Najaarsbridgetocht

Varen op een smalle Kalverstraat

Voor ons, de Mallen Jan en de Vagebond, start de tocht al op vrijdag 13 september met een mooie tocht over de Drecht – Amstel – Weesper Trekvaart naar Weesp. Daar blijven we zaterdag liggen. Het is Open Museumdag en wij maken van de gelegenheid gebruik om verschillende gebouwen te bezichtigen.

Op zondagochtend varen we met een mooi zonnetje door naar Almere Haven waar de Najaarsbridgetocht gaat beginnen. Wij worden opgevangen door de Toertochtleiding, Piet en Hetty Groenendaal. Na de al aanwezige bridgers begroet te hebben, betalen we de penningmeester onze bijdrage voor de Toertocht. We krijgen twee tassen terug met een inhoud die deze week goed van pas kan komen. Almere Haven is het oudste gedeelte van Almere. Hier wordt jaarlijks het landelijk bekende Stoomfestival en het Havenfestival georganiseerd.

Wij gaan de stad nog even bekijken voordat de eerste bridgeavond gaat beginnen. Om 18.00 zijn wij aanwezig in het restaurant ‘Bakboord’ waar TTL Piet ons verwelkomt met een drankje. Daarna aan tafel voor een heerlijk diner. Aan tafel wordt een van onze oudste deelnemers gevraagd hoe oud hij is. Na zijn echt wel bejaarde leeftijd genoemd te hebben, zegt hij: ‘Maar ik voel me 25. Alleen is dat jammer genoeg maar een kwartier per dag…’ De aanwezige flessen wijn op tafel worden maar mondjesmaat aangesproken, zodat die bewaard worden voor onder het bridgen. De bridgedrive gaat na dit voortreffelijke diner beginnen onder leiding van Martien van As. Joke van Dam heeft de loopbriefjes verzorgd en na wat beginners-probleempjes starten we aan de eerste tafel. Er wordt heel gezellig gebridged, en het is dan ook al bijna twaalf uur als we alle tafels hebben gehad. Omdat er niet zonder fouten is geschreven, krijgen we de uitslag morgen. In de stromende regen gaan we richting boot.

De volgende morgen vertrekken we, na het marifoon palaver van de TTL, met een mager zonnetje en een flinke wind om kwart voor elf naar Amersfoort. We varen onder prachtige wolkenluchten over het Gooimeer, het Eemmeer en de Eem, een prachtige rivier! Om 14.00 uur zijn we allemaal aan de steiger aangemeerd – de Steigerborrel ontbreekt! Om 15.00 start wel de stadswandeling met een gids. Deze weet heel veel te vertellen over Amersfoort en ook over gezegdes zoals raddraaiers. Dit zijn gevangenen die in een rad liepen, om een groot luik omhoog te tillen, zodat de bootjes de stad in konden. ‘s Avonds een zeer goed en rijk diner in restaurant ‘Het Kannetje’ waarna we weer aan de bridgetafels de kaarten gaan schudden. Voordat we beginnen wordt door Martien de uitslag van de vorige avond bekend gemaakt. Gé en Peter zijn de besten gebleken! Na weer erg gezellig en af en toe fanatiek bridgen worden deze avond Hetty en Piet met 75% de nummers één. We verlaten Amersfoort in de stromende regen. Jammer voor diegenen die hun schip droog hebben gemaakt. We varen dezelfde route terug, zeker geen straf. En onder het geleuter per marifoon over plof- en waterkippen, advocaat uitsmijters en boterkoek arriveren we allemaal in Huizen, waar voor ons een mooie steiger gereserveerd is. De middag is ter eigen besteding.’s Avonds wordt er gebridged in restaurant ‘De haven van Huizen’, een sfeervolle locatie, waar eerst nog een heel lekker diner voor ons wordt geserveerd. Om het niet te laat te maken wordt het toetje aan de bridgetafel uitgeserveerd. Er wordt weer heel geanimeerd gespeeld; de heren Gé en Peter zijn weer de eerste!

Woensdag hebben we een mooie rustige tocht naar Weesp, met als tijdverdrijf een weddenschap over het aantal boten dat per schutting in Muiden mee kan. Jammer Tim, maar je hebt echt verloren!

In de jachthaven van de Watersportvereniging De Vecht, krijgen we allemaal weer een plaatsje waarna de middag voor eigen besteding is en dat is in Weesp geen straf. Aan het eind van de middag een heel gezellige borrel op de Westervaart, waar erg lekkere haring wordt geserveerd. Tim komt de verloren weddenschap betalen en verrast de TTL met een paar flessen wijn! Zo kan het nog erg laat gaan worden, maar we moeten om 19.30 uur met bridgen beginnen en er moet ook nog gegeten worden, dit keer op de eigen boot. In de kantine van de jachthaven waar we allemaal toch op tijd arriveren, is het erg koud (op 19 september!) en heeft Leo nog geprobeerd de verwarming te starten. Jammer dat dit niet is gelukt. Nu zitten we bijna allemaal met onze fleece-vesten of andere warme kleren te bridgen. Ook hebben we nog een ‘gevallen vrouw’ in ons midden, gelukkig zonder nadelige gevolgen. We worden verwend met allerlei warme happen die er bij iedereen graag ingaan. De uitslag is weer dezelfde als de laatste keren. Als eerste het koppel Gé en Peter. Ondanks de temperatuur wordt er nog gezellig na geborreld.

