Friesche Elfstedentocht: de KNMC ’Giet Oan’

Marjolijn en Ad Heintz (van de Obrigado II) en An en Joop Kranenburg (Gerrit Johannes) hebben zich samen ingeschreven voor de (22ste) Friesche Elfstedentocht, georganiseerd door de watersportvereniging De Meeuwen. In Leeuwarden aangekomen blijken ook de Matador van Jan en Mariszkà Bos en de Midori Tanni van Piet en Hetty Groenendaal tot het deelnemersveld (120 motorboten, 200 kano’s) te behoren. Het resultaat? Een reisverslag in twee delen van Ad Heinz, gelardeerd met foto’s van de familie Bos.

We vertrekken die 23ste juli vroeg uit Grouw. Hartje zomer, maar de weersvoorspellingen zijn heel slecht. Regen, storm 7 tot 8. We willen op tijd in Leeuwarden zijn, omdat na het middaguur meer dan tweehonderd oude bedrijfsvaartuigen in de Prinsentuin afmeren. Dit in verband met het evenement ’De Boat Giet Oan’. Joop heeft in verband met de visuele handicap van An gevraagd om een walplaats; een verzoek dat gelukkig is gehonoreerd. Wij moeten gaan ’stapelen’ naast een KNMC-schip. Niet alle KNMC-schepen kennende, komen we tot onze verbazing naast de Matador van Mariszkà en Jan Bos te liggen. Pas tijdens het afmeren herkennen wij elkaar. Een leuk moment!

Het weer is zoals voorspeld zeer slecht: regen en storm en dat twee dagen lang. Geen pretje voor de kanovaarders die in hun tentje moeten overnachten. Zondagmiddag om 18.00 uur is het palaver. De kanovaarders vertrekken de volgende morgen als eerste, daarna volgen de motorboten. Wij terug naar onze boot en droog aan de borrel. De kanovaarders naar hun natte tentjes…

Bedrijvigheid

Al vroeg in de morgen is er grote bedrijvigheid bij de kanovaarders. Tentjes moeten worden ingepakt en kano’s te water. Voor ons als motorbootvaarders is het een gezellig gezicht. Om 9.00 uur, na een toespraak van de vrouwelijke voorzitter van het organiserende comité en een wethouder van de gemeente Leeuwarden, klinkt het startschot vanaf het Friese Statenjacht Friso en natuurlijk ook het Friese volkslied! De Friso gaat de kanovaarders voor langs een erehaag van bedrijfsvaartuigen. Daarna vertrekken de motorboten groepsgewijs uit Leeuwarden, richting Sneek.

Door de vele regen staat het water in De Zwette tien centimeter hoger, waardoor het voor ons niet mogelijk is binnendoor naar Sneek te gaan. Dus dan maar buitenom via de staande mastroute naar Grouw en via het Prinses Margrietkanaal en het Sneekermeer naar Sneek voor onze eerste stempel. Gelukkig staat de havenmeester op de steiger klaar met z’n stempel, zodat Marjolijn op de voorpunt de stempelkaart kan laten afstempelen. Het wordt geduldig wachten tot wij door de bruggen van Sneek kunnen. Er is nu gelukkig weinig wind, dus het manoeuvreren lukt wel. Na een uur kunnen wij door de bruggen, nagezwaaid door Bonnie Kemper, die op haar balkon, vlak bij de eerste brug, staat.

De tocht naar IJlst is verder kort en omdat wij de laatste groep zijn, kunnen wij net buiten IJlst in de haven aanleggen. Bij het VVV-kantoor halen Mariszkà en ik onze tweede stempel en krijgen wij een tas met info en bananen, alsmede de Leeuwarder Courant, die iedere dag gratis wordt verstrekt. Na de borrel bij Mariszkà en Jan, samen met An en Joop, en een etentje in ’De Herberg van IJlst’ zijn wij gaan kijken naar een demonstratie van kaatsen (ik snap er nog steeds niets van) en fierljeppen. Door de regen duurt dit kort; de stokken zijn te glad. Ja, het regent de hele dag…

Bagger

Vroeg op en ontbijten, want het palaver is al om 8.30 uur. Na een algemene instructie met betrekking tot de route vertrekken wij om 9.10 in konvooi door IJlst heen, en eveneens door Woudsend. Na het Slotermeer te zijn overgestoken, komen we weer in een gezellige chaos terecht. We moeten een stempel in het centrum van Sloten halen, maar een vrije aanlegplaats is er niet. Uiteindelijk hebben we de boot maar geparkeerd in een box van een skûtsje waar we natuurlijk direct vastlopen. Skûtsjes steken niet diep. De Matador komt helemaal niet aan de wal en is maar tegen ons gaan liggen. Marjolijn, Mariszkà en Jan zijn samen de gewenste stempel gaan halen.

