maar voor de Kaaiman een uitzuiger. Grof geld voor een nachtje in een vieze haven.

We halen maar een hamburger en frites bij de hulpvaardige uitbater. De doperwten die Lenie vanochtend tijdens het varen heeft gedopt bewaren we wel tot morgen. Trouwens, na het doppen glipte de pan uit de handen van Lenie en veel doperwten rolden over het achterdek en een deel in zee.

Na het eten voetbal Nederland – Spanje. Nederland verliest en eindelijk is het WK afgelopen. We zijn voetbal allemaal zat.

Na nog een afzakkertje gaan we te kooi.

Maandag 12 juli 2010. Stubbekobing – Vordingborg. Afstand 9 mijl. Vaartijd 1,5 uur. Zeer warm weer, 35 graden en zuidoosten windje 3 Bft.

Ad heeft in de watersportwinkel van Stubbekobing gevraagd naar de powerswitch voor de drinkwaterpomp. Hij wordt vriendelijk verwezen naar Vordingborg, waar een groot Marinecenter is. Jaap gaat zijn medicijnrecept verzilveren bij de apotheek. Die is er wonderwel en professioneel. Voor 375 kronen krijgt hij de medicijnen tegen infectie mee. Dat wordt 5 dagen 3x per dag 3 pillen slikken.

We gaan rond 11.00 uur losmaken in de smerige haven van Stubbekobing.  Over een niet betonde ondiepte komen we in het geultje naar de Noordhaven van Vordingborg. Prachtige haven en voor 175 kronen per nacht zijn we koopman.

We weten ook inmiddels de omwisselkoers. 750 kronen is 100 Euro. Ondanks de hitte gaan Ad en Jaap naar het Marinecenter, 4 km verderop in Vordingborg. Vriendelijke en hulpvaardige mensen, maar Ad vindt niet wat hij zoekt. Hij probeert op advies van een werfbaasje een servicecenter voor jachtreparaties, maar die had de 1e 3 weken geen tijd. Via via komen we ook nog bij een vooroorlogs schuurtje met alleen maar startmotoren etc. etc. Ad ziet zo de werkplaats van zijn vader voor zich. Hier komen we ook niet verder. We zien dat er braderie is en we pikken in de hoofdstraat nog een ijsje. Bier wordt alleen in plastic bekers getapt en dat vinden we niks. Dus aan boord maar een biertje om de dorst te lessen. We snakken. We adviseren de dames om ook even de stad in te gaan, zodat de mannen even rust hebben. Ze knappen een uiltje in de wind en schaduw. Moet ook wel, want het is in de zon absoluut niet te harden. Ad heeft creatief gedroomd en besluit om morgen met de Kaaiman naar het Marinecenter te varen (half uurtje) om te proberen een ander drinkwaterpompsysteem te monteren. Jaap vaart dan mee en de dames passen op de Rantasipi. Na het eten komt er zwaar weer opzetten.

Uit voorzorg wordt de zonnetent weggehaald bij de Rantasipi. Als alles gefikst is, de ramen dichtgedaan zijn barst er een noodweer los. We hebben op tv al gezien dat het vandaag ook flink raak was in Nederland. Het onweerscomplex koos richting Denemarken en dat hebben we geweten. Na een uurtje was het ergste achter de rug. We besluiten sowieso om morgen niet meer uit te varen maar er in Vordingborg een nachtje aan te plakken.

Tot nu toe hebben we ruim 600 mijl afgelegd en 100 motoruren gemaakt. Het is vandaag de 21e dag dat we onderweg zijn. Vanaf morgen pakt Ad de pen weer op en heeft Jaap een weekje vrijaf. Hij moet niet vergeten om over 10 dagen de hechtingen te laten verwijderen door een arts. Staat genoteerd.

Dinsdag 13 juli 2010. Ligdag te Vordingborg . Regenbui en stuk koeler.

Met veel regen en gedonder in de nacht is het een stuk koeler geworden. Om 10 uur gaat de Kaaiman met Jaap en Ad naar de Bootshop om het waterdruksysteem te maken. De dames vermaken zich aan boord van de Rantasipi en in het stadje. Na een klein half uurtje varen meren we af bij de winkel en kopen een nieuwe pomp met de benodigde aansluitingen. Jaap bereid de pomp voor met de aansluitingen en Ad vermaakt zich in de hete motorruimte. Om half 1 is alles geklaard en hebben we weer waterdruk. We zijn trots op ons zelf en later ook de dames op ons. Nu nog even de oude pomp afsluiten zodat hij niet ineens kan gaan draaien. Dan een restaurant regelen voor vanavond en een nieuwe telefoon want de oude is kapot en als ze je 14 juli bellen voor je verjaardag en je hebt geen telefoon dan is dat niet leuk.Om 4 uur is alles geregeld en komen we weer even tot rust om ons voor te bereiden op een gezellige avond in het restaurant van de jachthaven.  Dit alvast vooruitlopend op de verjaardag van de volgende dag. Hier is een leuk restaurant en morgen is onzeker. Nog even zwemmen en het water is heerlijk verkoelend. Een borrel op de Rantasipi en op naar het restaurant. Jaap is weer creatief bezig geweest en zet allereerst de KNMC tafelvlag neer. Na de soep moet Ad een gedicht voorlezen wat vergezeld gaat van diverse bijpassende foto,s. Bedankt Jaap en Lenie. Het is een buffet als enige menu maar we laten het ons heerlijk smaken. Na het eten lopen we nog naar het dorpsfeest en het is een drukte van belang. We sluiten af met koffie op de Kaaiman en besluiten de andere dag om 8 uur te vertrekken en tijdens de tocht te besluiten welke haven we nemen.

Woensdag 14 juli 2010. Weer goed , windkracht 4. Vordenborg-Kallebaeksminde. 3 uur varen. 18 mijl.

Om 5 uur word de bemanning van de Kaaiman wakker van het klotsen omdat we aan lager wal liggen en de wind behoorlijk is aangetrokken. Om 7 uur overleggen we en zien wel. Niet nadat Ad wordt gefeliciteerd met zijn 68e verjaardag. Om precies 8 uur vertrekken we en onderweg horen we een stormwaarschuwing dus besluiten we naar Kallebaeksminde te gaan. Eerst de wind in de kont maar het laatste stuk van opzij en dat gaf wel wat deining. In Kallebaeksminde gaan we eerst aan de kade liggen maar worden gewaarschuwd voor stroming en golven dus gaan we in de nieuwe jachthaven liggen aan een prachtige steiger. Het is een drukte van belang met veel vakantietoerisme.

We wandelen langs de vistentjes en langs het fjord wat eigenlijk een riviertje is dat landinwaarts stroomt. We krijgen telefonisch bericht dat een zus van Ad in Zweden is en op de terugweg naar huis is. Na diverse contacten komen Lieneke en Wout  s, avonds bij ons op bezoek. Omdat Lenie al beloofd heeft voor eten te zorgen is het voor haar geen bezwaar er voor 6 personen van te maken. Met z,n zessen op het achterdek van de Kaaiman dineren is dus traditie geworden op 14 juli. Was het in 2008 in Cape d Agde, nu in Kallebaeksminde met dezelfde temperatuur alleen zonder vuurwerk. Het was een 3 gangen menu:  Soep van Lenie, Ina en Unox. Nasi van Lenie en ananas met ijs en slagroom van Ina. Na de koffie  vraagt Wout aan de havenmeester of hij zijn auto met caravan mag laten staan want de camping was vol. En dat mag dus blijven ze langs de havenkade staan.

Donderdag 15 juli 2010. Ligdag te Karrenbaeksminde.Mooi zomerweer. Windkracht 4-5.

Om half negen komt Jaap met broodjes en we besluiten vandaag te blijven liggen. Om 9 uur komen Wout en Lieneke afscheid nemen en vertrekken verder richting Nederland. Het was heel leuk dat ze langs kwamen en dan ook nog op je verjaardag. Om 11 uur gaan we met z,n vieren fietsen naar Naestved 10 km landinwaarts. Langs een groot fjord en glooiende wegen. Een prachtige tocht maar het stadje was niet echt bijzonder. We drinken er koffie en dat was even een uitzoekerij welke koffie. Espresso, gewoon of dubbel. Het is dubbel geworden maar met extra heet water. Tijdens de wandeling zien we een reclame die we fotograferen en opsturen naar John Waleveld die zijn middelvinger heeft gebroken.

Tijdens het terugfietsen biedt Ad, Lenie aan een veldboeket voor haar te plukken met o.a.klaprozen,Korenbloemen enz. Het antwoord van Lenie kwam direct: Hou je bos luizen maar. Even later komt er een boerderijtje waar fruit te koop is. We kopen 2 x 1 pond verse aardbeien. Tijdens het wachten op de dames eten Jaap en Ad alles op. Ze waren heerlijk en de dorst was ook over. Om 3 uur waren we weer terug aan boord. Een kopje soep als late lunch en de dames gaan de BBQ voor vanavond voorbereiden. Om zes uur steekt Jaap zijn 40 jaar ouden BBQ weer aan en we genieten naast de boten van een mooie zomeravond met worst,kipsate en toebehoren. Koffie op de Kaaiman en een gezellige pot klaverjassen en er is weer een dag voorbij met een gouden randje. Al drie en een halve week hebben we stralend zomerweer. Het mag zo blijven tot voorlopig eind augustus. We besluiten morgen om 8.30 uur te gaan varen. Waar naar toe zien we wel. Keuze genoeg.

Vrijdag 16 juli 2010 Mooi weer. Wind 3 tot 4 Bfr.Kallaenbaksmind- Nyborg 33 mijl vier uur varen.

Met grote voorzichtigheid en met de hand helpen we de Rantasipi tussen de wal en een paal uit. Aan elke kant hebben we slechts 3 cm. Het is half negen als we op zee varen en hebben de wind opzij hetgeen niet zo plezierig is. Na een uurtje gaan we toch wat meer met de wind mee om wat plezieriger te varen. Dan maar een beetje extra varen.

Ina ligt heerlijk te slapen op het achterdek in de zon en een briesje van opzij. Wat is het toch fantastisch zo op zee te varen. Stuurautomaat aan, rustig om je heen kijken en bakkie koffie op tijd. De grote en hoge brug tussen het eiland FYN en SJELLAND komt in zicht met zijn staanders van 65 meter hoog en in het midden verbonden met het kleine eilandje SPROGO. Om half 1 meren we af in de haven van Nyborg en we hebben een keurige plaats aan de steiger achter elkaar. Stroom en water dus wassen maar. Lenie en Jaap nodigen ons uit voor de lunch aan de kade naast de jachthaven voor een Deense specialiteit EGGEKAEKKE een soort omelet met spek. Alweer bedankt Jaap en Lenie.

Om 3 uur gaan we de omgeving verkennen per fiets en zien een keurig verzorgd stadje met grote jachthavens, oude gebouwen en wallen met kanonnen. Jaap neemt plaats op 1 van de kanonnen en je kunt zien dat hij niet bij de veldartillerie heeft gezeten.

Nog een terrasje en weer terug naar de boot. De rest van de dag luieren,zwemmen,lezen en voor het eerst sinds een week of 6 TV gekeken( buiten de voetbal natuurlijk).

Zaterdag 17 juli 2010. Droog weer,geen zon en geen wind bijna. Ligdag te Nyborg.

