Najaarstocht

’Ik denk: naar boven kom ik vanzelf weer’

We verzamelen om vier uur op de Filia-Maris, in de City Marina in Rotterdam voor een hapje en een drankje en natuurlijk om de Toertochtportemonnee van de penningmeester te vullen. Er trekt na al die warmte van de weken ervoor een onweertje over de haven, maar daarna is het zonnetje er weer.

’s Avonds wacht ons een diner van maar liefst zes gangen bij restaurant ‘The Mayflower’. Zéér geslaagd. Wat een geweldige keuken heeft dat restaurant! En ook de bediening en de hele entourage is perfect!

Het weer is een beetje somber (graadje of zeventien, klein buitje in de ochtend) als Chris via de marifoon informeert of we allemaal wakker zijn. Rond de klok van tien vertrekken we richting Willemstad. Direct een spannend moment als we door de brug van de jachthaven varen. We moeten hard achteruitslaan omdat er een duwer te ver bakboord én hard langs de brug vaart. In Rotterdam zijn de Havendagen aan de gang, dus we varen de Maas op via de Noord, richting Dordrecht. Dan komt de zon toch nog door en er volgt een prettige reis. Om half drie ‘s middags arriveren we in Willemstad, het is nu al 22 graden! We borrelen op de La Belle Vie en eten bij restaurant Bellevue. Bij het huis aan de andere kant van de Binnenhaven is een grote feesttent opgebouwd, daar is de hele avond muziek. We horen dat de mensen die daar nu wonen het huis hebben gekocht nadat ze een behoorlijke prijs in de loterij hebben gewonnen. Het feest gaat tot in de nacht door.

Zondag gaan we, via de Volkeraksluis, op naar Tholen. Het gaat allemaal lekker vlot en om 13.00 uur zijn we bij de ‘Kogge’. De zon laat zich weer uitgebreid zien en daar wordt bij Joke en Arie van genoten, want daar nuttigen we een hapje en een drankje. Eten doen we bij het havenrestaurant ‘Koggedeck’. We zijn nog maar een minuutje aan boord als het hard begint te onweren en te regenen. Goede timing! Mart heeft zoals elke dag bij iedereen de krant afgegeven en een zakje met broodjes als Chris om kwart voor tien het sein geeft om richting Antwerpen te trekken. We willen op tijd bij de Siberiabrug en de Londenbrug zijn. Het weerbericht voor Nederland is om te huilen, maar in Tholen schijnt volop de zon. Bij een sluis in de haven van Antwerpen moeten we voor een zeeboot en een groot binnenschip uitwijken, het kan daar behoorlijk druk zijn. Om kwart voor twee zijn we bij de Siberiabrug, die binnen een paar minuten draait. Na het passeren van de Londenbrug krijgen we door havenmeester Tony prima ligplaatsen aangewezen in het Willemdok en om half drie ligt iedereen vast. Om half vijf in de middag hebben we aan boord van de Orion III het borreluurtje, eten doen we bij restaurant ‘Cambodia’ tegenover de ingang van de jachthaven. Het eten is Cambodjaans/Thais en best lekker. Een combinatie die voor herhaling vatbaar is.

Dinsdag en woensdag blijven we in Antwerpen en zijn we vrij om te doen en laten wat we willen. Dat doen we dan ook. De meesten trekken de stad in en doen daar de nodige aankopen. Bonbons zijn populair en Antwerpen is weer gezellig, alleen jammer dat het weer niet echt meewerkt. Op dinsdag hebben onze paraplu’s het moeilijk met de wind, terwijl we ze op woensdag toch weer nodig hebben voor wat kleine buitjes. Dinsdag wordt er geborreld op de Kastos. Op woensdag vertrekken Bernard en Harmke al vroeg richting Hellevoetsluis, want daar trouwt hun zoon (op vrijdag 13 september). De volgende ochtend is Chris er op de vaste tijd op de marifoon. Direct losmaken en richting Londonbrug. De bruggen draaien vandaag redelijk snel en na een goed uur hebben we de haven van Antwerpen achter ons en zijn we weer op het Schelde-Rijnkanaal. Om kwart over twee liggen we weer bij de ‘Kogge’ in Tholen. De borrel bij Chris en ‘s avonds melden we ons weer bij het ‘Koggedeck’.

