Eilandentocht

Varend, lopend, fietsend en zingend over het Wad

De laatste Eilandentocht onder regie van Carel en Lenny Schut vindt plaats in een periode met aanhoudend lage temperaturen. Droog maar koud. De temperatuur gaat pas omhoog als er zeven vaardagen zijn verstrekken. Maar ondanks deze klimatologische omstandigheden is ook deze tocht tot in de puntjes verzorgd en de waardering daarvoor klinkt niet alleen door op de laatste avond…

De meeste deelnemers aan deze tocht weten wat hen te wachten staat. Voor de snuffelaars Peter en Mariël van de Wantij en uw scribent is het de eerste Eilandentocht. Opvallend is dan het gemak waarmee de overige deelnemers de draad weer oppakken. Bij het aperitief en gedurende het openingsdiner in restaurant ’De Hoofdtoren’ in Hoorn is dat al te merken. Ontzettend prettig is dat ook de nieuwkomers worden opgenomen en onmiddellijk een plaats krijgen in dit gezelschap. Ondanks het eerdere bezoek aan de penningmeester, is het zeker een zeer positief begin van de tocht…

De volgende dag trekken we naar Den Oever. We doen dat met een schrale noordoosten wind en een waterig zonnetje in de rug. Weer een nachtje verder wacht de eerste activiteit. We gaan het wad op. We worden opgehaald in de jachthaven door de WR 130 van Jan Rotgans voor een verzorgde vis-, wadloop- en natuurtocht. Na de Stevin Sluis wordt vrijwel direct het visgerei gereedgemaakt. De KNMC’ers sorteren vervolgens de vangst, waarna schipper Jan een groot deel daarvan gebruikt om een bisque te maken. Na de lunch wordt een deel van de KNMC’ers met de werkboot van WR 130 naar het wad overgebracht voor een wadlooptocht. Mét deskundige toelichting voor al wat de natuur te bieden heeft. Na een voedzame maaltijd (bisque-schol-vleespotje en salades) wordt deze dag afgesloten. De rode draad van het varen wordt de volgende dag weer opgepakt met de reis van Den Oever naar Texel. Dit keer een rustige overtocht via het Visjagersgaatje, de Malzwin, het Gat van de Stier en de Texelstroom. Er is voor 2013 nog geen nieuwe 1811 kaart uitgegeven. De TTL heeft ons vooraf bijgepraat over de wijzigingen en ons geadviseerd een bijgewerkte kaart aan te schaffen in het commerciële circuit. Nuttig, zeker als op dit traject blijkt dat één van de boeien is verplaatst.

Na het varen gaan we rijden. Eerst zijn er uitgebreide instructies én aanvullende rijvaardigheidsoefeningen. Daarna hebben we het rijden met de Tuk-Tuk wel onder de knie, en gaat de aandacht uit naar het op de juiste wijze sluiten van de tent van de Tuk-Tuk om de wind en kou buiten te houden. Na al deze voorbereidingen vertrekt een stoet van Tuk-Tuks naar de koffiestop in het theaterrestaurant Klif 12 in Den Hoorn. Vervolgens wordt het natuurgebied de Dennen aangedaan, voor de meeste van ons een onbekende, verrassende bosachtige omgeving, waar ook nog een kleine wandeling naar een uitkijkpunt wordt ondernomen. Helaas door opkomende mist en grijze luchten is ons zicht te beperkt om recht te doen aan de vergezichten. Na een uitstekende lunch in een locatie bij strandpaal 17 worden de Tuk-Tuks losgelaten en kunnen de KNMC’ers worden teruggevonden in De Koog, Den Burg en ook in Oosterend voor het aanvullen van de wijnvoorraad en andere noodzakelijke inkopen.

