Mosseltocht

Een barbecue met Corrie en de Rekels

De eerste borrel van de Mosseltocht staat buiten gepland. Maar moet door de weersomstandigheden naar binnen worden verplaatst. Het zal niet de enige keer zijn dat de weergoden de Mosseltocht van 2014 niet geheel gunstig gezind zijn. Maar het is een kniesoor die daarop let. Aan het eind van de tocht zullen we het met z’n allen mogen constateren. Het is een heerlijke Mosseltocht geweest. Volgend jaar weer graag!

Het punt van verzamelen deze vrijdag is Jachthaven De Wiel in Heusden. Vanaf een uurtje of drie ’s middags zijn we welkom op de Bontekoe van Dick en José. Een mooi draaiboek van de tocht wordt daar uitgereikt. In combinatie met de gezellige groep waarmee we op pad gaan, belooft dat veel voor de komende dagen. Piet Verhaar is ook op de Bontekoe aanwezig. Hij neemt de bijdrage voor de tocht gaarne in ontvangst en weet zich aan het eind van de middag ’eigenaar’ van een welgevulde beurs. Het befaamde ’Torentje’ op de haven vormt later op de middag de plek waar een lekkere borrel wordt geschonken alsmede een heerlijke maaltijd wordt geserveerd, al ligt sommigen het vlees wat zwaar op de maag. Het ligt in de bedoeling dat de borrel buiten op het grasveld wordt gehouden, maar – zoals gezegd – het weer speelt ons voor de eerste, maar zeker niet voor de laatste keer deze tocht parten. Het behoeft desondanks geen betoog dat deze gezellige openingsavond tot in de late uurtjes voortduurt!

Nadat we de volgende ochtend van Conny allemaal een krant hebben ontvangen en de railingen zijn drooggemaakt, gaan we klokslag tien op pad. We varen richting Numansdorp over de Berghse Maas, Amer, langs de Biesbosch en over het Hollands Diep. We krijgen een paar tropisch aandoende buien te verwerken die worden afgewisseld met een aantal flarden zon. In elk geval komen de schepen schoon aan in Numansdorp. De havenmeester heeft zich kennelijk vergist in het aantal meters langs de vaste wal, want het afmeerplan van Dick valt in duigen als hij er achter komt dat hij zo’n achttien meter te kort komt. Door achterin de kom vier- en vijfmaal dubbel te gaan liggen, krijgt iedereen toch zijn plaats.

Na een verder vrij te besteden dag en een nacht met stortregens, schijnt op zondagmorgen een vaal zonnetje. Wie had dat gedacht! Minder goed nieuws is dat de Chancaro moet afhaken door familieomstandigheden. Erg jammer dat zij de tocht voor de tweede keer in successie niet kunnen meemaken. De Swift wordt benoemd tot tweede Bezemboot en we trekken verder, richting Volkeraksluis. Bij aankomst van de eerste schepen van ons konvooi wordt net aan de kant van het Hollandsch Diep uitgevaren, zodat er voor onze schepen geen wachttijd is. Met passen en meten kunnen alle schepen invaren en we worden vlot geschut. In het Volkerak wordt het konvooi hersteld en zetten we koers naar Tholen. We meren af bij WSV de Kogge en genieten van een vrije middag. Om half zes worden we feestelijk ontvangen door Gerard en Feia Granneman. Ze doen dat in het clubhuis ’Het Koggedak’ van de WSV de Kogge om het feit te vieren dat beiden recentelijk in de echt zijn verbonden. Gerard houdt een korte, humoristische toespraak en namens de deelnemers van de Mosseltocht biedt José van der Pol het nieuwe echtpaar een prachtige waterkan aan. Hierna volgt nog een heerlijke mosselmaaltijd en keert een ieder aan het eind van de avond gevuld met drank en spijs weer terug aan boord.

