Herfsttocht

Het lijkt wel zomer!

Vanaf de inschrijving in januari, tot vlak voor aanvang van de tocht, zijn we door Ad op de hoogte gehouden over de ontwikkelingen van de Herfsttocht. Mails met deelnemers, het programma, de verrassingsdag, niets blijft onvermeld. We kijken er alleen daarom al erg naar uit om alle deelnemers te ontmoeten!

Op maandag 30 september is het dan zo ver: de ontvangst van de deelnemers in de haven van Dintelmond. Ad staat vanaf het middaguur alle schepen persoonlijk op te vangen en daarna komt Ina langs met het draaiboek en ook nog een leuk presentje voor de bemanning van de schepen. Aan het eind van de middag, rond de klok van vijf, gaan we met het glas in de hand naar de Kaaiman om daar te toosten op een mooie tocht (en natuurlijk ook om de financiële verplichting aan Mart af te dragen). Aansluitend lopen we naar het restaurant van de haven voor het zeer smakelijke en gezellige openingsdiner. Ad tekent voor het openingswoord en enkele anekdotes over het afgelopen vaarseizoen. Ook zet Ad Rien nog uitgebreid in het zonnetje en behangt hij hem met een ‘gouden plak’ vanwege zijn 40-jarig lidmaatschap van de KNMC. Na een applaus voor de keukenbrigade en de bediening wordt deze eerste dag afgesloten.

Fier voorop

De volgende ochtend zijn alle schepen om half tien gereed om uit te varen. Van ’laag’ naar ’hoog’ varen we de haven uit. De eerste vier schepen kunnen zonder opening onder de brug door en na de brugopening voor de overige schepen gaat de Kaaiman weer fier voorop. Met prachtig herfstweer, onbewolkt en een lage zon, is het mooi varen door het Brabantse landschap. De vaart over de Dintel en de Mark verloopt zeer voorspoedig. Bij de spoorbrug over de Mark (telefoonnummer 084-0839301) is er even oponthoud, omdat de brugwachter één opening wil voor alle schepen. Even wachten dus tot de trein uit Roosendaal voorbij is. De Marksluis staat al gereed voor het konvooi en met een beetje passen en meten kunnen alle schepen in één schutting mee. Voor het invaren van de haven van Hank hebben we in het draaiboek een volgorde mee gekregen en ook de ligplaatsen zijn al toegewezen; alles weer prima voor elkaar en om half drie liggen, volgens planning, alle schepen afgemeerd. Om 16.00 uur varen de Kaaiman en de Dame Blanche weer uit. Nu met alle deelnemers aan boord om een tochtje te maken door het mooie natuurgebied van de Aakvlaai. Op de Dame Blanche wordt de stemming verhoogd door Jan die zijn trekzak heeft meegenomen. Er is volop gelegenheid om nader met elkaar kennis te maken, rond te kijken op het imposante schip en naar de natuur te kijken, maar de gezelligheid staat voorop. Ina en Ad, Marion en Leo, dank voor de ontvangst en de bijzondere verzorging op jullie schepen. Onderweg heeft Arie contact opgenomen met het restaurant bij de haven of ze wellicht een leuk menu kunnen aanbieden; geregeld dus! Ongeveer de helft van de deelnemers is hierbij spontaan present.

Woensdag de tweede oktober staat als Cultuurdag aangekondigd. Een schoolreisje zoals vroeger. Om negen uur staat de bus voor ons klaar. Met enige vertraging omdat hij in verband met de hoogte van een viaduct om heeft moeten rijden. De eerste bestemming wordt de geboorteplaats van onze TTL: ’s-Gravendeel. Wat is er nou te zoeken in ’s Gravendeel zie je iedereen denken! Nou, voldoende! We worden daar ontvangen in het modebedrijf van de familie Voorwinden. Een prachtig bedrijf dat inmiddels door de zesde generatie wordt geleid én inmiddels bestaat uit verschillende panden in het dorp die onder meer met een overdekte brug aan elkaar zijn verbonden. We laten ons de koffie en het gebak uitstekend smaken en de winkels worden daarna goed bezocht, getuige de gevulde tassen die daarna mee de bus in gingen. De volgende locatie van ons schoolreisje is Roosendaal waar we een meer dan honderd jaar oude winkelpassage hebben bezocht die enige jaren geleden voor maar liefst vijftien miljoen euro is opgeknapt. Het bezoek zeker waard, on-Nederlands mooi en iedereen kijkt zijn ogen uit!!!!