Het is een onrustige nacht op de Kaaiman want om half twee lhoord Ad wat en gaat naar buiten. Een enorme zwarte kat springt van het dek. Enkele jongelui zijn op de steiger en hebben er duidelijk niets te zoeken. Ad stuurt er 1 terug en deze roept de anderen aan het eind van de steiger ook terug. Maar ze durven niet want Ad zet de schijnwerper aan.Toen hij er naar toe wilde lopen werd hij teruggeroepen door Ina en als trouw echtgenoot ga je dan terug. Om 5 uur werden we weer wakker vanwege een enorm onweer. Toch wel lekker want het koelde eens even heerlijk af.

Deze morgen gaat Ad toch zwemmen en heeft Jaap zijn verwonding blootgegeven. Het blijkt een soort paraaf te zijn.

Om 11 uur gaan we fietsen en het is weer een prachtige tocht. Uiteraard zoveel mogelijk langs de kustlijn. Soms waanden we ons in Amerika dan weer op de Veluwe. Denemarken heeft bijzonder mooie natuurlandschappen. Het weer was ook fantastisch om te fietsen. Telkens zien we de grote verkeers en spoorbrug van 20 km. Het verkeer raast af en aan. Elke auto levert 40 euro op. KASSA.

We zijn net terug in het centrum van Nyborg of we zien de winkels al sluiten. Het is 14.00 uur. We kopen nog even speltbrood en roggebrood. De dames nog even naar de Aldi en aan boord een late lunch. Het is gek om te zeggen maar we zijn even blij dat we vandaag geen zon hebben. Wie had dat verwacht in Denemarken. Even later gaat hij toch weer even schijnen maar na de dagelijkse borrel om 5 uur wordt het donker en hebben we een fikse regenbui. Tijdens de borrel besluiten we de andere dag om 10 uur naar Kerteminde te varen. Na het eten een klaverjasje en de dag is weer om.

Zondag 18 juli 2010. Nyborg-Kerteminde. 16 mijl. 2 uur varen. Bewoklking en zon wisselen elkaar af. Wind 4 / 5 . Soms even een zesje

Terwijl de kerkklokken luiden in Nyborg varen wij om kwart voor 10 weg met de wind in de kont. Als we buiten zijn moeten we noordwaarts draaien en hebben we de wind schuin op de kop. Om 11 uur ziet Ad een tuimelaar vlak voor de boot wegduiken. Natuurlijk weer te laat voor een foto. Ondanks de straffe wind varen we zonder problemen om kwart voor 12 de haven van Kerteminde binnen. We meren af aan de kade langs de jachthaven precies met de wind op kop. Even koffie op de Rantasipi  .

En dan op de fiets naar het dorp voor het kersenfestival. Jaap laat zich verleiden door de kersen of het  meisje. In elk geval een leuk spontaan plaatje. We fietsen nog enkele kilometers  het dorp uit langs de prachtige glooiende korenvelden.  Maar we gaan toch weer terug naar de gezellige drukte van het dorpsfeest. Om 4 uur is het aan het aflopen en gaan we nog even een terrasje pakken. Het si net of we aan de Franse zuidkust zijn. In de verte weer de brug. Het lijkt de golden gate wel van San Francisco.

Omdat Ad de vorige avond kip/ kerry ragout heeft gemaakt eten we gezellig op de Kaaiman. Voor deze speciale gelegenheid heeft Jaap zelfs zijn korte witte broek aangedaan.

Met klaverjassen winnen de dames weer en gaan we nog een ijsje halen in het dorp. Daar was het die middag te druk voor, want er stond een hele rij mensen bij de ijssalon, tot aan de overkant van de straat. We dachten dat om 9 uur s avonds de drukte wel over zou zijn. De rij was wel korter maar we moesten weer aansluiten. Het geheim was dat er met verse wafels werd gewerkt die terplekke gemaakt werden.

Met een heerlijk ijsje lopen we weer terug naar de haven en hebben weer een bijzondere vacantiedag meegemaakt. Het kan niet op.

Maandag 19 juli 2010. Weer  bewolkt later zonnig. Wind eerst 3 dan 4 en af en toe een 5. Kerteminde-Bogense .34 mijl 5 uur varen.

Het is tegen half negen als er een complete vloot zeil en motorboten de haven van Kerteminde verlaat waaronder de Rantasipi en de Kaaiman. Al snel liggen deze laatst genoemden voorop. De havens Kerteminde en Bogense zijn voor Lenie en Jaap de eerste keer dat ze er komen. Kerteminde is goed bevallen dus hopen we dat dit in Bogense ook zo is. Om daar te komen moeten we boven het eiland FYN langs en ook bov en het Noordelijkste eiland AEBELO. Als we daar zijn hebben we gelukkig de wind op de kop want inmiddels is het een 5 geworden.  Maar voor onze stoere schepen geen probleem. Wel wat buiswater dus na weken moesten de ruitenwissers aan. Van de drie bleek dat er bij de Kaaiman 1 het niet deed. Ook storend was voor de Rantasipi dat de paar zeilboten die er waren weer recht op hem afkwamen. Aangezien ze voorrang hebben besloot Jaap ze niet te rammen.

In Bogense staat om half twee de havenmeester ons op te wachten en we krijgen een prachtige plaats aan de havenkade. Ad probeerd direct zijn ruitenwisser te maken maar dat mislukt. Ook een Mercurydealer had geen tijd dus dat moet dan maar zonder. Dan maar snel de boot ontdoen van het zout. Dat is trouwens de eerste keer terwijl we toch al heel wat op zee hebben gevaren deze reis. We gaan het dorpje weer verkennen en dat is ook weer heel apart. We beseffen allen dat het toch wel ideaal is zo om een aantal uren in de morgen te varen en dan in de middag telkens weer een andere plaats te bezoeken en te verkennen. Te voet of per fiets, ditmaal lopende.  Dit verkenen nam Jaap wel heel letterlijk: DAT DOE JE TOCH NIET JAAP.

Zo Jaap jij bent weer aan de beurt voor het verslag morgen. Dan varen weom 10 uur  naar de volgende plaats.

Dinsdag 20 juli 2010. Bogense – Fredericia, 12,5 mijl. Onderweg 2 uur. Zonnig weer, weinig wind en glad zeetje. Temperatuur 27 graden.

De dames hebben de ramen nog even gewassen vanwege het aangekoekte zout van gisteren. Om acht uur kwamen 2 mensen in uniform controleren of de havengelden betaald waren. Wij hadden natuurlijk keurig het stickertje zichtbaar aan de reling bevestigd. Het was al vroeg warm, dus de zonneluifel ging weer op het achterdek. Twee glimmende schepen vertrokken om 10.00 uur uit Bogense over een spiegelgladde zee naar Fredericia, een behoorlijke stad op Jutland aan de Kleine Belt. Met een kalm gangetje, omdat vandaag maar ruim 20 km gevaren werd. We raakten allemaal in vervoering door de langs de schepen opduikende tuimelaars en zelfs een zeehondje stak nieuwsgierig het kopje boven water. Tuimelaars zijn op dolfijnen lijkende bruinvissen die in de Kleine Belt veel voorkomen. Juist als het water spiegelglad is vallen ze op. Onze dag kon absoluut niet meer stuk. Wat is dat mooi om te zien. Ze zijn helaas sneller dan de camera, dus foto’s zijn niet gelukt.

We lieten ook nog een zeeschip voorgaan, die uit de dode hoek van de radarbeugel opdook. Nog maar net voorbij ging het schop voor anker op de rede.

Ad had voor vertrek nog even gecheckt bij een Deen welke afmeermogelijkheden er zijn in Fredericia. De jachthaven kent geen kopsteigers, dus voor ons ongeschikt. Vorig jaar is er een nieuwe mogelijkheid gekomen in de Gammle Havn oftewel de Oude haven. Weten we meteen waar het woord “gammel” vandaan komt. Je vaart dan tussen een enorm dok en een afgemeerd zeeschip door en achterin is een klein havenkommetje voor jachten. Stroom water enz. beschikbaar.

Ad komt op het lumineuze idee om met deze temperaturen met het Kaaimannetje te gaan varen. Heerlijk en ook nu zagen we weer tuimelaars. Geweldig. We meren even af in Mittelfart omdat Ad moest plassen. We zagen een mooi oud haventje waar nauwelijks plek was. We gaan dan morgen maar naar de jachthaven op de zuidpunt van Mittelfart.

Jaap ging op zoek naar een dokter voor het verwijderen van het naaiwerk.

Er is zelfs een ziekenhuis met een alleraardigste receptioniste. Zij adviseerde om rechtstreeks naar een arts te gaan in de stad. Je weet hoe hulpeloos Jaap dan kan doen, dus biedt ze aan om haar eigen huisarts even te bellen. Daar kon Jaap meteen terecht en in een kwartiertje was het gepiept. Niks legitimatie, niks betalen. Het pasje van Interpolis was voldoende.

Na het eten havengeld betalen in een zeemanshuis waar ook de mogelijkheid van internet voor Ad beschikbaar was. Voor 30 kronen 6 uur Internet. Meteen maar het verslag van Ad van de afgelopen week met foto’s en al naar het thuisfront gestuurd. Jaap kon namelijk geen verbinding krijgen. Die laptop is ook alweer een kleine 10 jaar oud nietwaar?!

Genietend van een prachtige late avond kwam de schipper van de rondvaartboot nog even een praatje maken. Hij vertelde dat deze haven pas 1 jaar geschikt gemaakt is voor jachten, maar dat er met een oostenwind wel golven van een meter de haven in kunnen komen rollen. Net als in Karrebaeksminde eigenlijk. Wij blij dat het windstil is!!!

Woensdag 21 juli 2010. Fredericia – Middelfart , 8 mijl, 1 motoruur. Wind Z 3-5, onbewolkt 29 graden.

Omdat het maar een uurtje varen is doen we kalm aan. We vertrekken om 10.00 uur om aan het eind van de ochtend de jachthaven van Middelfart te bereiken. Dan hebben we de meeste kans op een goede afmeerplek. De Gammle haven van Middelfart trekt ons niet met die warmte en dat wordt daar stapelen.

Het is een schitterend paradijselijk landschap in deze vernauwing van de Kleine Belt.De auto’s over de verkeersbrug lijken wel Dinkytoys.

Ina zit wel een half uur klaar met haar fototoestel om tuimelaars te kieken. Maar Ad lijdt eronder omdat hij graag een bakkie koffie wil. Uiteindelijk gaat Ina koffie maken en ja hoor, daar zijn de tuimelaars. Ad ziet ze, maar geen foto dus. In de jachthaven zijn mooie kopsteigers vrij waaraan we afmeren. Onder de gezamenlijke koffie aan boord van de Kaaiman zingen we per telefoon Rien Engelvaart toe die vandaag 79 is geworden.

Na de lunch gaan we fietsen langs de prachtige fjord en over bospaadjes naar het dorpje Middelfart.