Het is maandag, en deze eerste werkdag van de week kunnen onze schippers gelijk aan het werk. Het is de bedoeling op eigen gelegenheid van Tholen naar Bruinisse te varen. Aldus geschiedt en rond de klok van twee uur liggen alle schepen afgemeerd in de haven de van de WSV BRU. Daar wordt ook het uitgebreide en feestelijke avondprogramma gehouden. De deelnemers worden rond 17.00 uur verwacht in het clubhuis waar iedereen hartelijk welkom wordt geheten door Joop Staal, havenmeester van de BRU. Hij praat ons bij over het verloop van de avond: een oesterlezing en proeverij, gevolgd door een BBQ die vooral op visgerechten is gericht. De oesterlezing en proeverij wordt gedaan door Marcus van den Noord. Hij duikt met ons in de zilte wereld van de oesters en al doende en proevende laat hij ons de verschillen in smaak, textuur en terroir ontdekken. Daarbij vertellend over de diverse bereidingswijzen en de effecten op het eten van verse oesters van diverse drankcombinaties, van bier tot port. De BBQ maaltijd, bereid door Chef Stefan, is een erg leuk idee, want voor 95 % gebaseerd op vis. De basis bestaat uit een vers gemaakte paella, aangevuld met gamba’s en stukjes kreeft alsmede gebakken sardines. Daarnaast bakken vol met zalm/makreel salade en aardappelsalade. Een heerlijk en origineel concept. In het gezellige clubhuis wordt de avond met lekkere ouderwetse muziek (Corry en de Rekels, weet u nog?) voortgezet en moeten we uiteindelijk – onder dankzegging voor de gastvrijheid aan Joop Staal – naar kooi, want het is de volgende dag redelijk vroeg dag!

Opstaan en regen is een combinatie die vraagt om weer in je bed te kruipen. Helaas zit dat er niet in vandaag. In verband met het tij wil TTL Dick een half uurtje eerder vertrekken dan in het draaiboek staat aangegeven. Dan echter blijkt de Grevelingensluis in elk geval tot 12.00 uur gestremd en wordt het dus wachten voor de wal. Wellicht wordt de stromende regen later die ochtend wat minder en dat is dan nu weer mooi meegenomen. Echter: de regen blijft stromen en de sluis is na twaalf uur nog steeds gestremd. Anderhalf uur later gaat het licht wel op groen en kan er begonnen worden met invaren. Er heeft zich die ochtend een bonte collectie schepen verzameld, maar desondanks gaat het invaren vlot. Er kunnen uiteindelijk maar drie van ons konvooi mee, dus de rest volgde met de tweede schutting. Op een na! Piet Verhaar kan door ongelofelijk gestuntel van een zelfbouwboot, die wel iets weg heeft van de ’Pirates of the Caribean’ ook niet met die tweede schutting mee en komt ons op eigen gelegenheid na. We hebben een rustige tocht naar Burghsluis, met slecht zicht en erg veel regen, maar we komen veilig in de haven. De Chismarpa komt gelijk met het tweede konvooi binnen. Hij heeft een knap tandje bijgezet. De weersvooruitzichten voor morgen zijn voor het eerst weer eens goed en daarop kunnen wij ons allen verheugen.

Woensdag 27 augustus! Pluk de dag! Een stralende zon over de Roompot, wat hebben we die lang niet gezien! Vandaag staat er ook een leuke excursie op het programma, een bezoek aan de Deltawerken op Neeltje Jans. Dick en José hebben fietsen geregeld en een taxi voor de wat slechtere lopers en om kwart voor tien gaan allen op weg naar Neeltje Jans. Het Deltapark is een themapark dat is gevestigd op het voormalige werkeiland Neeltje Jans. Als werkeiland is het een onderdeel van de Oosterscheldekering. Haar naam heeft zij te danken aan een naar de berggodin Nehalennia genoemd schip dat in de Romeinse tijd op de plaat is vastgelopen. Het besluit tot de bouw van de Deltawerken is genomen in de regeerperiode van het Kabinet Den Uyl, de werken zijn in 1986 gereed gekomen. Het is een imposant bouwsel met grote maatschappelijke en economische waarde. Niet alleen het waarborgen van de veiligheid van de beneden de zeespiegel wonende bewoners, ook het economische belang heeft een zeer grote rol gespeeld bij de besluitvorming rond de realisatie van de Deltawerken. Het wordt een erg leuke excursie, waarin helaas onze gids een beetje te veel haast heeft. Niet alle vragen worden beantwoord. De excursie wordt besloten met een echte ouderwetse koffietafel.

Rond het middaguur vertrekken we de volgende dag richting Zierikzee. Vijf kwartiertjes varen, dus om half twee ligt iedereen afgemeerd. Alle tijd, én een prima middag, voor de noodzakelijke boodschappen en andere bezigheden. Een dag later worden we wakker met een zonnetje aan een stralend blauwe lucht. We zetten koers richting Veere. Er staat ons een mooie tocht over de Oosterschelde te wachten. De koers is zuid en de wind zuidwest. Na een vlotte schutting in de Zandkreek arriveren we om één uur in Veere. Havenmeester René legt iedereen vlot op de voor hen bestemde plaats. Diezelfde René van Leer speelt een paar uur later aan het eind van de middag een hoofdrol in het clubhuis van de Jachthaven Veere, waar wij ’Mosseltochters’ dan ook zijn.