Na deze korte onderbreking opnieuw de bus in waar Ad de rest van het programma bekend maakt; we gaan naar een klompenmakerij in Dussen alwaar de lunch voor ons klaarstaat. Aansluitend krijgen we een uitleg over het klompen maken. De klompenmaker is, behalve bekwaam in zijn vak, ook een boeiende spreker en zeer rap van de tongriem gesneden. Ad wordt door hem eerst aangesproken als voorzitter, maar die legt uit dat hij Toertochtleider is. Onze TTL wordt de rest van de middag als Touroperator aangesproken; wellicht een nieuwe carrière én te combineren met een busmaatschappij O-Ad? Na afloop van de interessante uiteenzetting is er nog gelegenheid souvenirs ter herinnering aan deze leuke dag aan te schaffen; menig kleinkind loopt dus de komende tijd op klompen en ook de vogels kunnen een goede winter tegemoet zien in een ‘klompen vogel-, voeder annex -broedhuis’! Om 17.00 uur zijn we terug in haven van Hank waar de groepsfoto is gemaakt.

De volgende ochtend vertrekken alle schepen vanaf kwart voor negen op eigen kiel met stralende zon en straffe wind uit het zuidoosten vanuit de jachthaven Hank met bestemming Stellendam, zo’n 65 kilometer verderop. Hiermee geeft de TTL gevolg aan één van de genoemde punten uit het Tevredenheidsonderzoek van afgelopen winter. Het andere punt waar vanuit de enquête rekening mee is gehouden, is dat er niet al te vaak, gepland, gezamenlijk zal worden gedineerd. In het programma is dit gehonoreerd en zijn naast twee lunches slechts het openings- en slotdiner ingepland. Maar tijdens het varen worden alle schepen gebeld door de Kastos; of we zin hebben om die avond in het havenrestaurant te eten? De meeste schepen geven hier gehoor aan en er wordt deze avond met een grote groep ’s avonds in het havenrestaurant uitstekend gegeten.

We moeten er vroeg uit, deze vrijdag de vierde oktober. We worden al om 8.00 uur op de visafslag van Stellendam verwacht. Ad heeft een busje geleend en rijdt vanaf kwart voor 8 van de parkeerplaats bij de haven een aantal keren met een volle bus naar de afslag. Uw verslaggevers doen dit op de fiets (helaas het enige moment van deze Toertocht dat het regent!). We worden met warme koffie in het restaurant boven de afslag ontvangen door mede KNMC’er Cor Brinkman. Hij heeft een oud-collegavisser, Jaap, meegenomen die uitleg geeft over alle aspecten van de visserij. Het is wel een stuk minder geworden. Er varen nu nog twaalf kotters. Ruim veertig minder dan twintig jaar geleden. Tussen twee en drie uur ’s nachts zijn er net tien schepen binnen gekomen met 120 ton aanvoer; een grote vangst voor één week! De veilingklok gaat door het hele land om zeven uur draaien, maar omdat Stellendam nog niet klaar was begint het veilen deze ochtend in Stellendam om half acht.

Er wordt nog op de traditionele manier gevist maar tegenwoordig ook elektrisch; daar hebben inmiddels 42 kotters in Nederland ontheffing voor. Het grote voordeel is dat de netten niet over de grond slepen en er wordt daardoor ook veel minder brandstof verbruikt. Na de inleiding mogen we naar beneden waar de vis wordt gesorteerd. Ook daar krijgen we natuurlijk weer uitleg en kunnen alle mogelijke vragen worden gesteld. Ten slotte kan iedereen nog aan boord van de SL 42 kijken; zeer imposant! Rond 11.00 uur worden we ontvangen bij de KNRM post van Stellendam; met grote belangstelling wordt geluisterd naar de uitleg die we krijgen over alle activiteiten van de KNRM. Vanuit deze reddingspost wordt gemiddeld honderd keer per jaar uitgevaren. De schipper is een betaalde kracht en daarnaast is er een grote groep vrijwilligers die op afroep beschikbaar zijn. Aansluitend wordt er voor de durfals onder ons een stuk met de ultra moderne Antoinette op zee gevaren. Deze bijzonder interessante ochtend wordt afgesloten met een meer dan voortreffelijke (vis)lunch in het restaurant boven de visafslag, volgens mij is er niet meer gekookt die avond!