We drinken gezellig een pilsje op een mooi terras aan het water en Lenie kan het niet laten een rode korte broek aan te schaffen voor 100 kronen (14 €). Het dorpje stelt verder niet veel voor en we laten het voor wat het is en gaan bootwaarts. We betalen het havengeld via de betaalautomaat, zoals we de laatste tijd gewend zijn. Het is niet erg gastvrij maar wel praktisch. We hangen lakens en dergelijke aan de zonneluifel om de zon buiten het achterdek te houden. In de zon is het absoluut niet te doen. We eten gezamenlijk Lenie’s Surinaamse kip met spitskool en leggen daarna een kaartje. De mannen kunnen weer niet winnen van de dames. Hoewel Ad steeds probeert van maatje te wisselen wordt daar niet ingetrapt. Rond negenen wordt de vlag gestreken en genieten we ieder op eigen kiel van een wederom heerlijke zomeravond. De I-pod speelt toepasselijke muziek tijdens het maken van dit dagverslag aan het eind van een prachtige dag. Jaap ontvangt een sms van dochter Christine die met hun zeilboot zijn afgemeerd in Numansdorp en naast een KNMC-er liggen. De Meervaart. Een nieuw lid die nog niet in het boek staat. De vraag was of het tegenwoordig mode is dat KNMC-ers waterpijp roken in plaats van koffie drinken. Later op de avond gaat het flink waaien en regenen. We gaan lekker te kooi. Nog een sms van Christine om half 12: De Meervaart heeft ook de vlag nog niet binnengehaald. Nou ja, laat maar waaien, ver van ons bed.

Donderdag 22 juli 2010. Middelfart – Assens, 17 mijl en 2 ½ uur onderweg. Zwaar bewolkt en wind ZW 3-5. Temperatuur 20 graden.

Vandaag een stuk frisser, maar zeker niet onaangenaam. De route voert ons langs de eilanden Brandsoe en Baagoe naar Assens. De AOW wordt vandaag weer bijgeschreven dus we kunnen weer brandstof tanken binnenkort, zegt Ad. Tuimelaars zwermen rond onze schepen en we raken weer in vervoering. In de jachthaven lijkt weinig gelegenheid tot afmeren te zijn. We maken allebei vast aan een korte kopsteiger en een meerpaal. De platte fender komt goed van pas om lakschade te voorkomen. Opeens roept Ad per marifoon op dat naast hem een box met een lange steiger vrij komt. Een duitse zeiler die Ad en Ina eerst liet tobben ging plots weg uit die box toen de Kaaiman uiteindelijk afgemeerd was. Wij zouden even hebben laten weten dat we los gingen maken, zodat de plek vrij kwam. Nou ja, we zijn dat van hen gewend deze reis. De Rantasipi gaat op aanwijzing van Ad verkassen en we liggen allebei uiteindelijk prima afgemeerd. Voor 200 kronen per nacht, dat wel.

De dames spreken af dat zij een kapper gaan zoeken en de mannen besluiten de fiets te pakken voor een ritje in de omgeving en het stadje. Maar eerst verwisselen zij een achterband van de vouwfiets van Ad. Op het haventerrein bleek ook een monteur te zijn gehuisvest waar Ad in zijn beste Engels probeert uit te leggen dat een ruitenwisser dienst weigert. “Je kunt gewoon nederlands praten” was de reactie. Het bleek dat een jong stel studenten hier met hun zeilboot op de wal liggen om een nieuwe motor te laten inbouwen en als tegenprestatie de monteur helpt met allerlei klusjes. Afgesproken wordt dat de deense monteur aan het eind van de middag langs komt. In het stadje zagen we de fietsen van de dames bij een kapper staan. Ad wilde daar een foto maken van de meiden onder de droogkap, maar geen spoor. Uiteindelijk bleken ze bij de naastgelegen bakker binnen te zijn. De kapper werd door een passerende mevrouw afgeraden. Dan morgen maar in de volgende plaats van bestemming.
Tegen zessen komt het monteurtje proberen de ruitenwisser gangbaar te maken. Dat lukt uiteindelijk met een truc, waarbij bleek dat er 2 schakelaars niet goed werken. De Kaaiman heeft nu 1 ruitenwisser die alleen op de intgervalstand werkt, 1 ruitenwisser die goed werkt en 1 ruitenwisser die alleen snel kan. We hopen maar op veel zeg en weinig regen. Na het eten nog een kaartje gelegd en verdorie…..de dames winnen weer allebei de potjes!!! Het heeft in ieder geval het voordeel dat de meiden al weken in jubelstemming zijn.

Vrijdag 23 juni 2010 Assens – Faaborg, 26,4 mijl, 4 uur onderweg. Licht bewolkt, wind N4-NO 3-veranderlijk 2. Temperatuur 22 graden.

Toen we opstonden was het aan de frisse kant. Ad trok uit voorzorg voor het eerst in ruim 4 weken een lange broek aan, maar na een paar uur varen werd die al snel verwisseld voor een witte korte broek.

We varen in een prachtig gebied. De kust en de eilanden liggen volop in de zon, tuimelaars zijn  bij de Kaaiman actief en we genieten van al dat moois. Het is wel even goed manouvreren langs de boeien, want er zijn aardig wat ondieptes. Het is goed aangegeven, maar je moet wel bij de les blijven.

In Faaborg verzamelen zich tot zondag een 40-tal antieke houten zeilschepen voor een wedstrijd genaamd “Rondje Fuenen”. Daardoor is al een groot gedeelte van de haven gereserveerd en hebben wij nauwelijks mogelijkheid tot afmeren. De havenmeester wijst ons een plek aan tegen een snelle jongen. Toen die in de gaten kreeg dat we met z’n twee-en tegen zijn schip aan kwamen liggen besloot tante Betje om maar een andere haven op te zoeken. De Kaaiman dus tegen de kade en wij ertegenaan. We gaan even lekker met elkaar lunchen in een leuke gelegenheid bij de haven. In de schaduw, want in de zon is het te warm . Heerlijk. Later kwam er nog een duitse motorboot tegen ons aan liggen. Op advies van Ad sommeerde Jaap de schipper om “kop aan kont” af te meren vanwege de privacy. Dat gebeurt en we gaan per fiets Faaborg verkennen. Eerst naar de jachthaven om te kijken of daar nog plek is. Wij willen een dag extra in Faaborg blijven. Dat gaat dus niet lukken want alles ligt stampvol en morgenochtend moeten wij ook van onze plek weg vanwege de grote zeilschepen die binnen gaan lopen. We komen een bakkerswinkel tegen die de plaatselijke specialiteit verkoopt. Jaap haalt 4 stuks. Ina lijkt die dingen te droog, maar Ad biedt aan ze alle 4 op te eten als ze niet lekker zijn. We bewaren ze wel voor bij de koffie morgenochtend. De dames zien ineens een kapper en alhoewel het tegen sluitingstijd loopt is men bereid de dames te coiffuren. De mannen hebben een Nederlandse krant kunnen kopen en gaan op het achterdek van de Kaaiman de krant lezen onder het genot van een pilsje. Jaap kon er niet in, want Lenie had de sleutel in haar tas.

Met gekapte hoofden komen de dames na een uurtje weer aan boord en gaan we kaarten. Deze keer winnen Ad en Jaap. Om acht uur gaan Lenie en Jaap uit eten op de Kaaiman. Chili con carne met een heerlijk soepje vooraf en een prima afsluitend dessert. Ad heeft ook meegeholpen, die heeft de slagroom erop gespoten. Het is inmiddels al een uur of tien en we wensen elkaar welterusten na weer een prachtige dag.

Zaterdag 24 juni 2010 Faaborg – Aeroskobing , 15,5 mijl, 2 uur onderweg. Veel wolkenvelden, wind NW 5, soms 6. Temperatuur 22 graden.

Bij het opstaan is al duidelijk dat er een flinke wind uit het noordwesten staat. We gaan toch varen en wel naar Aeroskobing op het eiland Aero. Ad heeft een koers in gedachten die zodanig is dat de wind in de kont staat. Normaal gesproken ontsnapt die uit………..

Tijdens het overleg met Ad ziet Jaap ineens een vissertje de haven binnenvaren en Ad zegt: “Jaap, scharretjes”. Dat komt omdat Jaap beloofd heeft zodra mogelijk verse vis bij zo’n vissertje aan te schaffen en gezamenlijk als diner te nuttigen op de Rantasipi. Lenie was nog niet wakker.

Jaap komt terug met een stuk of zes vissen, waarvan de naam onduidelijk blijft. De visser kon het ook niet uitleggen, want die was doof. Wel kon hij duidelijk maken dat er omgerekend 7 Euro voor betaald moest worden. Geen geld natuurlijk.

Jaap komt met de buit aan boord, trots als een aap dat het gelukt is en zegt tegen Lenie, die inmiddels toilet aan het maken is, dat het gelukt is om verse vis te kopen. Dat viel niet helemaal in goede aarde. Ten eerste was Lenie nog niet helemaal wakker, ten tweede had ze geen zin om vis te bakken en ten derde zag zij dat het waarschijnlijk heilbot was en die zijn  niet lekker volgens haar.

Jaap spoelde ze toch, deed ze afzonderlijk in een plastic zakje en op een bord in de koelkast. De vis werd in ieder geval vanavond niet gegeten. Dus a. de vis gaat morgen overboord, of b. de vis gaat in de vriezer, of c. we eten de vis morgenavond toch op.

We maken om half tien los en gaan richting Aeroskobing. Alhoewel we de wind en golven achterop hebben, zijn er flinke rollers die onder ons schip doorrollen. Golven van 1 ½ tot 2 meter.

Maar er is niets aan de hand, het gaat allemaal gesmeerd. Volgens Ad is dat een beetje branding bij de ondieptes, maar we hebben al bijna een uur branding. We lopen de haven van Aeroskobing binnen en Ad ziet nog een lege plek aan de hoge steiger, bestemd voor grote zeilschepen. Wij zeilen niet maar zijn toch groot in de ogen van de Denen nietwaar. We meren af met de Kaaiman aan de kant en de Rantasipi daar tegenaan. Op de wal staat een bord “gereserveerd 20 meter” maar er staat als datum 23 juli en dat was gisteren. We zien wel.

We besluiten dus om vanavond alle 4 uit eten te gaan en gaan in het overigens prachtige stadje een restaurantje zoeken. Dat wordt uiteindelijk gevonden. De naam is Mumm, dat zal wel “lekker” betekenen, dus Ad reserveert een tafeltje en we drinken daar nog wat in de terrastuin.

Aan boord stelt Lenie voor om toch maar 2 kleine visjes (dan blijven er nog 4 grote over voor morgenavond) te bakken om te ervaren of het wat is. Tot haar eigen verrassing komen er 2 overheerlijke vissen uit de braadpan en eten we alle 4 een halfje op. Verrukkelijk. Zo zie je maar…..

’s Avonds bij Mumm gegeten. Redelijk eten, maar 2 gangen zonder groente etc. Bediening horkerig, zoals we in Denemarken tot nu toe meestal ervaren.

Zondag 25 juli 2010. Ligdag Aeroskobing. Wind NW 5-6. Licht bewolkt. Temperatuur 20 graden.

