Consulavond Zuidwest en Noordwest

Een absolute ’topavond’ in Voorschoten

Op het moment dat de zaal spontaan inzet met een welgemeend ’Sjakie bedankt, Sjakie bedankt’, krijgt ze het er even te kwaad mee. Martha van Ruiten trekt zich ook direct wat terug om een paar traantjes weg te pinken.

Maar ze is al snel weer terug. Terecht. Want er mag deze achttiende januari van 2014 dan een historische Consulavond worden gehouden (want voor het eerst gecombineerd, Noordwest en Zuidwest), het is toch vooral de zesde en laatste Consulavond van Jacques en Martha van Ruiten. Een constatering waar het Consulpaar van Noordwest, Johan en Ben, op hun voorlaatste Consulavond, vanzelfsprekend niet voor wegloopt: ’Natuurlijk horen we erbij. Maar dit is wel helemaal hun avond.’

Een avond waarop heel wat te beleven valt. De ruim honderdtachtig gasten vervelen zich geen moment in Voorschoten, in de oudste vestiging van de Van der Valk dynastie. Het Schipperskoor (tweemaal), Michel van der Meer, de Bluesbrothers, Saskia Denneboom, de Jannen van de KNMC en een dameskoor van de Motorbootclub (Sweet Sixteen) – ze passeren allemaal de revue. En dan te bedenken dat er daarvoor nog wordt geborreld en tussen alle optredens door ook nog eens wordt gegeten en wordt (bij)gepraat. Want dat gebeurt natuurlijk ook op een Consulavond. En al helemaal op een Consulavond waarop het ’zittende’ Consulpaar afscheid neemt. ’Omdat we niet langer mogen blijven’, weet Jacques. Die daar wel achteraan vertelt dat zes jaar ’ook wel heel mooi is’.

Dat praten dus. Het is aan Jacques van Ruiten om de microfoon als eerste ter hand te nemen. Om iedereen (inclusief het Consulpaar van Noordwest) welkom te heten en om datzelfde stel Johan en Ben alvast sterkte te wensen voor volgend jaar: ’Want dan is het andersom, mogen jullie die gecombineerde avond organiseren’. Een evenement waar Jacques en Martha dus helemaal buiten staan. ’Want dan zijn we weg, is het aan anderen. En zo hoort het ook.’ Het programma van de avond wordt nog even doorgenomen, waarna Consul Johan Schaaf van Noordwest als tweede een welkomstwoord uitspreekt. Ook hij wenst een ieder een hele fijne avond toe. En er is op dat moment al niemand in de Duivenvoordezaal van De Gouden Leeuw van Van der Valk te vinden die eraan twijfelt dat het inderdaad een leuke, gezellige boel gaat worden. Dit wordt (quote van Commissie Evenementenvoorzitter Ad Smaal) een ’topavond’, dat kan niet anders.

Het KNMC Schipperskoor dat de gasten zingend heeft verwelkomd, is het daar helemaal mee eens. Het koor pakt ook in Voorschoten (in twee sessies) goed en meer dan gezellig uit. Er worden onder het zingen van ’Witte rozen uit Atheen’ ook daadwerkelijk (op kosten van het Koor, jawel!) witte rozen uitgereikt, de Sierra Madre del sur wordt mooi en gevoelig bezongen en natuurlijk zijn er nog andere meezingers. Vanavond doet’, gemeten aan de reacties in de zaal, ’Zing ik ay, ya yippie, yippie yee’ het het allerbest. In ieder geval wordt op dat nummer de polonaise ingezet en daar is op een feestavond als deze vanzelfsprekend helemaal niets mis mee. Vindt ook één van de de Consuls van dienst, Jacques, die natuurlijk in de rij aansluit. Probleemloos, kan wel worden gesteld. Niet zo vreemd natuurlijk, want de afscheid nemende Consul beschikt over een ’berenconditie’. Die houdt hij dan ook nauwgezet bij. Een voorbeeld? De inmiddels oud-Consul van Zuidwest houdt van tennissen en van lopen. Dat laatste doet hij ook op zondagochtend, heel vroeg. Dus, vertrouwelijk: ’We blijven vanavond slapen in Voorschoten. We hebben een kamer. Maar het kan best zijn dat we toch straks nog terug gaan naar Roelofarendsveen.’ Niet dat het bij Van der Valk ongezellig is, maar ja, dat lopen hè… Overigens komt het optreden van het koor deze avond wel voortijdig aan een einde. De ’floormanager’ van de Voorschotense Valk breekt in tijdens het net ingezette (slot)nummer ’ Trink, trink, Brüderlein trink’ in en laat weten dat het eten klaar staat. Tja, ook niet onbelangrijk.