De schepen is gevraagd deze zaterdag vanaf negen uur ’s morgens stand by te zijn. De filmploeg voor de promotiefilm van de KNMC is aanwezig om opnames te maken. Ton Sieling is al om kwart over zes van huis vertrokken om hierbij ook aanwezig te zijn. Van verschillende boten wordt het losmaken en wegvaren gefilmd, zo ook het varen in kiellinie naar Middelharnis. De filmploeg is aan boord van de Kaaiman en Ad voldoet prima als regisseur door ons aanwijzingen te geven over de marifoon. Het weer kan gewoon niet beter: stralende zon en een heel kalme wind. Een tochtje van ongeveer een uur duurt uiteindelijk tweeënhalf uur, maar daarna liggen alle schepen, met passen en meten, twee en drie dik in de haven.

In het programma is ons voldoende tijd beloofd om te winkelen op de ’Diek’ van Middelharnis. Wel is het voor iedereen winkelen met een missie geworden: de TTL heeft bedacht dat er die avond een verlovingsfeest gevierd gaat worden van Albert en Gerty. Albert zit in het complot maar Gerty weet van niets. Volgens het draaiboek gaan we om vijf uur ’s middags in restaurant ’t Vingerling onder het genot van een drankje het ’op eigen kiel varen’ evalueren. Maar omdat het moeilijk is om alleen voor een drankje een zaaltje te krijgen, is met algemene stemmen aangenomen dat we ook gaan eten. Volgens de penningmeester past dit nog wel binnen het budget. Als we eenmaal aan tafel zitten, waarbij Ad ervoor heeft gezorgd dat Gerty en Albert strategisch in het midden zijn uitgekomen, wordt eerst de evaluatie gedaan. Het is goed bevallen en er wordt besloten om ook zondag op eigen kiel te varen. Daarna, als volkomen verrassing voor Gerty, wordt de verloving aangekondigd en gevierd. Iedereen heeft een cadeautje gekocht dat wordt aangeboden met een prachtig woordje erbij. Volgens mij krijgt het stel wel zes peper- en zoutstelletjes, een serviesonderdeel van Royal Albert, drank, bonbons, een koektrommel en nog meer, kortom: een mooi begin van een uitzet. Gerda heeft ter herinnering aan deze dag een tekst geborduurd en ingelijst. Hoogtepunten zijn de toespraak van Janny en het lied dat Mart heeft verzorgd. Het is opnieuw reuze gezellig en een bijzondere avond.

Dan volgt alweer de laatste dag. Op eigen kiel vertrekt een ieder vanaf half elf naar Willemstad. Opnieuw stralend weer! Op de kade van Willemstad wordt vandaag zelfs geflaneerd alsof het hartje zomer is en ook de terrasjes zitten vol. Met een temperatuur van 20 graden is het ook echt meer zomer dan herfst. In het Wapen van Willemstad wordt aansluitend met een gezellig drankje, een uitstekend diner geserveerd. Ad en Ina worden door Bernard in het zonnetje gezet met gróte dank voor deze uitstekend georganiseerde herfsttocht. Ad memoreert dat het een bijzondere tocht is omdat er drie nieuwe koppels zijn ’geworven’ om een Toertocht te gaan organiseren; de lat is door Ad en Ina wel hoog gelegd! Maar in 2014 gaan Harmke en Bernard én Ineke en Rob, een poging wagen. In 2015 zullen Ria en Gerard in het Zuiden een Herfsttocht gaan verzorgen. De avond wordt afgesloten met muziek (Jan met de trekzak) en gezang onder leiding van Mart. Ina en Ad, nogmaals bedankt voor deze geweldige tocht en hopelijk tot een volgende keer!

Rob en Ineke Hessing

Reacties zijn gesloten.