Er staat zoals voorspeld veel wind uit het noordwesten. Geen weer om uit te varen, dus we slapen uit. Na het late ontbijt gaan de dames keutelen, wassen en boodschappen doen voor het eten vanavond. Ad en Jaap besluiten naar Marstal te fietsen, een ritje van 25 km v.v. Maar eerst het havengeld voldoen via de bekende automaat. Deze automaat is echter crimineel. Geeft geen geld terug. Maar we zijn niet voor een gat te vangen. De havenmeester wordt gebeld en inderdaad met 5 minuten is hij gearriveerd. Het blijkt dat het bakje met wisselgeld leeg is. Hij doet niet moeilijk en schrijft een kwitantie uit die wij moeten tekenen en Jaap krijgt zijn 100 Deense kronen terug en Ad de twintig. Daarna op weg. Een schitterend landschap, heuvelachtig met flinke klim, maar het voordeel is dat je ooit ook weer naar beneden gaat. Marstal is een leuk plaatsje, maar de jachthaven is een stuk minder aantrekkelijk dan Aeroskobing. Als lunch koopt Ad voor ieder een 3-tal koeken bij de bakker en op een bankje bij de jachthaven naar binnen gewerkt.

Zo, dat was de low budget lunch. Op een terrasje een colaatje toe, maar de bediening ziet ons weer niet staan. We zijn transparant. Ad gaat dan maar aan de bar bestellen. Na 10 minuten wachten nog geen drankje. Toen zijn we opgestapt. De concurrent heeft daar voordeel bij gehad.

Terug tegen wind en flink klimmen, maar de conditie is nog redelijk op peil en de calorieën zijn er ook weer af.

Lenie is druk met de voorbereidingen voor de vismaaltijd. De vis smaakt geweldig, zelfs nog veel smakelijker dan gisteren bij Mumm. We genieten er alle 4 van en bij de koffie wordt traditiegetrouw een kaartje gelegd. Deze keer, eindelijk, winnen de mannen. Maar de meisjes hadden hun aandacht meer bij de overburen, dan bij het kaarten. De overburen waren de bemanning van een duitse houten zeilboot, die wegens plaatsgebrek (de haven was overvol), tegen 2 palen moesten afmeren en konden niet anders naar de wal dan zwemmend of per bijbootje. Dat bootje was er door op te pompen en te water te laten. Er werd een lange lijn naar de wal gebracht waarlangs het bootje zonder motor heen en weer kon. Ze zijn tot vermaak van ons zeker 2 uur bezig geweest om deze infrastructuur te creeren. Zo hadden ze hun eigen veerpont ingesteld.

Na nog een korte wandeling wordt de boel opgeruimd en klaargemaakt voor vertrek morgen, tenminste als de wind verminderd is. Anders liggen we nog een dag en gaan met de grote veerboot naar Svendborg. Eerst maar lekker slapen.

Maandag 26 juli Aeroskobing – Sonderborg. Afstand 31 mijl, 4 uur onderweg. Wind bij vertrek W 2 en bewolkt. Temperatuur 18 graden.

Bij het opstaan blijkt de wind nagenoeg afwezig. Een verademing na 2 winderige dagen. We gaan dus vertrekken naar Sonderborg. Ina haalt voor iedereen broodjes en een tractatie voor onderweg. Heerlijk Ina! Na het ontbijt gaat zij een glazen kunstwerk kopen voor een goede kennis, namelijk een gestreepte kat. Het winkeltje is pas om half 10 open en Ad staat eigenlijk al startklaar. Gaat nog eens kijken of Ina er aan komt, WANT WE WILLEN VAREN!!!! Om kwart voor 10 maken we los. De duitse zeiler heeft het plan om op onze plek te gaan liggen en ruimt de “pont” en de overige creaties op en gaat vanaf half 10 rondjes draaien.

Het is een mooi tochtje tot de westpunt van Aero. Daarna gaan we een koers van 230 varen, pal tegen de wind. Die is inmiddels aangetrokken tot een ZW 5, maar meestal ZW 4. Als we de Sonderborgfjord indraaien draait de wind naar het zuiden verdorie, dus hebben we hem redelijk dwars. Met wat bijsturen komt alles op zijn pootjes terecht. Als we afgemeerd zijn eerst het zout van de schepen spoelen, want er komt weer aardig buiswater over de boten. In Sonderborg is de zuiderhavenkade nagenoeg vol, alleen bij het havenkantoor is nog een flinke lege plek. We zien er een bord staan dat er een schip verwacht wordt van 25 meter en dat er niet afgemeerd mag worden. Jaap schat in dat er dan wel 15 meter overblijft voor ons en meert af. Ogenblikkelijk staat er een havenmeester naast ons en vraagt of we niet kunnen lezen. Jaap wijst hem erop dat er staat 25 meter vrijhouden en dan passen wij er nog bij. Uiteindelijk zwicht hij en dirigeert ons om zoveel mogelijk aan te sluiten en verhangt het niet-aanleggen bord naar achteren. Wij zien de hele dag geen schip van 25 meter arriveren, maar ’s avonds om half 10 komt die toch opdagen. Zo heeft lengte toch zijn voordeel zegt Ad.

Na het afmeren wordt er gespoeld en water getankt. De temperatuur is inmiddels tot 24 graden opgelopen en het is zonnig. Er dreigt wel een flinke bui, maar het blijft bij dreigen.

We gaan de stad in, doen wat boodschappen en merken dat het onze laatste haven is in Denemarken. Het is wel de eerste stad in Denemarken die die naam mag dragen. Er zijn al wat duitse invloeden merkbaar. We belanden op een terrasje aan de havenkade en genieten van het drankje, het uitzicht en de mensen.

Omdat het de laatste dag is dat we in Denemarken zijn, gaan we aan de overkant kijken wat de prijs van de dieselolie is. Als die gunstig is gaan we morgen bunkeren en kunnen we meteen de deense kronen lozen. Helaas is de prijs niet gunstig, dus dan bewaren we de kronen maar voor een andere keer. We gaan er na het eten en de koffie nog wel een flink ijsje voor halen. Maar ja, dat is maar 100 kronen en Ad trakteert.

Als de zon op onze kade staat en de huizen erachter is dat een schitterend gezicht. Ad en Jaap fotograferen en filmen, zodat we daar op een later tijdstip ook nog van kunnen genieten.

Denemarken zit erop. We hebben 17 dagen in de Deense wateren doorgebracht en 14 havens aangedaan. We hebben er allemaal van genoten en niet willen missen. De weersomstandigheden waren ideaal en we hebben slechts een verwaaidag gehad. Morgen gaan we de onzichtbare Deens-duitse grens over en neemt Ad de schrijverspen weer voor een weekje over.

Dinsdag 27 juli 2010: Zonnig en warm weer ,weinig wind. Sonderborg-Kappeln. 20 mijl. 3 uur varen.

Omstreeks 8 uur 30 zien de beide kapiteins elkaar aan dek en wat schetst hun verbazing. Ze zijn beiden in dezelfde kleuren gekleed,alleen de broek en het shirt zijn anders.

Om 9.45 uur varen we weg van een leuke plaats om te onthouden. De Kaaiman heeft nog maar net losgemaakt en vaart weg en onmiddellijk draait een zeiler voor zijn neus en moest hij ingrijpen om hem niet midscheeps te rammen. Op de hoorn en enige verwensingen maakte hij een wegwerpgebaar en dus geen vrienden. Of het vanwege die zeiler was weet men niet maar bij de ronding bovenaan Schleswig-Holstein moest de koers enorm bijgesteld worden om rond de juiste boei te gaan. Met een rustig toerental en 7,5 knoop komen we om 12 uur bij de Schleimonde en varen over het flord met 10 km per uur naar Kappeln. Een leuke stad en we meren om 13.00 uur aan in het centrum aan de kade met leuke terrasjes. Een lichte lunch op de kaaiman en we gaan het stadje verkennen.

In het stadje lopen Jaap en Ad naast elkaar. Tot Jaap rechts een bank ziet en Ad links een bakkerij. Heeft dat met ons verleden te maken? Ja.Hierna gaan Jaap en Ad fietsen en komen bij de 2e watersportwinkel een watersysteempomp tegen van Jabsco zoals ook op de Kaaiman zit sinds enkelen weken en goed bevalt. Jaap is blij en heeft hem ook nog 100 euro goedkoper als Ad.

Ondertussen slaapt Lenie gewoon door maar Jaap is helemaal blij. We zullen hem bij een regenachtige dag inbouwen. Maar voorlopig hebben we al 5 weken stralend mooi weer. Een unieke periode is dat zowel in Nederland als in Denemarken.  Nog even de havenmeester betalen en het valt op hoe vriendelijk hij is na al die Narrige Denen.

De avond brengen we door met eten en kaarten en jawel de heren winnen eindelijk weer eens. Dat slaapt lekker.

Woensdag 28 juli 2010: Bewolkt weer en n.m. regen. 22 oC.Wind 3-4 Bfr.Kappeln- Kiel 27 mijl. 4 uur varen.

Om 8 uur brengt Jaap de broodjes en  lekkere grote koffiekoeken aan boord en verzoekt om zo snel mogelijk te vertrekken vanwege de aantrekkende wind. Uiteraard voldoen wij aan dat verzoek en om 8.45 vertrekken we uit Kappeln. Een aanrader voor de watersporters. Na 1 uur zijn we de Schlei uit en op de Oostzee voor onze voorlopig laatste tocht over zee. We houden de koers zo dicht mogelijk langs de kust om zo prettig mogelijk te varen en hebben de wind op kop. Bij de Echtern Forder Bucht koersen we naar de Kielerbocht en hebben de wind van opzij met wat deining maar ook het voordeel van hoger wal. Geen spatje zout water op het dek. Met een koppie koffie en een halve koffiekoek nemen we even later om half 12 afscheid van de Oostzee. Snik,Snik. Wat hebben we genoten van de Oostzee en Denemarken. Wonderlijk dat er zo weinig Nederlandsche motorboten op de Oostzee varen. Maar ja voor ons is het ook de eerste keer en voor Jaap en Lenie de 2e keer. Het is toeval dat Jaap weer voorop vaarde vandaag maar hij heeft ons bij Travemunde de Oostzee op laten varen en neemt ons nu weer mee naar binnen in Kiel.

Om 12 uur varen we langs de voortoren en om half 1 varen we de jachthaven Dusturnbrook binnen. Precies op dat moment begint het te regenen en we kunnen nog net met een paar spatjes op onze pet afmeren. Bij de koffie op de Rantasipi begint het te plensen. Tijdens de koffie vragen Ina en Ad of Jaap en Lenie het goed vinden om de reserve week die we niet nodig hadden te gebruiken om eerder in nederland terug te zijn zodat wij onze kinderen en kleinkinderen uit Amerika nog een paar dagen kunnen zien in hun huisje in Zeeland. Daar zijn ze van 8 tot 22 augustus even op vacantie. Jaap en Lenie vinden het gelukkig niet erg en begrijpen dat. Alweer bedankt.

Om 14.00 uur gaan we naar de stad en eindelijk weer eens een echte stad.Onderweg nog een aquarium gezien met zeerobben waar het net voedertijd was. Jaap koopt vast een stuk slang om morgen de pomp aan te sluiten. Er worden shirts gekocht voor de spotprijs van € 9,99 en bij de kassa nog 20% korting. Ja we letten op de kleintjes.Met eerst koffie en later een borrel zijn we om 18.00 uur weer aan boord. De andere dag zullen we blijven liggen en kunnen de dames de stad onveilig maken en de jongens de pomp aansluiten. Eten en kaarten en slapen. Weer een dag voorbij. Tobben hoor!

Donderdag 29 juli 2010 Ligdag in Kiel. Zonnig weer met een buitje. 22 graden.