Achteruit varen de bagger uit, lukt goed. Terug over het Slotermeer via Woudsend, de Rakken, het Heegermeer, de Fluessen en de Galamadammen en op naar Stavoren, waar wij vlak voor het gemaal worden gestapeld. De wallenkant wordt bezet door de kanovaarders met hun tentjes. Het is gelukkig droog ; de waslijnen tussen de tentjes hangen vol nat goed. Een fleurig en mooi gezicht. We hebben zin in haring, dus op naar de haringtent vlakbij het beeld van het vrouwtje van Stavoren. De watersportzaak naast de haringtent, waar een paar jaar geleden het plaatselijke treintje is ingereden, is helemaal weg.

Teruggekomen bij de boten, kunnen wij de stempel van Stavoren halen. Aangezien wij Hindeloopen niet per schip aan kunnen doen, is er een bus gereserveerd, die ons naar Hindeloopen brengt en zo komen wij dus ook aan de stempel van Hindeloopen. Het biertje in de plaatselijke uitspanning smaakt ons uitstekend. Terug met de bus naar Stavoren en eenieder naar de eigen boot. Zoals gezegd is het gelukkig een droge dag geweest. We zijn er blij mee…

Stipt om acht uur melden Mariszkà en ik ons deze 27ste juli voor het palaver bij het beeld van het vrouwtje van Stavoren. Blijkbaar hebben wij niet goed opgelet. Het palaver is alleen voor de schepen, die buitenom varen naar Workum. Voor ons is het palaver ’gewoon’ bij de motorboten en is er een andere route. Wij hebben in ieder geval een goede ochtendwandeling gehad.

Kano’s

De kano’s zijn al vroeg vertrokken. Mariszkà en Jan gaan met de anderen mee over het IJsselmeer, terwijl wij met An en Joop binnendoor via Workum naar Bolsward varen. In een lange sliert gaat de armada over de Fluessen en het Heegermeer door de Inthiemasloot naar Workum. Daar ligt een boot van de organisatie, waar wij een stempel van de stad Workum krijgen. Er volgt een prachtige tocht door het Friese land naar Bolsward. Als we Bolsward binnen komen varen, zien wij in de verte An en Joop al aanmeren aan de kop van de Turfkade. Een werkelijk perfecte plaats voor hen.

Wij vinden een een plekje voor onze boot aan de Turfkade. Dit is vijf minuten lopen van het prachtige stadhuis, waar wij de stempel van Bolsward ontvangen. Voor de liefhebbers is er een rondleiding bij Sonnema (van de beroemde Berenburg) of een rondvaart in de kanaaltjes van Bolsward. Wij kiezen voor een borrel aan boord van de Gerrit Johannes. Een draaiorgel begeleidt ons Happy Hour. ’s Avonds vaart een Shantykoor langs de schepen. Kortom een gezellige boel.

Het is letterlijk en figuurlijk een mooie dag geweest.

Het is de volgende dag weer een vroeg palaver. Mariszkà en Jan besluiten via het IJsselmeer en de Wadden naar Harlingen te gaan. Zij vertellen later enthousiast dat de zee spiegelglad is geweest en het dus een prachtige tocht is geworden. Wij, de Gerrit Johannes en de Obrigado II besluiten binnendoor te gaan via Witmarsum. De bruggen zijn 2.50 meter hoog en voor ons geen probleem. Dus wel! Eén brug blijkt 2.45 meter hoog te zijn. De Obrigado gaat er met een verschil van 2 centimeter onderdoor. Gelukkig heeft het de vorige dag niet geregend…

