Consulavond Zuid

Geslaagde Consulavond met zéér zuidelijke verrassing

Nu, inmiddels al weer een eindje gevorderd in het jaar 2014, ja nu is het natuurlijk al een hele tijd bekend. Maar op die zaterdagavond in Hotel Gilze-Rijen is de spanning wel degelijk voelbaar. Welk Consulpaar gaat Commodore Fred Swaab straks in Zuid voorstellen als opvolger van Hans van Griensven en partner Gerrien? Als de KNMC-voorzitter begint met de mededeling dat hij veel goesting heeft, is er al direct een tipje van de sluier opgelicht. We lijken écht naar het zuiden te gaan. Over de landsgrenzen zelfs, want is het niet zo dat onze zuiderburen veelal van goesting spreken als ze ergens zin in hebben?

En inderdaad, de zoektocht naar de nieuwe Consul van Zuid heeft de voorzitter dit keer in België gebracht. In het plaatsje Lier om precies te zijn. Want daar wonen Ludo en Rita Lambrechts. Het in het voorgaande Clubblad al uitgebreid aan de lezers van dit Clubblad gepresenteerde Consulpaar, wordt deze zaterdag door Commodore Swaab natuurlijk eveneens aan de tachtig aanwezigen voorgesteld. Met veel plezier – dat spat er vanaf. Want hoewel Swaab laat weten absoluut niet te zullen rusten voordat hij als eerste Commodore van de KNMC een vrouw tot Consul kan benoemen, is hij met de verovering van de beide Lambrechtsen ook zeer tevreden. Hoe kan het ook anders? Met Ludo Lambrechts heeft het District Zuid een – zeker naar KNMC-begrippen – jeugdige Consul gekregen die deze avond ook nog eens nog duidelijk maakt zijn nieuwe taak serieus te nemen en dus enthousiast aan de slag gaat. Daarbij blijkt de eerste Belgische KNMC-Consul ooit – niet onbelangrijk – over humor te beschikken. Zo laat hij de verzamelden in zijn dankwoord bijvoorbeeld weten dat hij niet zomaar als winnaar uit de zoektocht naar een ’zuidelijke’ Consul tevoorschijn is gekomen. ’De laatst overgebleven concurrent woont in Griekenland. Dus die had in de categorie zuid wel een slagje voor. Desondanks is de keuze op ons gevallen. Wij zijn de Commodore dan ook zeer dankbaar.’ Zoals de aanwezigen in Gilze-Rijen Ludo en Rita duidelijk dankbaar zijn dat ze ’ja’ hebben gezegd tegen de uitdaging die het Consulschap toch altijd weer vormt. Een lange rij leden en partners formeert zich om het nieuwe Consulpaar te feliciteren.

De Consuloverdracht, de eerste van twee dit ’winterseizoen’, is vanzelfsprekend het hoogtepunt van deze avond. Maar er is even vanzelfsprekend veel meer beleven is op deze derde en laatste van Hans en Gerrien. Alleen de ontvangst al in die Van der Valkvestiging (een van de grotere van het concern) waarin hard wordt gewerkt om het complex weer voor enkele tientallen jaren geheel op het gewenste hoge niveau te hebben. De hotelbar annex vide die op de eerste verdieping, direct onder de zo kenmerkende ’paddenstoel’, is gecreëerd, is bepaald een meer dan sfeervolle ruimte. Het gebruikelijke voorstellingsrondje betekent hier ook daadwerkelijk het lopen van een rondje. Onder het genot van een al snel zonder plichtplegingen voor- of achteraf aangereikt glaasje (Consul Van Griensven doet zoals we met z’n allen weten nu eenmaal niet in barbonnen) en met de muziek van Asleigh in de oren. De muziekgroep van dienst is later op de avond natuurlijk eveneens van de partij in de Patrijszaal waar het diner plaatsvindt en bewijst ook daar van veel, zo niet alle markten thuis te zijn.