Om de palaver en de vertrektijd uit Oudeschild nog enigszins aantrekkelijk te houden (rond 8 uur) en er toch voor te zorgen dat alle schepen de ondiepte in het Scheurrak bij hoogwater kunnen passeren wordt de tocht naar Vlieland in één konvooi gevaren. Tegen een stevige NO 5 in en met het getij mee in de Texelstroom, begint een hobbelige tocht via Texelstroom, Scheurrak, Inschot en Vlietstroom. Gaandeweg nemen de wind en de golven af en wordt de wereld grijs met wat regen. Dit is zeker voor de scribent en eega een koude dag, maar dat kan ook te wijten zijn aan enig optimisme bij de kledingkeuze. Voorgaande dagen is het steeds meegevallen en is tijdens het varen vaak een laagje kleding uitgedaan. Maar een laagje kleding aandoen als je het koud hebt, dat werkt niet echt goed. Toch een leuke stoere tocht en. En na het afmeren zijn vele bezig het zout van het schip af te spoelen.

De vrijdag daarop is een ligdag in Vlieland met ’s avonds een asperge maaltijd in de Herbergh van Flielant. De volgende dag wordt duidelijk dat een groot deel van de KNMC’ers bij het terugwandelen naar de haven nog een stop heeft gemaakt in het Loodscafé. Bij de palaver om 10.00 uur lijkt het of de natuur zich daar ook bij aanpast en wordt het vertrek wegens mist en slecht zicht uitgesteld. Om 12.00 uur vertrekken de eerste schepen met goed zicht om via Vlietstroom, West Meep, Slenk en Schuitegat naar Terschelling te gaan. De TTL heeft de volgorde van de schepen van zowel het eerste konvooi als het tweede konvooi bepaald op basis van het beschikbaar hebben van radar en AIS. Het zicht blijft in eerste instantie goed en in de West Meep schijnt zelfs een zonnetje. Bij het invaren van de Slenk komen we eerst de veerboot Friesland tegen, die we stuurboord / stuurboord passeren en tegelijkertijd komt er wat mist opzetten. In de Slenk wordt het zicht echt minder en is het goed oppassen, uitluisteren van de marifoon en in ons geval het volgen van de AIS, want juist daar worden we opgelopen door de snelle veerboot Tijger. Maar na een tocht van twee uur liggen alle schepen veilig afgemeerd in Terschelling.

Met twee ligdagen in het verschiet en een weerbericht dat temperaturen tot 16 graden belooft (zuiden van het land!) worden niet alleen de vouwfietsen, maar ook de fietsverhuurders opgezocht om voor de komende dagen een comfortabel vervoermiddel te hebben. Met die fietsen komt het helemaal in orde, maar ofschoon de temperatuur een stuk aangenamer wordt, is die 16 graden toch wel veel te hoog gegrepen. De volgende dag worden locaties zoals het wrakkenmuseum, de strandtent bij paal 8 en café Het Zwaantje door veel KNMC’ers bezocht. Ook dit jaar is er weer ruimte voor spontane activiteiten, die afhankelijk van de belangstelling van de tochtgenoten op het laatste moment worden geregeld door Carel Schut en Adri Engelvaart. Op zondagavond is dat een bezoek per autobus aan de Groene Weide in Hoorn van de zanger Hessel. Een uitermate geslaagde avond mede ook omdat de repertoirekeuze van Hessel goed aansluit bij de smaak van de KNMC’ers.

Op de maandag volgt een huifkartocht naar het Groene Strand, waarbij de koetsier niet alleen de natuur, maar eigenlijk alles wel van commentaar voorziet. Bij de nieuwe duinvorming op het Groene Strand wordt halt gehouden voor een koffie-, dan wel theestop. Twee schepen verlaten Terschelling voortijdig; de Christina omdat Tiny van Bemmel medische (ziekenhuis)hulp nodig heeft en de Eenling vanwege een afspraak in Harlingen om een hydraulische storing te verhelpen. De eerste terugkoppeling betreffende Tiny’s situatie is gelukkig positief en wij wensen haar bij deze beterschap toe. Op de dinsdag wordt onder rustige omstandigheden van Terschelling naar Harlingen gevaren; in de Noorderhaven liggen de Eenling en de Christina reeds op ons te wachten. Kennelijk hebben de ligdagen in Terschelling de KNMC’ers goed gedaan want met veel energie en enthousiasme wordt later die dag deelgenomen aan de Après Sail. Niet in het Café Noorderke, dat wegens verbouwing niet beschikbaar was, maar in Café Anna Casparii.