Lastiger is het, dat er geen breedte van de bruggen is opgegeven – natuurlijk een beetje dom van ons, dat moet je bij zo’n tocht zelf even nakijken. Eén brug blijkt slechts 3.95 meter breed te zijn. De Obrigado II meet 3.85 meter, maar met de kabelaring erbij zijn we breed genoeg om vast te lopen. Dus motor uit en met de hand de boot stukje bij beetje onder de brug door wrikken. De kabelaring kan er gelukkig goed tegen en we hebben geen schade. Maar we zijn er daarmee nog lang niet. Na de brug is bijvoorbeeld een haakse bocht. Door de ondiepte luistert het schip slecht naar z’n roer. Boeg- en hekschroef zijn dan onmisbaar. Ook blijkt de hele route verder kronkelig en ondiep met als gevolg, dat de bochten steeds moeilijk te nemen zijn en tenslotte bemoeilijken de overhangende bomen en struiken veelal een vlotte doorvaart. Kortom: een nieuwe ervaring, maar niet voor herhaling vatbaar.

Tomaatjes

In Harlingen hebben Joop en Marjolijn de stempel van de stad gehaald. Daarna is het een klein stukje naar Franeker. Een aanlegplaats vinden wij aan de Zuidoostersingel. De Matador ligt er al. De zon schijnt, dus het biertje smaakt goed. Op de fiets zijn Mariszkà, Jan en ik de stempel gaan halen bij het stadhuis. Een doosje tomaatjes vormt de toegift. Om 18.00 uur is er een haringparty met daarbij uiteraard een Sonnema drankje op het terrein van de kanovereniging. Het wordt een gezellige happening. Na koffie gedronken te hebben in het centrum gaan wij terug naar onze boten. Op de kade speelt een Dixielandband en zorgt voor een muzikaal einde van de dag. Kortom het is weer een mooie en zonnige dag.

De volgende ochtend blijken al veel deelnemers vroeg naar Dokkum te zijn vertrokken, dus weinig mensen bij het palaver. Voor de kano’s en sloepen is er een route binnendoor, voor de wat grotere boten voert de tocht langs Leeuwarden en via het Bergumermeer en de rest van de deelnemers gaat door het Harinxmakanaal door Leeuwarden en de Dokkumer Ee. Helaas is het weer weer eens slecht. Wij nemen de route dwars door het mooie Friese land. Voor en in Leeuwarden duurt de tocht wat langer in verband met de ’filevorming’ voor de bruggen. Maar toch komen we redelijk vroeg aan in Dokkum en krijgen wij een prima plaats aangewezen midden in de stad. In de stad zelf is het gezellig druk temeer omdat er een draaiorgelconcours voor kleine orgels is. Verder vaart door de grachten een parlevinker met groente en fruit vergezeld door een accordeon en zangers. Voor Marjolijn een uitkomst, want zij kan zo de gezochte aardbeien kopen. Op het stadhuis kunnen wij onze voorlaatste stempel halen. Een gezamenlijke maaltijd besprenkeld met Sint Bonifatiuswijn aan boord van de Obrigado II besluit deze dag.

Nog één stempel in Leeuwarden, en de tocht zit erop. Het palaveren is al vroeg – dit omdat alle motorschepen om 12.00 uur in Leeuwarden worden verwacht om de kanovaarders feestelijk in te halen. Het is dus dringen bij de eerste brug, maar gedisciplineerd gaan wij er uiteindelijk doorheen. In een lange sliert varen wij over de Dokkummer Ee en natuurlijk langs het beroemde bruggetje van Bartlehiem. Het miezert wat en dat bederft natuurlijk het mooie uitzicht. Alle motorboten zijn op tijd binnen in Leeuwarden en de schepen worden gepavoiseerd. Om twee uur komen de kanovaarders achter een Skûtsje met een shantykoor officieel de Prinsentuin binnenvaren. De gepavoiseerde motorboten toeteren allen luid. Een feestelijk gebeuren! Na deze ereronde kunnen wij onze laatste stempel halen in het restaurant van ’De KoperenTuin’. Daar ontvangen wij een herinneringsplaatje. Voor de kanovaarders is er een kruisje. Met een buffet wordt het ’feest’ beëindigd en na gezellig te hebben nageborreld hebben wij als KNMC’ers afscheid van elkaar genomen. De volgende Friesche Elfstedenweek te water is in 2014. Ik kan het u allen aanbevelen!

Ad Heintz

Reacties zijn gesloten.