In diezelfde Patrijszaal heeft Hans van Griensven dan zijn welkomstwoord richting ereleden, leden van verdienste, koorleden en nieuwe leden (drie in getal) al gesproken. Hij legt de aanwezige leden en partners uit dat zijn Gerrien en hij het als Consulpaar bepaald naar hun zin hebben gehad. Dat er desondanks na een kleine drie jaar wordt afgehaakt, heeft alles te maken met het definitief wegens ziekte wegvallen van Dolph van Schaik uit het KNMC-bestuur. Van Griensven is gevraagd de vacature van voorzitter Commissie Toertochten en Nautische Activiteiten de komende drie jaar in te vullen en alle betrokkenen waren het er over eens dat de functies van Consul en bestuurslid niet te combineren zijn. Waarna dus de in België geëindigde zoektocht naar een zuidelijke Consul begon. En Van Griensven – als de leden het in maart tijdens de ALV ook goed vinden – voor een nieuwe uitdaging staat: het opvolgen van Dolph van Schaik en, indirect, het opvolgen van erelid en huidige interim-voorzitter van zijn commissie, John Waleveld. Van Griensven spreekt van een moeilijke taak, die hij met de steun van commissielid Frans Schimmel gaat uitvoeren. Overigens komt ook al genoemde John Waleveld daarna direct nog even aan het woord. Zijn doel: het enthousiast maken van de aanwezige leden om deel te nemen aan de vijfde versie van Kids Maritiem die op zaterdag 10 mei op de rol staat. ’Eén dag van je vaarseizoen inleveren om een ernstig ziek kind en het erbij behorende gezin een onvergetelijke dag te bezorgen. Dat kan toch niet teveel gevraagd zijn?’ Inschrijven voor Kids Maritiem kan op dat moment nog niet. Dat is pas mogelijk als het Toertochtprogramma half januari ’online’ gaat. Maar John en Jeannette Waleveld hebben goede hoop dat zich voldoende schepen en schippers gaan melden. ’We horen heel wat positieve geluiden.’

Over geluiden gesproken – die worden deze avond niet alleen door het met twee zangeressen en één zanger gezegende Asleigh gemaakt. Ook het KNMC-Schipperskoor laat in twee sessies weer van zich horen. Evenals eerder op de Consulavond van Theo van Catz van Oost het geval was, is de tweede ronde gereserveerd voor een vijftal meezingers van de zuiverste soort. Het Koor bereikt haar doel – er wordt meegezongen. Waarna met nummer vijf ook nog eens spraakmakend wordt afgesloten. Met piraat Eddy, compleet met haak en houten been en met een geheel geooglapt (is vast geen Nederlands) koor: ’Ay, ay, yippie yippie yee!’ Waarna de Koorleden zich weer aan hun respectievelijke tafels melden om daar wederom van hun drankje en hapje te gaan genieten. Wijn en spijs waar niets mis mee is. Of het nu om het geserveerde voorgerecht gaat (een proeverij van vijf verschillende voorgerechtjes), of om het warme buffet dat daarna volgt en absoluut voor elk wat wils in huis heeft, of om het eveneens aan tafel afgeleverde nagerecht (wederom een uitgebreide proeverij) – ook over de keuken van deze Van der Valk niets dan lof. Zoals ook muziekkenners dus slechts lovende woorden blijven spreken over wat Asleigh muzikaal presteert. Je kan –met dank aan de breed georiënteerde muziekband – met dit groepje echt alle kanten op. Candy Dulfer, maar dan zonder de echte Candy; Birds als Anouk, maar zonder de echte Haagse uitvoering. Het komt allemaal echt knap voorbij.

Waarna dan het hoogtepunt van de avond op het programma staat. Verzorgd door ceremoniemeester en Commodore Fred Swaab, met ondersteuning van het afscheid nemende Consulpaar Hans en Gerrien en beide nieuwkomers, Ludo en Rita. Een ceremonie waarbij blijkt dat het de laatste dagen echt snel is gegaan rond de benoeming. De badge plus wimpel, de vlag met twee ballen – ze zijn aanwezig. Maar het toch echt bij de versierselen behorende schild kan door de voorzitter nog niet worden overhandigd. Het doet aan de feestvreugde niets af. En ook niet aan het goede humeur van Ludo Lambrechts. Hij laat een ieder weten dat hij en Rita er zin in hebben en ’er vol voor zullen gaan’. Een mededeling die vanzelfsprekend eveneens goed valt in de KNMC-zaal. De zaal die kort daarop nog een keer, maar nu voor het laatst, wordt verrast. Nu door de komst van de Kerstman. Vergezeld van een vrouwelijke kerstknecht (weer eens heel iets anders dan een Zwarte Piet, zeg maar) maakt hij een rondje door de zaal om een ieder mooie dagen, een goede jaarwisseling en een gelukkig nieuwjaar te wensen. De wensen worden in dank geaccepteerd. Niet in de laatste plaats omdat Santa Claus dit alles gepaard laat gaan met een aantrekkelijk ogend cadeautje: een iets kleinere kerstman, maar dan van chocolade!

Reacties zijn gesloten.