De afspraak is dat Ad om half tien op zijn werk is op de Rantasipi om de drinkwaterpomp te installeren. De dames naar de stad gaan en we de avond zullen besteden door uit eten te gaan in de Kieler yachtclub aan de overzijde van de straat bij de boten. En zo gebeurde dat ook. De installatie was best een behoorlijke klus maar om 15.00 uur was het gedaan en het werkte perfect. Het oude er uit en nieuw er in. De dames hebben het ook naar hun zin gehad alhoewel Ina toch Lenie kwijt was in een modezaak met 2 etage,s. Dus heeft ze Fraulein Sonneveld om laten roepen en jawel daar kwam ze weer voor de dag. In de Kieler yachtclub hebben we heerlijk gegeten en is een aanbeveling. Ook de drank had zo zijn uitwerking dat zie je wel op de foto,s:

En de dames hebben weer gewonnen daarna met kaarten. En blij dat ze waren.

Vrijdag 30 juli 2010. Kiel- Rendsburg 40 km.4 uur onderweg 3,5 motoruren. 1 sluis.Weer: Bewolkt 20oC.Wind 4-6. .

Negen uur vaart de vloot de haven van Kiel uit richting sluis. Na een half uur wachten voor de sluis zijn we om kwart over tien geschut en 35 euro armer voor de doorvaartrechten van het Noord-Oostzeekanaal.  Dit kanaal van 100 km is tussen 1885 en 1895 gegraven en brengt zo toch heel wat geld in het laatje bij de Duitsers. Het is een prachtig gezicht als je die grote zeeschepen onder de 40 meter hoge bruggen door ziet gaan. Wij lijken wel dinky toys.

Om half 1 varen we stuurboord uit de aanloop naar de jachthaven van Rendsburg binnen. Het is voor allebei de 2e keer dat we in Rendsburg zijn. Rantasipi in 2006, ook terug van Denemarken en de  Kaaiman in 2002 op weg naar Helgoland via de Eider. Om 1 uur zijn we achter elkaar afgemeerd in Rendsburg. Onderweg hebben we de korte broeken verwisseld voor lange broeken. De eerste keer sinds een week of 6. Dat is even wennen. De dieselprijs is hier € 1,36 per liter dus hopen we op een volgende tankmogelijkheid met gunstigere prijzen. Aan de normale pomp is het 1,12 dus wel een groot verschil.    We verkennen weer opnieuw Rendsburg en zien dat het zich gunstig heeft ontwikkelt. Op het plein leuke messing koperkleurige attractie voor de kinderen.

Na de gebruikelijke koffie en nog een aantal boodschappen gaan we de havenmeester betalen en onderhandelen over de dieselprijs. Zonder resultaat.Liggeld 22 en 28 euro.  Jaap gaat zijn oude drinkwatersysteem slopen. Een van de oude pompjes zijn voor de Kaaiman. Bedankt Jaap.

Na het eten nog een wandeling of TV en zo hebben we weer een gezellige dag gehad al is het weer wel even wennen na al die weken mooi weer dat we nu een jas aan hebben. Jaap heeft een schema gemaakt en als het allemaal loopt zoals we willen zijn we op 14 augustus in Zaltbommel en hebben we het afscheidsdiner. Maar voorlopig denken we daar nog niet aan.

Zaterdag 31 juli 2010. Mooi zonnig weer 24 oC. Wind 4-6. Rendsburg-Brunsbuttel. 67 km. 5 uur varen. Geen sluizen.

Om kwart over acht maken we los en hebben de korte broek weer aangedaan. Vandaag geen sluizen dus alleen maar varen.Als we bij Rendsburg het zwevende autoveer onder de 40 meter hoge spoorbrug passeren zien we dat het in renovatie is. Daardoor missen we ook het Wilhelmus wat normaal gesproken in het restaurant aan stuurboordwal word gedraaid als er een Nederlands schip passeert. Uiteraard doen ze dat voor elke buitenlandse schipper herkenbaar aan de landsvlag.

De grote schepen die we tegemoet komen zijn erg indrukwekkend , zeker als ze vlak langs je varen. Lenie geeft door dat de taart lekker is. Gelukkig want we hebben nog meer. Even later zien we een grote zeemeeuw midden in het kanaal een duik nemen en met een paling in zijn bek wegvliegen. Direct zijn collega,s er omheen maar hap, slik en voor hij aan de kant is is de paling op. Geweldig om te zien. De dieselprijs bij het tankstation net voor de jachthaven is € 1,33,9 dus varen we door.iHet is even na 1 uur als we afmeren in Brunsbuttel.  Koffie, wandeling door de winkelstraat maar de winkels zijn op zaterdag om 14.00 uur gesloten dus al snel een drankje op het gezellige terras aan de jachthaven. Het havengeld was 11 euro. Jaap belt om te onderhandelen over de dieselprijs en we krijgen 1,9 cent korting. We besluiten om morgen maar te tanken dan hebben we dat maar weer gehad. Het gaat regenen dus we gaan binnen eten op de Rantasipi.

Nou dat was weer prima voor elkaar bij Lenie. Een drie gangen menu met de beloofde tiramisu. Lenie je mag blijven. We lopen na het eten nog even naar de naast gelegen sluis waar de grote zeeschepen een paar meter langs ons doorheen varen.

Zondag 1 augustus 2010.Zonnig en bewolkt. 25oC. Wind 3-4.Brunsbuttel-Hamburg. 1 sluis.  80 km. 5,5 vaaruren.

Om zes uur gaan onze 3 zeilburen weg en toch maar even kijken. Jaap heeft voor verse broodjes gezorgd want het word een lange dag vandaag.   Om 11 uur gaan we eerst tanken. Jaap vol en 800 l. Ad 700 liter want in Nederland is het goedkoper. Om kwart voor 12 gaan we de sluis in en om half 1 varen we de Elbe op. In de sluis liggen we naast een indrukwekkend zeeschip.

Om half 2 varen we een kerncentrale voorbij waarvan Jaap eerst dacht dat het een moskee was.Zeilers varen de verkeerde wal om de bocht af te snijden en denken dat wij dan wel opzij gaan. Helaas. Hun nat en vinger omhoog. Zal zeker 1-0 voor ons betekenen.Kwart over 2 passeren we Gluckstadt en we voelen ons ook gelukkig.Om 3 uur gaan we 8 knopen,half 4 gaan we er 9 en om 4 uur 10 knopen.Kwart voor 5 is de 11 gehaald en  met deze snelheid varen we Hamburg binnen met rechts het vliegveld en links een prachtig gezicht op de stad. Om zes uur zijn we afgemeerd en hebben allebei een kopsteiger. Een duitser begon nog wat te mekkeren omdat hij zijn uitzicht kwijt was.Maar toen we wat naar achteren gingen zette hij zijn maaltijd aan boord verder. Hij pakte geen touwtje aan.Dat zijn onechte watersporters. Om half acht gaan we eten op het lichtschip naast de jachthaven. Een schnitsel wilde er wel weer eens in.

Na een rondje wandelen over de gezellig drukke pier komen we weer terug bij de jachthaven en zien een giga groot cuiseschip langs varen met alle opvarenden op de achterdekken. Toen ze blaasden begonnen een heleboel boten mee te toeteren.

En weer een prachtige dag voorbij met veel afwisseling. Welterusten.

Maandag 2 augustus 2010: Ligdag te Hamburg. Bewolkt en zonnig 25 oC.

We hebben s, nachts veel regen gehad en om 8 uur regende het nog wat maar toen we om 11 uur de stad ingingen scheen de zon en was het heerlijk weer. Van de jachthaven wandelden we zo de stad in en zijn onder de indruk van Hamburg. Wat een stad. Gisteren zagen we een theater van Joop van den Ende en nu een opleidingsinstituut.

Na de koffie komen we in de echte winkelstraten en de PC hoofdstraat in Amsterdam is er niets bij. Heel bijzonder is het meer midden in de stad. We besluiten daar te gaan lunchen zodat de dames vanavond niet hoeven te koken. Na de lunch gaan de dames de stad verder verkennen en gaan de heren naar de Reeperbaan.

Jaap vind het wel goed maar Ad is iets enthousiaster. Na het bezoek van St Pauli  is bij hem het enthousiasme ook weg en zeker na het zien van het Keese Hotel en het enige bloot van steen.

Dus besluiten ze om een rondje om het meer te fietsen en zo op een nadere manier van de natuur van Hamburg te genieten. Wat een rijkdom voor de stad als je zo,n meer hebt in het centrum.

Om 5 uur zijn we weer terug bij de boot en volgens Jaap zijn de dames ook terug en volgens Ad niet. We hebben allebei gelijk want de dames lopen net de steiger op als wij er aankomen. Na weken hebben we weer een telegraaf kunnen kopen dus even verpozen op het achterdek. Er is ook enkele dagen niet gekaart dus doen we er vanavond weer wat aan. Allebei gewonnen dus gelijk spel. Nog even genieten van een verlicht Hamburg en we gaan weer met een gerust hart slapen. Morgen naar Lunenburg en mag Jaap weer schrijven. Alweer een geweldige week voorbij die ze nooit meer af kunnen nemen.

Dinsdag 3 augustus 2010 Hamburg – Luneburg, 45 mijl, 2 sluizen, 8 uur onderweg. Weer: half tot zwaar bewolkt, temperatuur 22 graden C. Wind ZW 2-3.

Het verslag wordt weer door Jaap voortgezet. Wat gaat een week toch snel. Na weer een hobbelnacht in de City Sporthaven in Hamburg wordt om 07.15 uur losgemaakt. We willen de vloedstroom tot sluis Geesthacht mee hebben. Om 11.16 is het daar hoogwater. We zijn niet de enigen, want 10 minuten voor ons vertrek maakt een schip uit Hindeloopen met een duitse vlag al los. Jaap wordt al zenuwachtig, want hij weet hoe het bij de sluis kan zijn. Druk, druk, druk. Als we stroomopwaarts de Elbe opvaren zien we een vrachtschip dezelfde kant op gaan en evenlater volgen er nog een drietal. We lopen ze allemaal voorbij op de Elbe, alhoewel zij toch ook wel 8 knopen lopen. Het is mooivaren op de Elbe, vooral ook het gedrag van de beroepsschippers, die telkens keurig de buitenbochten lopen. Wel gemakkelijk voor ons, want dan lopen wij ze aan de binnenkant voorbij. Als we sluis Geesthacht uitvaren ligt er aan de andere kant een waterpolitie. O ja, ooit gehoord van een verplichting tot het hebben van een Elbepatent (soort vaarbewijs voor de Elbe) voor schepen  langer dan 15 meter. De Kaaiman meet 18 meter, maar er is niets aan de hand. Ook bij bevoegde instanties is voorafgaand aan de reis geïnformeerd en men weet van geen verplichting voor sportboten af. Zou het dan toch een fabeltje zijn? Jaap herinnert zich een zekere heer Mohrmann die bij John en Jeannette tegen betaling als loods aan boord ging op ditzelfde traject. Leuk zakcentje voor hem!! Ook de waterpolitie bij de ingang van het Elbe Seiten kanaal (ESK) geeft geen krimp. We varen lekker door zonder Elbepatent.

Om 11.40 uur varen we het ESK in en hebben we officieel het rondje Denemarken gedicht. Vanaf nu tot Minden varen we voor deze tocht op bekend terrein, maar we proberen wel andere ligplaatsen/havens aan te doen dan op de heenreis.