Wat bepaald niet wordt afgebroken, even later: het optreden van The Bluesbrothers. Nee, niet de echte. Dan Aykroyd en John Belushi kunnen vanaf maart 1982 al niet meer samen optreden – vanwege het bewuste en voortijdige afscheid van Belushi. Maar de heren doen het uitstekend. En omdat er volop wordt geplaybackt is er met de muziek natuurlijk ook helemaal niets mis. Al vijfendertig jaar top, die muziek. Heel wat muziekmakers van nu zouden er een moord voor doen. En heel wat muzikanten van over weer vijfendertig jaar weer: want wat goed is komt niet alleen snel, het blijft ook lang hangen. Of de Jantjes van de KNMC in dezelfde categorie vallen, moet nog even worden afgewacht. Nou ja, laten we de ballon maar doorprikken: we denken van nét niet. Neemt niet weg dat ook dit optreden voor Jacques en Martha er weer helemaal mag zijn. En als het toegezongen paar het graag hoort, de zaal enthousiast is – ja, dan is het helemaal goed. We kunnen niet allemaal in de periode voor oudjaar bij Matthijs van Nieuwkerk en zijn maatje Leo Blokhuis voorbij komen. Meer dan tweeduizend plekjes zijn er in die Top 2000 a Go Go toch echt niet te vergeven…

Maar, we hebben het over praten. En komen dan weer bij Jacques van Ruiten. Hij neemt deze avond wederom de microfoon en gaat veel mensen bedanken. Bestuursleden, commissieleden, secretaresse Marga, partner Martha – ’eigenlijk iedereen’. Als Jacques ook nog eens meldt dat het hem en Martha ’een waar genoegen’ is geweest is het iedereen duidelijk. Hier gaat afscheid worden genomen en een nieuw Consulpaar worden verwelkomd. Het is op dat moment dat het ’Sjakie bedankt’ wordt ingezet en Martha het even moeilijk krijgt. Waarna Commodore Fred Swaab de regie en de microfoon overneemt. Beide Consuls bedankt voor het organiseren van de avond en zich daarna speciaal richt op het afscheid nemende paar van Zuidwest. De bij een dergelijk afscheid behorende versierselen worden overhandigd, het dankwoord (kort gezegd: ’Fantastisch gedaan’) uitgesproken en – bij zo’n gelegenheid ook niet onbelangrijk – de opvolgers worden voorgesteld. Theo en Agnes van der Laan dus. Ze worden onder luid applaus naar voren geroepen, Theo krijgt de gelegenheid zich aan ’Voorschoten’ voor te stellen en doet dat dan ook. Het nieuwe Consulpaar – zo geeft Theo nog maar even door – heeft niet staan te springen. Maar: het heeft er zin in en gaat er wat leuks van maken. Iedereen in de Duivenvoordezaal weet dat de erfenis van de Van Ruitens een lastige is, maar gelooft dat het gaat lukken.

Jacques denkt op dat moment wellicht dat het allemaal achter de rug is (wel zo prettig, hij houdt niet zo van al die heisa), maar dan heeft hij toch mooi buiten Zuidwest-voorganger Ad Smaal gerekend. De schipper van De Kaaiman vraagt Jacques vriendelijk doch beslist of hij even wil gaan zitten, want het dameskoor Sweet Sixteen wil hem nog even toezingen. Zestien (!) KNMC-dames betreden vervolgens het podium en zetten vriendelijk doch overtuigend ’Sjakie’ in. ’Eigen tekst’, maar de melodie komt wel bekend voor. We bedoelen maar: ’Sjakie is mijn ideaal’ komt enorm overeen met ’Peter is mijn ideaal’. Waarmee we dus inderdaad bij het meisjeskoor Sweet Sixteen zijn beland dat in 1960 die hit had met Peter in de hoofdrol. ’Wie maakt dat ik niets meer lust, wie verstoort mijn rust, ja, dat is Peter, ja, dat is Peter!’. Het is niet zo vreemd dat Jacques het daar helemaal naar zijn zin heeft. Vooral omdat ook Martha hem, als deel van die zanggroep, overtuigend toezingt. Toch een goed teken. Niet waar…’

De afsluiting wordt uiteindelijk weer professioneel verricht. Michel van der Meer maakt (naar we hebben begrepen op verzoek van oud-Consul Jacques) plaats voor Saskia Denneboom – en het moet gezegd – daar valt iets voor te zeggen. Van der Meer heeft de avond uitstekend verzorgt. Maar Saskia ’Dian’, bekend geworden door tijdens Holland’s Got Talent de halve finale te bereiken, heeft bepaald een stem die er mag zijn. ’Een lekker strotje’, zoals dat in vaktermen nog wel eens wil worden genoemd. Het KNMC-gezelschap geniet er volop van, en vindt ook onder de klanken van deze ’Dazzling Diva’ de toch de hele avond al goed bezette dansvloer. Het betekent het einde van een feestelijke Consulavond waarop werkelijk niemand zich kan hebben verveeld. Een mooie afsluiting derhalve van een mooie periode!

Reacties zijn gesloten.