De vrijdag begint goed. Om half tien krijgen we bij TTL Chris aan boord .een kopje koffie met gebak. De Penningmeester/ Krantenman ontvangt alvast twee doosjes sigaren en ik ontvang voor het verslag dat ik nog moet maken nu al een mooi mandje met kaas, worst, nootjes, een sapje en nog veel meer. Véél te gek! Om 10.00 uur vervolgen we onze weg via het Schelde-Rijnkanaal, het Volkerak, de Volkeraksluis, een stukje Hollands Diep en het Haringvliet naar Middelharnis. We hebben af en toe motregen. Om vijf uur leggen we aan bij Arie en Joke, daarna uit eten bij restaurant ‘t Kofjekokertje’. Het eten is deels goed, deels heel slecht. Maar ja, restaurant ‘t Vingerling’ heeft geen plek voor ons…

Zaterdag zetten we koers richting Brielle. Veel regen, forse wind vier, vijf. Rond half negen zijn we op het Spui en hebben we de ebstroom van 2,5 km mee. Dat wordt later wat minder. Bij de sluis bij het Hartelkanaal (zeventig meter, best smal) blijft La Belle Vie achter. We varen stapvoets door. Op de Brielse Maas heeft Mart ons al weer ingehaald. Er zijn daar zeilwedstrijden aan de gang. Je komt ogen te kort. De zeilboten vliegen aan alle kanten vóór en achter je langs. Om één uur zijn we bij Café Dixy om vast te maken. Het regent nog steeds. Ik wil even op de gladde steiger een springetje door een ring halen, glijd uit en kom tussen wal en schip terecht. Even zie ik alleen maar water boven me, maar ik denk: naar boven kom ik vanzelf weer. En dat is ook zo. Uiteindelijk heeft Henk me mét Chris en de havenmeester voorzichtig uit het water getrokken. Compleet met een dikke trui en een dik jack; dus mijn zwemdiploma B voor gekleed zwemmen heb ik gehaald! Na een douche en een haarwasbeurt met Dettol, een paar pleisters op mijn scheenbeen en wat nieuwe make-up ben ik weer toonbaar. Die dag heb ik geen pijn aan mijn scheenbeen, maar de dagen daarna des te meer. Ik heb vooral moeite met lopen. Die middag hebben we nog een borrel bij Café Dixy, de meesten van ons eten die dag aan boord. Bernard en Harmke zijn weer terug in de tocht. Ze leggen hun schip om vijf uur naast de TTL vast.

De volgende dag varen we in een klein half uurtje naar de jachthaven van Nautica op het Brielsemeer. Daar worden we om één uur met twee busjes opgehaald voor een lunch bij het restaurant van Schietbaan ‘Europoort’ en die lunch is echt geweldig. Daarna de schietbaan op. Kleiduiven en geweer schieten. Best leuk en voor vrijwel iedereen een nieuwe ervaring. Arie en Harmke halen de meeste punten. Een uurtje na onze terugkomst hebben we in het restaurant van Jachthaven Nautica een diner. Dat is meer dan perfect, we hebben heerlijk gegeten en in een ambiance die je eerder in de Amsterdam Marina verwacht. De exploitant van het clubhuis-restaurant en zijn vrouw hebben ons een geweldige avond bezorgd! Als we naar de boten teruglopen waaien we zowat van de steiger af! De ligdag die op maandag volgt, brengt ons ook weer tweemaal in ‘Nautica’. Eerst voor een lekker en zeer overvloedig ontbijt, ‘s avonds voor een geslaagde barbecue.

Nadat we ook op dinsdag weer van een heerlijk Nautica-ontbijt hebben genoten, voert de laatste etappe ons terug naar Rotterdam. De Filia-Maris, de Kastos en de Orion III als eerste; de La Belle Vie en de Sea Eagle volgen later. In de sluis bij het Hartelkanaal is geen plek voor al onze schepen. Binnen een uur liggen we al in de sluis en daar zijn we ook nog eens in vijf minuten doorheen – het is laag water. Op de Oude Maas en de Nieuwe Maas is het best druk met de beroepsvaart. Om half twee liggen de eerste boten in de City Marina en de anderen volgen al snel. Om vijf uur nog een hapje en een drankje op de Orion III en daarna het sluitingsdiner in ‘The Mayflower’. Dit keer in de vorm van een geweldig vijfgangendiner. Harmke bedankt Chris voor de gezellige tocht die we onder zijn leiding hebben gehad. Zij overhandigt Chris namens de groep een welverdiend cadeautje. Na het laatste drankje volgt het afscheid. Op het weer heb je geen invloed, maar het is een gezellige en zeer geslaagde tocht geweest!

Helga van Dorp

Reacties zijn gesloten.