Om 12.15 uur komen we bij het Hebewerk Scharnebeck aan. Het is daar een drukte van belang.

We zijn de eerste sportboten (de Duitse Nederlander en nog een andere hebben we ingehaald) en liggen dus met onze neus vooraan om op instructies van de sluismeester te wachten. Er is al gesproken over een wachttijd van 4 uur. De Hindeloper Duitser meert achter ons af en zijn vrouw staat op de voorplecht als een Feldwebel te bleren naar haar man, die ogenschijnlijk geen idee heeft wat hij moet doen. Het lijkt de tv serie “schone schijn” met Mrs. Bucket wel!!

Bij de derde schutting van een beroepsschip wordt omgeroepen dat er 2 sportboten mee kunnen. Dat laten Ad en Jaap zich geen twee keer zeggen. Als een speer maken we los en varen de waterbak in. Er kan net een vingernagel tussen ons en het beroepsschip. Maar het is genoeg. We maken goed vast en genieten van deze botenlift die 35 meter rechtstandig omhoog gaat. Jaap zwaait nog even naar de Hindeloper beneden. Om 14.45 uur varen we uit en nog een halfuurtje door tot de haven van Luneburg. Bekend van de Luneburgerheide, waar Ad 50 jaar geleden als dienstplichtige gelegerd was. Deze haven is eigenlijk een industriehaven, maar 4 jaar geleden hebben we hier ook gelegen voor een nachtje. We liggen nog maar net vast en zijn bezig de fietsen te pakken als er een havenbeambte met de auto langskomt. Wat wij van plan zijn!? Jaap zet zijn onschuldigste gezicht op en zegt dat wij al vroeg uit Hamburg vertrokken zijn en doodmoe zijn. O, kom je via het Hebewerk. Ja die sturen je ook weg zegt hij. Als we toezeggen om maar een nachtje te blijven, draait hij bij en wenst hij ons een prettig verblijf in het stadje, dat 6 km verwijderd is van de haven. Aardige kerel.

Als we Luneburg binnen fietsen vallen we van de ene verbazing in de andere. Wat een prachtig stadje. Schitterende koopmanshuizen met heel mooie en bijzondere gevels.

Winkels, terrassen enz. enz. Je moet er toch niet aan denken dat we dat gemist zouden hebben. Ad zegt zelfs dat hij dit het mooiste duitse plaatsje tot nu toe vindt. Alhoewel Ina vanavond voor ons vieren kookt, stelt Ad voor om dat uit te stellen tot morgen en nu in Luneburg wat te eten. Na wat sightseeing te voet gaan we bij een Italiaan eten. Pizza!! Jaap had vooraf de hongerklop en kocht bij Nordsee een Bismarck broodje, dat is een broodje zure haring. De anderen snappen niet dat hij dat lekker vindt. Na de overheerlijke pizza nemen we het dessert bij McDonalds aan de overkant. Een Sunday caramel. Lekker he Ina en Ad! We fietsen terug naar onze boten en Ad voorspelt dat er nog wel meer boten zullen liggen als we terugkomen. En zoals altijd heeft Ad gelijk. Een van de boten die ook bij het Hebewerk achter ons lagen afgemeerd ligt er ook. Die hadden net tafel gedekt om te gaan eten. Het was inmiddels 8 uur. Zouden ze echt zo lang hebben moeten wachten??? Wij hebben in ieder geval weer een verrassende dag beleefd met een prachtige afsluiting in het mooie Luneburg.

Woensdag 4 augustus 2010 Luneburg – Bad Bodenteich, 27 mijl. Vijf uur onderweg. Half tot zwaar bewolkt, wind ZW 5-6. ’s Avonds regenbui. Temperatuur 22 graden C.

Om half tien vertrokken met als doel de jachthaven Wittingen. Het is heel rustig op het Elbe Seitenkanaal. Als we een ligplaats voor jachten voorbijvaren staan er al een paar schippersvrouwen te zwaaien. Het lijkt heel vriendelijk, maar eigenlijk bedoelt men dat we naar hun doen te hard varen. In Nederland zijn we dit ook gewend. Elk golfje is dan voor afgemeerde jachtjes al te veel en zeker als dat van de wat grotere schepen komt. Onze reactie is dan vaak: koop dan een caravan. We houden van nature rekening met afgemeerde jachten en nemen gas terug. Zo ook nu.

Bij sluis Uelzen moeten we aan de wachtplaats afmeren en wachten op de instructies van de sluismeester, die daarvoor de luidspreker gebruikt. Met een bek als een hooischuur wordt al vrij snel omgeroepen dat de sportboten de sluis in mogen varen. We doen dat met nog twee kleinere jachten, die graag achterin de sluis willen afmeren. Wij gaan dus voor en gebruiken elk een schwimmpolle (glijdende bolder) waar we met 2 lijnen op vastmaken. In een kwartiertje gaan we 23 meter omhoog onder het oog van een talrijk publiek dat staat te genieten van een voor hen imposant schouwspel.

Na het uitvaren ziet Jaap aan de wal een haringkar staan. Maar dat blijkt een autotje van de vuilophaaldienst. Via de marifoon laat Ad weten dat hij nog een hele zak heeft staan. Hij bedoelt dus huisvuil. Terwijl Lenie stuurt schilt Jaap een appel en Lenie zegt, gooi de schillen maar overboord. Jaap gehoorzaamt, maar blijkt bij het overboord gooien van de appelschillen per ongeluk een verchroomd koperen oog voor het vastmaken van het achterzeil mee te gooien. Plons!!! Daar gaat de komende dagen naar een oplossing gezocht worden. We zijn niet voor een gat te vangen, nietwaar.

Ad stelt voor om weer aan de kade van Bad Bodenteich af te meren in plaats van in de jachthaven van Wittingen. Ten eerste stelt Wittingen niets voor en ten tweede liggen we dan gratis. Zo gezegd zo gedaan, dan varen we morgen maar een halfuurtje langer door.

Na het afmeren pakken we de fietsen en gaan een tochtje maken door het Seepark en daarna naar een plaatsje Luder. Nooit van gehoord, maar het bleek in 2006 1000 jaar te hebben bestaan. Aardig, maar niet bijzonder. We fietsen terug en gaan in het Seepark iets drinken. De dienster moest even checken of er droge witte wijn op voorraad was. Die bleek er te zijn en de dames bestellen en voor de heren een pilsje. Wittinger. Niet te drinken. Zowel bier als wijn worden in de struiken gekieperd en we smeren hem. Wat een bocht!!

Ad haalt bij een fietsenmaker nog een zwieperstok zoals kleine kinderen die op de fiets gebruiken. Ad wil die op de preekstoel plaatsen om de doorvaarthoogte onder de bruggen goed te kunnen beoordelen. Bij montage bleek die toch nog te kort te zijn. Ina wilde bij de fietsenmaker de band op laten pompen, maar die bleek keihard te zijn.

Terug aan boord gaat Jaap de temperatuurmeters van de motoren omwisselen, omdat de bakboord meter vreemd reageert. Morgen weten we of het aan de meter ligt of aan de thermostaat van de motor.

Na de heerlijke maaltijd die Ina heeft bereid sluiten we de dag af met het bijwerken van het verslag. Alweer een dag voorbij. Er staan nu ruim 1000 mijl op de teller met 160 motoruren. We realiseren ons dat we over 10 dagen al in Nederland zijn.

Donderdag 5 augustus 2010 Bad Bodenteich – Heidanger 40 mijl. Onderweg 5 ½ uur. Weer: zwaar bewolkt met buien. Temperatuur 19 graden. Wind ZW 2-3

We vertrekken stipt op de afgesproken tijd en maken dus om half tien los. Het is vandaag veel drukker met scheepvaart dan gisteren. We halen regelmatig beroepsvaart in en lopen deze voorbij. Dat is niet altijd even simpel omdat het kanaal niet echt breed is, slechts 4 meter diep en de zwaar geladen schepen flinke zuiging veroorzaken.

Vandaag is de eerste dag dat we overdag tijdens het varen regen hebben. De regenkleding wordt uit de mottenballen gehaald. Er zijn gelukkig ook droge perioden. Het voordeel van de regen is dat de vliegenplaag beperkter is, want gisteren hebben we er wel 100 om zeep geholpen.

De familie Milius van de haven in Heidanger heeft keurig woord gehouden. Als we in de haven aankomen is de langssteiger voor ons gereserveerd. Leuk als je aanlegt dat er dan borden staan: Rantasipi 15 m, Kaaiman 17 m.

Herr Milius komt zelfs een lijntje aanpakken en wijst ons op de elektravoorzieningen. Jaap en Ad gaan het havengelde in het restaurant betalen, bestellen broodjes voor morgenochtend en reserveren voor de avond een tafel voor 4. Daarna wandelen zij naar het dichtsbijzijnde dorpje. Geen winkels, alleen een soort SRV-slager die 1 klant heeft.

De jachthaven heeft een prachtig terras. Veel bloemen, palmbomen en geweldig mooi onderhouden. Jaap en Lenie zijn hier nu voor de vijfde keer en telkens zijn zij onder de indruk van de entourage en sfeer van dit idillische haventje.

Het restaurant heeft een uitstekende keuken en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt. De dames hoefden dus niet te koken.

Natuurlijk hebben we pfifferlingen, een soort cantharel, besteld. Na het toetje van Rote Gruetze (alleen de heren als ze maar niet op hun shirt morsten) nog met elkaar nagenoten van deze weer heerlijke vaardag. De regenbuien namen we op de koop toe.

Vrijdag 6 juli 2010 Heidanger-Seelze 37,4 mijl. Zeven uur onderweg. Wisselend bewolkt, regenbuien en temperatiuur 20 graden. Wind NW 2-3.

Deze dag begon met druilerige regen na een nacht met hoosbuien. Het water in de haven was zelfs enigszins gestegen. De bestelde broodjes hebben we ons goed laten smaken en we vertrokken om 09.00 uur uit Heidanger. Op het Mittellandkanaal aangekomen bakboord uit en geen beroepsschip of jacht te bekennen. Zo varen we met een lekker gangetje enige uren door totdat……

Een beroepsschip met de naam Caroline zoekt een slachtoffer. Hij ligt bijna stil, dus de Kaaiman gaat hem voorbijlopen. Tegelijkertijd geeft Caroline gas en Ad er weer een beetje bij. Caroline dus ook. Levensgevaarlijk. Uiteindelijk moest Ad 2400 toeren draaien om uiteindelijk ongeschonden uit de strijd te komen. De Kaaiman won, 1-0!! Omdat het nog maar een kilometer of tien tot de sluis was bleef Jaap achter het beroepsschip varen.