Daar de weersverwachting voor donderdag harde wind is, wordt besloten om Medenblik over te slaan en woensdag in één keer van Harlingen naar Volendam te varen. Het eerste konvooi vertrekt net voor achten, in verband met de bruggen, en het tweede konvooi een uur later. De schepen met de grotere diepgang zijn verzameld in het tweede konvooi om voldoende water te hebben in de Boontjes. Kort na vertrek meldt de Loodsvogel motorpech. In eerste instantie probeert de Balena vast te maken voor een sleep, maar de Loodsvogel drijft naar ondieper water en de Balena komt vast te zitten. Op zich met opkomend water niet zo’n probleem, maar Arie Kwak besluit de hulp in te roepen van de KNRM voor een sleep terug naar Harlingen. In afwachting van deze hulp blijft de Balena op locatie voor eventuele assistentie. Dit incident is voor mij aanleiding om na te gaan hoe je contact met de KNRM kunt opnemen, voor hulp. Op de website wordt aangegeven dat alarmering kan per marifoon, noodkanaal VHF 16, maar ook per telefoon: 0900 0111. Beide ’posten’ zijn 24 uur 7 dagen per week bemand.

Helaas kan de Loodsvogel niet meer aansluiten bij de Eilandtocht. De motorpech blijkt veroorzaakt te zijn door een defecte brandstof opvoerpomp. Op het IJsselmeer worden de schepen plotseling geconfronteerd met dichte mist, die niet voorspeld is. Het konvooi is redelijk verspreid en als het na ongeveer drie kwartier opklaart, blijken alle schepen een eigen, net iets andere koers te varen. Voor de schrijver is dit een eerste ervaring met zulk slecht zicht. Het maakt mij duidelijk dat visueel contact met de voorganger echt wel wenselijk is. Na het afmeren in Volendam wordt de dag besloten met een Après Sail. Helaas is Toos van Ruiten genoodzaakt om terug te reizen naar huis in verband met haar moeder.

Donderdag is er door het overslaan van Medemblik een ligdag in Volendam bijgekomen. Gelukkig maar, want die dag is er een zuidwesten wind, kracht 6-7, met windstoten tot 45 knopen. Genoeg wind om het zelfs in de haven van Volendam af en toe onaangenaam te maken. Kortom een zeer goede beslissing van de TTL. Tijdens het slotdiner bij het ongetwijfeld bekende hotel restaurant Spaander is er naast de gelegenheid om elkaar een goed vaarseizoen toe te wensen, ook de mogelijkheid om Carel en Lenny Schut te bedanken voor de organisatie van de vijf afgelopen Eilandentochten. Van deze mogelijkheid wordt op verschillende manieren en uitgebreid gebruik gemaakt. Onder de enthousiaste leiding van Ad de Wit heeft de gehele vloot drie keer geoefend om Carel en Lenny op gepaste wijze toe te zingen met vier door Ad van een aangepaste en toepasselijk tekst voorziene liedjes. Mijn favoriete lied? Oh-Oh-Va-ren, Va-ren daar op het Wad…

Ook de beoogde opvolger voor de TTL-functie voor de Eilandentocht, Mart van Diemen, blijft niet achter. Hij gebruikt zijn originele acceptatie speech op rijm om zijn waardering voor de kundige leiding van Carel te verwoorden. Kortom: het wordt daar bij Spaander een warm einde van een best koude Eilandentocht 2013!

Reacties zijn gesloten.