René wordt daar immers , met de inmiddels als havenmeester van Oudorp werkzame Judith Oppermann, door de KNMC uitgeroepen tot ’Havenmeester van het Jaar’. Na een introductie van de havencommissaris van de JC Veere, krijgt KNMC-voorzitter Fred Swaab het woord. Hij legt het fenomeen ’Havenmeester van het Jaar’ uit aan de aanwezigen en vertelt dat de verkiezing plaatsvindt op voordracht van de leden die met vele schepen gemiddeld zo’n veertig tochten per jaar maken. Voor de verkiezing is ’klantvriendelijkheid’ en de ’continuïteit van de serviceverlening’ belangrijk, twee facetten die René op het lijf zijn geschreven. De voorzitter overhandigd René de KNMC-plaquette en oorkonde (Judith Oppermann is er op dat moment door werkzaamheden nog niet bij) waarna de Zeeuwse havenmeester laat weten zeer vereerd te zijn en alles te zullen doen om de kwaliteit van zijn Haven Veere verder te continueren. Nadat ook de burgemeester van Veere zijn woordje heeft gedaan en de havencommissaris in zijn slotwoord de vrijwilligers van de JC Veere nog even de revue heeft laten passeren, is het tijd voor een uitgebreide toast op de Havenmeester van het Jaar. Jammer dat de sprekers deze middag de niet aflatende inzet van de bemensing van het clubhuis – Juul, Nicky en Edwin – ook niet even hebben genoemd. Had best gemogen! Neemt niet weg dat een gezellige borrel volgt en dat de dag wordt afgesloten met een zeer geanimeerde én culinair super verzorgde Mosselavond!

Op de feestelijke verkiezing volgt een Overblijfdag in Veere. Het plan is oorspronkelijk om met twee gerestaureerde Zeeuwse Hoogaarsen naar Arnemuiden te varen om daar de authentieke scheepswerf bezichtigen en daarna te lunchen. Door het extreem slechte weer deze ochtend wordt door de Toertochtleiding terecht besloten de excursie te annuleren. We komen toch even bij elkaar rond 10.30 in het clubhuis voor de koffie vergezeld van Arnemuidense koeken en dat is weer erg gezellig. De verdere dag blijft ter vrije besteding, maar in Veere is dat nu helemaal geen enkel probleem. Er is ringsteken met Zeeuwse paarden én er wordt een uitgebreide markt gehouden. En dat terwijl het alweer wat droger is geworden. Op zondag moet de Swift ons konvooi helaas vroegtijdig verlaten. José is de laatste dagen al niet helemaal lekker geweest en omdat er geen vooruitgang in zit hebben Huub en José besloten voortijdig huiswaarts te varen. Het konvooi vertrekt om 10.00 uur weer richting de Zandkreeksluis voor het laatste stukje van

de Mosseltocht naar Yerseke. Na een rommelige schutting, waarbij de aanwezige stewards van Rijkswaterstaat zich van hun meest onaangename kant laten zien, varen we de Oosterschelde op richting Yerseke. We meren af in de Beatrixhaven. Daar wordt de tocht besloten met een borrel en aansluitend ons slotdiner in restaurant De Oesterbeurs.

Het voert te ver om alle gerechtjes opnieuw te laten langskomen, maar één ding kunnen we met zekerheid vaststellen en dat is dat het ongelooflijk lekker is. Piet Verhaar in zijn hoedanigheid als penningmeester doet in het kort verslag van de kosten van deze tocht en verblijdt een ieder met een redelijk onverwachte restitutie. Diegenen die op een of andere wijze een bijdrage aan de tocht hebben geleverd worden door Dick en José nog even extra in het zonnetje gezet, wat door Conny, Piet, Oeds, Hans en (de afwezige) Huub zeer wordt gewaardeerd. Tot slot bedankt Karin Verhaar Dick en José namens alle deelnemers voor een heerlijke trip, vergezeld van een aardigheidje als aandenken aan de tocht. We hebben het allemaal enorm naar onze zin gehad. Hopelijk tot in 2015!

Hans en Constance Hogenbirk

Reacties zijn gesloten.