De sluis werkte vlot en met een klein halfuurtje waren we 13 meter gezakt. Na de sluis begint verdorie het kat en muisspel van Caroline weer. Ligt nagenoeg stil, Ad wil voorbijlopen, Caroline geeft gas. Dan maar niet, Caroline neemt gas terug en gaat stapvoets. Als wij weer aanstalten maken om te passeren wordt weer gas bijgegeven enz. enz. enz. We werden het zat en meerden in Hannover tussen 2 bruggen af aan een hekwerk om Caroline een voorsprong van een halfuurtje te geven. Dat lijkt te werken, want in geen velden of wegen meer te bekennen totdat….jawel. Caroline krijgt ons in de smiezen en gaat stilliggen en op ons wachten. Als wij aangehaakt hebben en willen passeren……gas bij! Bij de haven van Hannover is het kanaal breder en daar maakt Ad gebruik van. En verdraaid vol gas en weer bijna een wedstrijd tussen Kaaiman en Caroline. Ad wint weer 2-0, maar het is ongehoord en onverantwoord zoals deze beroepsschipper zich gedraagt. Ook van medeschippers kreeg de schipper uitbranders over zijn vaargedrag door in het midden te blijven varen.

Zo hebben we ons op deze 60 kilometer kanaal niet verveeld.

Bij de splitsing naar Seelze blijkt Caroline ook het Stichkanaal in te willen, net als wij. Rantasipi passeert hem daar ook….3-0!! Na 2 km komen we in de Jachthaven Seelze aan, waar de allercharmantste Petra ons welkom heet en ons weer herkent van 4 jaar geleden. Als wij de groeten van de Grand Cru, John en Jeannette Waleveld overbrengen glimt ze helemaal. De hartelijke groeten terug Walekampjes!

Na het afmeren lopen we het dorp in om even de benen te strekken en komen langs het fruitstalletje voor de nodige vitamientjes. Bij terugkomst gaan Jaap en Ad even handtennissen. Rackets hebben we niet bij ons, dus we leggen een stuk touw op het grasveld als denkbeeldig net en slaan de tennisbal met de hand over het “net”. Na een halfuurtje hebben ze geen handen meer over, maar zijn wel even lekker bezig geweest. Het spel is van de oudste kleindochter van Ad en Ina, Isabelle, die dit regelmatig op het schoolplein speelt.

Als blijkt dat we in de jachthaven lekker kunnen eten voor € 10,50 p.p. vragen we de dames om het eten voor vandaag maar in de koelkast te zetten voor morgen. Zo genieten we van een lekkere schnitzel met pfifferlingen. Het toetje hebben we vanmiddag al in Seelze genomen. Zo eindigt deze enerverende dag op het terras van het jachthavenrestaurant. Het weer is volledig opgeknapt.

Zaterdag 7 augustus 2010 Seelze-Minden 27 mijl. Vier uur onderweg. Weer: Wind W 2, licht bewolkt, 24 graden.

Enthousiast uitgezwaaid door Petra verlaten we om 09.30 uur de haven van Seelze. Het wordt een mooie dag. Zonnig en lekker warm. Kaaiman haalt zelfs enthousiast de cabriokap eraf om een beetje bij te kleuren. Het wordt een rustig tochtje over het Mittelland kanaal. Af en toe een tegemoetkomende beroepsvaart, maar we hoeven geen beroepsvaart voorbij te lopen, want die zijn er niet. Wat een verschil met gisteren. Voor het eerst tijdens onze reis komen 4 clubgenoten tegen onder leiding van Notre Desir. Zij gaan nog naar Berlijn.

Aan de kade bij Minden zijn net nog 2 plekken beschikbaar om aan te leggen. Kaaiman ligt net 5 meter over de toegestane ruimte en voor de Watersportpolitie is bestemd. Maar halve boten kun je niet afmeren, dus we leggen de schepen lekker vast. In de loop van de middag stappen we op de fiets naar het mooie stadje Minden. We vallen met de neus in de boter, want er is feest. Live muziek met trompetten e.d. Echte duitse schlagers. Doet denken aan James Last, maar is wel gezellig.

Op het terras vragen wij een vriendelijke dienster wat het evenement is. Er lopen namelijk vele mannen in uniformen van een soort gilde, met iedere afdeling een verschillende kleur bloem in het knoopsgat. Het blijkt het tweejaarlijkse Minden Freischiessen feest te zijn. Het zal dus wel iets met schuttersgilden te maken hebben. De dames gaan nog even winkelen en de mannen blijven lekker op het terrasje hangen onder het genot van een ijscoupe Rote Gruetze. Terug aan boord geniet iedereen op eigen schip van de mooie namiddag en avond. Een mooie ontspannen dag is weer voorbij.

Zondag 8 augustus 2010 Minden-Alte Fahrt Horstel 52,6 mijl. Zeven uur onderweg. Weer: wind W 2. half tot zwaar bewolkt, 26 graden, zware regenbuien.

Afgelopen nacht heeft het behoorlijk geregend, dus we kunnen de boot mooi droog maken en het vuil is verdwenen. We maken los rond half tien. Er is het afgelopen half uur geen beroepsvaart langsgekomen die onze richting uitgaat, zodat we voorlopig niet hoeven voorbijlopen. Dat is altijd lastig, omdat de grotere geladen schepen behoorlijke zuiging meebrengen die de snelheid van onze schepen belemmert. Een verschil van 2 knopen is geen uitzondering. Het is behoorlijk broeierig, als daar maar geen regen uit komt. Nou dat komt er wel. Zware regenbuien van anderhalf uur zijn ons deel. Zoals Ina zegt: “we krijgen de volle laag”.

Aan de kant zijn vaak hengelaars te zien. Zelfs een hengelaar die zijn vrouw van 300 pond meegenomen heeft. Bijzonder uitgedost en met een surinaamse hoofdtooi zit zij op een stoel met een duitse vlag erop. Af en toe gaat zij staan en heft haar handen omhoog. Of zij de zegen van boven wil afroepen voor een goede visvangst zal altijd een raadsel blijven.

Ad stelt voor om vanwege de zware regenval maar door te varen tot het droog is. Iedereen is het daarmee eens, zodat wij een lange dag maken van 100 km en 7 uurtjes varen. Om de tijd een beetje te doden geven we elkaar cryptogrammen op per marifoon. Een paar voorbeelden: a. wat ik uit het buitenland haal en hier van de hand doe 7 letters (antwoord: verkoop). B. Met botsen vertrekken 8 letters (antwoord: aanrijden) C. Lastige zuigeling 9 letters (antwoord: melkklier).

Ad heeft een goede ligplaats op de kaart ontdekt en zo meren we af in de Alte Fahrt Horsten, vier kilometer voor het eind van het Mittellandkanaal. Een prachtige rustige wallekant voor sportboten. We zijn niet de enigen. Ad zondigt door ligplaats in te nemen die bestemd is voor de beroepsvaart. Dat maakt niet uit, want er ligt een beroepsvaart voor de Kaaiman en daar kan nooit meer een ander beroepsschip liggen. Jaap ziet onze vrienden uit Hindeloopen (ja, de Feldwebel) en die zijn bereid iets op te schuiven zodat de Rantasipi er mooi tussen past. Een geweldige medewerking van deze toch wel ontzettend aardige mensen. En, niet onbelangrijk, het is inmiddels droog. Tijdens de aftersail borrel op de Rantasipi gaat het toch weer flink hozen, zodat snel de zonnetent wordt opgezet, die de regen tegenhoudt.

Je voelt je zoals vroeger in je kleine tentje. Lekker kletterende regendruppels en je zit heerlijk droog.

Als het donker wordt is het ook echt donker. Je ziet geen hand voor ogen.

Het was wel een lange dag varen maar toch heel plezierig. En een voordeel; morgen is de trip korter. We hebben gehoord dat er op het Dortmund Eems kanaal voorbij Munster een stremming is t/m 10 augustus, dus we besluiten om een ligdag in te lassen in Munster.

Maandag 9 augustus 2010 Alte Fahrt Horstel-Munster. Afstand 24,3 mijl, 4 ½ uur onderweg. Weer: Wind ZW 2, zwaar bewolkt, n.m. half bewolkt. Droog. Temperatuur 24 graden.

Jaap is om 7 uur opgestaan om de impeller van de generator te vervangen. Zat er pas dit jaar nieuw in, maar bleek voor ¾ versleten. Waarschijnlijk teveel in modderige omstandigheden gedraaid. Bij controle vanaf de wallekant komt er geen waterdamp meer uit de uitlaat. Terug aan boord gestapt met een hondendrol aan de schoenen. Getver!!!. Met de bezem eerst dek schoongeschrobt en de schoenen natuurlijk.Vandaag een droge dag. Heerlijk vaarweer. Weinig of geen scheepvaart vanwege de stremming voorbij Munster. Sluis Munster werkt vlot omdat het niet drtuk is. We gaan 6 meter omhoog en Ad ontdekt dat er drijvende bolders zijn aan bakboord. De Rantasipi ligt echter al vast aan de stuurboordkant. Jaap mag van Ad de lijngeleider gebruiken om van bolder te verwisselen. Dat is een stok waar de losse lijn omheen gelegd wordt. Om de bolder haken en dan terugtrekken omdat er aan de bovenkant een opening zit. Een wondermiddel dat heel gemakkelijk is als je in de sluis vaak moet verhalen. Gaan we zeker aanschaffen voor volgend seizoen.

Na de sluis zoeken we het bunkerstation omdat de Kaaiman graag nog diesel wil tanken. Dat ligt echter net voorbij de jachthaven van Munster. Omdat de prijs verdorie € 1,40 is tanken we voor slechts € 250,00 Euro. We mogen ook gratis water tanken. Bij het aanpakken van een lijntje van de Kaaiman traptg Jaap weer in de hondenpoep. Een echte strontdag. Na het tanken zijn we dus helemaal klaar voor afmeren in de Stadtshafen I van Munster. We hebben daar een jaar of acht geleden al eens gelegen met onze opstappers Hannie en Nan. De haven was toen zo luguber met drugsgebruikers etc en we lagen toen in ons eentje. We zijn toen ’s avonds alsnog verkast naar eerdergenoemde jachthaven. Wat schetst onze verbazing dat de haven helemaal is opgeknapt en nu een prachtige kade is met terrassen van restaurantjes.

Geweldig mooi. We zijn allemaal even enthousiast en zo gaan we rond 15.30 uur te voet de stad in. Ook daar valt de mooie architectuur op en de Altstadt van Munster met zijn mooie winkels en schone straten zijn een weldaad voor het oog.

De dames kunnen het weer niet laten om aan elk shirtje te voelen en te bekijken en Jaap en Ad gaan Saturn in, een soort mediamarkt om te kijken wat hier de I-pad kost. Hebben ze echter niet en worden verwezen naar de Apple store. Dat gaan we natuurlijk niet doen en we lopen terug naar onze schepen met als gids de I-phone van Jaap. Terug in de haven beginnen de terrasjes al aardig vol te lopen en we drinken met elkaar nog wat op het priveterras van de Kaaiman. Ina weet toch altijd weer lekkere hapjes te verzinnen. We hebben dan ook eigenlijk geen trek meer in eten en Jaap gaat dit verslag afronden en verzendklaar maken. Vanaf morgen is Ad weer aan de beurt voor het verslag van de 8e en laatste week.De laatste week van dinsdag 10 augustus t/m zaterdag 15 augustus 2010 en van  een ongelooflijke reis met alleen maar mooi weer en veel plezier met elkaar.

Dinsdag 10 augustus 2010. Ligdag te Munster. Alweer stralend mooi weer en 25oC.