Donderdag start de dag weer met een lekker zonnetje. We gaan via de Vecht naar de Loosdrechtse Plassen. Varen op de Vecht is altijd weer geweldig; de ontelbare woonboten, van heel erg groot en mooi tot bouwval. De prachtige buitenverblijven, maar ook de kleinere huizen met prachtige tuinen. De hortensia in z’n herfstkleuren, het is een prachtige tocht. Door het Mijndense sluisje gaan we in drie shifts en daarna in konvooi, recht achter elkaar naar de Eerste Plas, naar GWV ‘De Vrijbuiter’. Er zijn ondiepe stukken bij en dat merkt de Fulco III. Ondanks alle inspanningen komt hij niet tot aan de steiger. Daarom legt de Paulina eerst aan, waarna de Fulco hier langszij gaat. De groep die gisteren niet bij de Westervaart op de borrel is geweest, is nu aan de beurt. Ook die lekkere haring gegeten? Voor alle anderen: rest van de middag ter vrije besteding. Om zes uur start de avond met een borrel in de kantine van de GWV, waarna we aan tafel gaan voor wederom een heel goed diner. De schalen met rode kool worden met gejuich in ontvangst genomen én met smaak gegeten. Daarna weer bridgen, met verrassende winnaars: Tim en Hetty. En ze komen ook nog eens aardig in de buurt van de koplopers in het algemeen klassement. Na de prijsuitreiking biedt Martien iedereen een drankje aan voor het feit dat ze deze dag precies 45 jaar getrouwd zijn. Een mededeling die Bep de opmerking ontlokt dat dat ook de moeite niet is. Wat wil je, als je zelf 63 jaar getrouwd bent! Het bruidspaar wordt luidkeels toegezongen en daarna wordt het erg gezellig en erg laat. Maar vrijdag kunnen wij allemaal lekker uitslapen. Dan staat er alleen een rondvaart met de Midori Tanni op het programma.

Om half drie verzamelen op de Saffier en de Midori Tanni voor de rondvaart op de Loosdrechtse Plassen. Hier heeft Piet zijn jeugd doorgebracht en daarom wil hij ons van zijn jeugdherinneringen laten genieten. En genieten doen we. Met een lekker zonnetje varen we over de plassen en Piet vertelt wie waar woont,. Dan gaan we de Kalverstraat op, deze is heel wat smaller dan de Amsterdamse. Als er een tegenligger aankomt moet Piet dan ook de kant in en komt de wierpot vol te zitten. Maar met zoveel mannen aan boot is het euvel zo verholpen en varen we naar een eiland waar we allemaal met onze stoelen en eigen glazen worden verwend met lekkere hapjes en drankjes, klaargemaakt door Hetty! Maar de gezelligheid is van korte duur, want om 18.00 uur worden wij weer verwacht bij ‘De Vrijbuiter’, om (weer) te eten en daarna te bridgen. De uitslag van deze bridgeavond krijgen wij morgen pas, want dan wordt ook het eindklassement bekend gemaakt.

Dan is het alweer zaterdag; de laatste dag van onze Najaarsbridgetocht 2013! Om kwart voor tien vertrekken we naar de Mijndense Sluis, waar we weer in drie groepen door kunnen. Dan horen we dat Zus de avond ervoor haar knie heeft verdraaid, en veel pijn heeft. Wil van den Berg vaart met de Fulco mee om te helpen. Over de Vecht via Loenen en Breukelen trekken we naar Maarssen, waar we de middag zelf kunnen invullen. Dan horen we dat Zus met de ziekenwagen is opgehaald om in het ziekenhuis foto’s te laten maken van haar knie. Bep en Zus hebben zich allebei afgemeld voor het afscheidsdiner, omdat ze na het ziekenhuis direct naar huis gaan. De boot wordt door hun zoon naar huis gevaren. Dat is heel jammer. We hopen in ieder geval dat het niet ernstig is met Zus.

‘s Avonds is het afscheidsdiner in Bistro Zuster Francina waar we beginnen met een welkomstborrel aan de bar. Daarna gaan we naar beneden, waar we in een soort gewelf het diner geserveerd krijgen. Dan krijgen we een telefoontje van Zus; ze is erg nieuwsgierig naar de uitslag van de bridgewedstrijden! Er zijn gelukkig geen bijzonderheden geconstateerd met haar knie, er is een injectie gegeven voor de pijn en de knie is ingetaped. Nu maar hopen dat ze snel van de pijn af is.

Onder het diner wordt de uitslag bekend gemaakt door Martien: Hetty en Piet hebben de eerste plaats veroverd met 58,13 %. Peter en Gé zijn een goede tweede. Martien bedankt Joke voor haar assistentie. Dan krijgt Piet het woord. Hij bedankt Peter en Mary dat zij, ondanks de slechte diagnose die zij afgelopen maandag gehoord hebben, toch de moed hebben gehad om deze week bij ons te blijven. Wij waren allen zeer geëmotioneerd, maar Peter en Mary hebben door hun geweldige houding er voor ons allen een onvergetelijke week van gemaakt. Peter bedankt iedereen en zegt er zeker van te zijn dat hij en Mary er volgend jaar weer bij zijn! Op deze uitspraak volgt een luid applaus!

Dan krijgt penningmeester Hans het woord. Hij heeft een mooi bedrag over van deze week en dit bedrag wordt, met instemming van iedereen, net zoals de voorafgaande jaren, geschonken aan Stichting Max, die zich inzet om waterputten te slaan in Bangladesh. Ook een dankwoord voor de TTL die deze Toertocht perfect heeft georganiseerd. Ondanks hun protesten krijgen ze hiervoor toch een mooi bloemetje. Piet en Hetty hebben deze toertocht nu vijf jaar georganiseerd en geven het stokje over aan Leo en Paula de Bruin. Zij zullen de Najaarsbridgetocht volgend jaar gaan organiseren. Na een fijn samenzijn gaan we allemaal met een heel voldaan gevoel naar onze boten.

Dus voor iedereen, tot volgend jaar!!!!

Tilly van Paridon

Reacties zijn gesloten.