Als het kwart over drie in de nacht is hoort Ina voetstappen op het dek en springt uit bed. Daarbij stoot zij tegen de lichtschakelaar en hoort direct niets meer. Als ze naar de salon loopt en het gordijn een klein stukje opent ziet ze 2 benen. Ze geeft een dreun tegen de ruit en roept keihard :OPSODEMIETEREN. En dat verstaan ze want 2 jongelui gaan er als een haas vandoor . Ina achterlatend met trillende handen en Ad roepend die inmiddels naar buiten rent en ziet niets meer. Het is baldadigheid maar je  bent toch weer geschrokken en het duurde weer een tijdje voor de slaap gaat overheersen.  Jaap heeft al vroeg broodjes gehaald en is druk de boot aan het poetsen. Ad stelt voor om naar de A see te fietsen na de koffie. Dat is een meer net buiten het centrum. Onderweg zien we een Apple- store en informeren wat de Ipad kost. Dat is tussen de 500 en 800 euro afhankelijk van de uitvoering met of zonder UMTS. We besluiten in Nederland verder te informeren.  Om kwart voor 12 belt Andre die in USA(  5.45 uur) al weer op weg is naar zijn werk. In het park en bij het meer aangekomen met behulp van de Iphone gaan we eerst weer wat drinken.

De dames vermaken zich in de ligstoel en als ze naar het toilet gaan mogen de heren er ook even in.

Nadat we het meer zijn rondgefietst komen we in het centrum van Munster alwaar het een drukte van belang is. We laten de dames achter en de heren fietsen terug naar de boten en gaan heerlijk lunchen op 1 van de vele terrasjes aan de boulevard waar we liggen. Biertje erbij en dan even een middagdutje,lezen en rust aan boord. Tijdens de borrel op de Rantasipi zijn er TV opname,s en zelfs Jaap wordt geïnterviewd door de  West Duitse Rundfunc tijdens een show op het water van zeilplanken met peddels. De uitzending is a.s vrijdag om 9.30 uur. Jaap en Lenie kunnen dan niet  kijken. Want Jaap heeft bericht gehad dat zijn tante is overleden op 94 jarige leeftijd en wil vrijdag naar de begrafenis. Dat betekend dat we in 2 dagen naar Nijmegen moeten varen en daar gaan we voor. Dan verlaten we Munster met zijn mooie en vooral gezellige ligplaats. We zullen wel de trap binnen halen vannacht.

Woensdag 11 augustus 2010. Munster- Wesel . 13 1/2 uur onderweg. 6 sluizen. 109 km.  Regen en later zon. 25oC. Vertrek 6.45 uur en aankomst 20.15 uur.

Na een nu rustige nacht zien we om kwart over zes de eerste boot al vertrekken. Het is een zeilboot uit Wesel en heet Flinke Willy. We zullen ze meer zien vandaag. Om kwart voor zeven heeft Ad broodjes gehaald. Aanbieding van 10 voor 1,39 dus 20 stuks om deze lang dag door te komen. We vertrekken en komen direct is een file van vrachtschepen terecht vanwege de stremming van 1 brug.      Nog nooit zagen we zoveel vrachtschepen bij elkaar.

Omdat de stremming 10 km verderop was en om 6 uur is opgeheven hadden we nog geen tegenliggers.  Daardoor konden wij de beroepsvaart inhalen en schoten we best lekker op. We haalden zelfs Flinke Willy in waarbij de Duitse Mevrouw hevige gebaren maakte dat we te hard vaarden. Volgens Jaap leek ze op een Feldwebel. Toen na enige tijd de tegenvaart kwam was het tempo er helemaal uit. Met soms stilstand schoot het niet op. Als we achter het Duitse schip Vorwarts  komen gaat het beter want die ging ook inhalen waar het kon en wij direct er achteraan.

Voorwaarts mars,

Met anderhalf uur vertraging komen we om half 12 bij de eerste sluis op het Wesel-Dartelkanaal. We hebben dan in bijna 5 uur 40 km afgelegd. Na een half uurtje wachten mogen we mee. Inmiddels is onze Feldwebel er ook en wil tussen de Rantasipi en Kaaiman afmeren. Dat vinden wij geen goed plan omdat we maar aan 1 bolder vastzitten en 7 meter gaan zakken. Jaap moet zijn stem ernstig verheffen en dreigen ze los te gooien als ze toch wil vastmaken. Nadat hij heeft uitgelegd dat hij de kapitein is en niet zij, bond ze in en ging ze terug. Jaap heeft de hele dag een hese stem gehad maar we zijn allemaal zonder problemen geschut om kwart over 12. Goh zo kenden we Jaap niet. Er was nog een 4e sportboot in de sluis en dat was een hele mooie motorboot uit 1951. Hij leek wel nieuw.

Cher a mie. Vrienden van Jan en Maris Bos.

Nadat we in gesprek raakten tijdens het schutten in de volgende sluizen en we ze lid van de KNMC wilden maken,bleken ze vrienden van Jan en Mariszka Bos te zijn. Het weer werd steeds beter en elke schutting had ze zich verkleed waarop Ad vroeg wat ze bij de volgende schutting aan zou doen. Ze beloofde bikini vanwege het weer. En daarna…. ???.  Bij de 4e sluis moesten we helaas afscheid nemen omdat zij er niet meer in konden. Via de marifoon geeft Ad aan Jaap door dat we gelukkig bij elke schipper die we tegenkomen een knoopje extra krijgen door de voortstuwing. Jaap meld dat zijn knopendoosje al aardig volzit. Het is inmiddels 4 uur en ze wilden ook naar Wesel. Dan zou het in donker zijn dachten we want wij hadden de planning om daar om 9 uur te zijn. Doordat we bij de laatste sluis direct konden invaren hebben we tijd gewonnen en om 8 uur draaien we de Rijn op en om half negen zitten we aan het bier op de Rantasipi met een voldaan gevoel in de jachthaven van Wesel.  Jaap en Ad gaan de havenmeester betalen en Lenie heeft weer voor een geweldige maaltijd gezorgd.

Na deze lange dag smaakte het nogeens extra lekker. Bedankt Lenie. Om half tien zien we alsnog de Cher a Mie binnen varen. We gaan er na het eten nog even langs om een kaartje af te geven en het lidmaatschap van de KNMC aan te bieden. Ze zullen er over nadenken.We gaan hierna  direct het mandje en slapen als een roos met een tevreden gevoel dat we morgen in 4 uur naar Nijmegen kunnen.

Donderdag  12 augustus 2010. Wesel- Nijmegen 70 km. 3 3/4 uur varen. Weer zonnig en 23oC. N.m. een klein regenbuitje. Vertrek 9 uur aankomst 12.45 uur.

Om 8 uur gaat Jaap al water tanken en wij volgen hem op. De tanken zijn om 9 uur vol en we vertrekken. Gelijk 11 knopen dus dat schiet beter op als een dag eerder. Het is een verademing om na al die kanalen weer eens op groot water te varen.  De Cher a Mie is al vertrokken en  even later halen we hem in. Als we bij km 845 zijn varen we het plaatsje Grietherort voorbij en vertelt Jaap dat in de oorlog hier een judoclub was met 600 leden. Die zijn allemaal omgekomen in de gaskamers waardoor het dorp van 1000 inwoners bijna was uitgeroeid. Om half 12 varen we Nederland binnen en hebben we weer geluk gehad dat de Kaaiman niet is aangehouden. ( Rijnpatent) De 2 politieboten vaarden ons vrolijk voorbij aan de andere kant van de rivier. In Nijmegen zijn we om kwart voor 1 en er was geen plaats. Dus belde Jaap de havenmeester. Dankzij een KNMC lid die wilde vertrekken kregen we naast elkaar de mooiste plek in de haven. Ook KNMC.  Jaap en Lenie vertrekken, na een kopje soep van Ina , naar het station en komen vrijdagavond terug. Ina en Ad gaan in Nijmegen  boodschappen doen. Dat is altijd meer dan je wilt en lopen we ook nog de verkeerde kant uit. Kompasstoring bij de Iphone. Bij het vragen naar de weg is een Mevrouw zo vriendelijk ons bij het casino voor de jachthaven af te zetten. Dat was zeer plezierig met 4 tassen boodschappen. Het is een vreemde avond zonder Lenie en Jaap na 2 maanden. Maar we hebben ons er doorheen geslagen door de voorbereidingen te treffen om vrijdagavond weer gezamenlijk te eten op de Kaaiman.

De Kalkarspeeltuin.

Emmerich aan de Rijn.

Vrijdag 13 augustus 2010 Ligdag te Nijmegen .Zonnig weer en in de avond een buitje 23.oC. Bezoek van Francy en Cor op de Kaaiman.

Het is al rond 10 uur als de bemanning van de Kaaiman eens aan dek komt en ziet dat de zon schijnt.. ( zoals gewoonlijk) en dat de jachthaven inmiddels behoorlijk leeg is geraakt. Naast de Rantasipi wil iemand even aanleggen.  We helpen uiteraard want als je op de boot van de buren moet letten ben je daar nog zuiniger op als op je eigen boot. Hierna eerst ontbijt en koffie en weer boodschappen doen voor het diner voor 6 vanavond. Ina vind een kapper en Ad leest de telegraaf. Om even na  4 uur zien we Lenie en Jaap al terug. Voldaan omdat ze de kinderen en kleinkinderen weer hebben gezien na 2 maanden. De Kaaiman wordt op het achterdek voorbereid voor het eten en om half zeven zijn  de gasten gearriveerd. Het is een geanimeerde avond en alle KNMC aangelegenheden worden ook doorgenomen. Het eten is door iedereen goedgekeurde  Francy en Cor tekenen nog een jaartje bij voor de evenementencommissie … na wat drank. Het gaat zelfs zover dat Cor Francy ten huwelijk vraagt. Maar of hij dat morgen nog weet betwijfelen we. Maar….. we hebben de foto,s als bewijs en Lenie is getuige. En dat op vrijdag de 13e.

Een plezierige afsluiting van alweer een dag met een gouden randje. En vrienden voor het leven.

Zaterdag 14 augustus 2010. Nijmegen –Zaltbommel. 50 km 3 uur varen. DE LAATSTE DAG VAN DEZE REIS. En ook de laatste dag is het stralend mooi weer. 26oC. Wind 3.

Om 10 uur varen we de haven van Nijmegen uit voor het laatste stukje van onze tocht naar Denemarken. De drukte op de Waal valt mee en zonder problemen komen we in Zaltbommel aan om 13.00 uur. Af en toe wat grote golven onderweg maar dat was alles.

Maar voor de Rantasipi geen probleem.

In Zaltbommel ligt de Bora Bora van bestuurslid  Reinier Nuyens en ze komen even gedag zeggen. Het is weer boodschappen doen en het stadje bekijken. Voor Lenie en Jaap de eerste keer dat ze in Zaltbommel liggen. Om 18.00 uur is de borrel op de Rantasipi en om 19.00 uur gaan we ons sluitingsdiner beleven bij LA FOLIE. En omdat we foto,s genoeg hebben van eten en drinken van der afgelopen 2 maanden sluiten we hierbij dit verslag en houden de foto,s van het slotdiner voor onszelf.

Uiteraard worden Lenie en Jaap door Ina en Ad uitvoerig en op gepaste wijze bedankt voor alle moeite die is gedaan om het met elkaar gezellig te maken. Lenie speciaal voor alle culinaire verrassingen en Jaap voor het professioneel leiden van het konvooi. BEDANKT VOOR ALLES.

Ina en Ad Smaal.

Reacties zijn gesloten.