Consulavond Noord

Joop en Janny leggen de lat hoog

Het gebeurt ergens in de loop van de avond. Aan een gezellige tafel in Hotel Assen, inderdaad, van Van der Valk. Het is de ene Consul die, even spontaan als gemeend, tegen een andere Consul zegt:’Joop legt de lat wel hoog vanavond’.

Op zo’n moment weet je het wel als rechtgeaard bezoeker van de Consulavonden van de KNMC. Joop en Janny Helder zijn er absoluut in geslaagd er een serieus feestje van te maken, op deze zaterdag in februari. Nee, niet massaal. Met zeventig bezoekers scoor je in de categorie belangstelling voor Consulavonden niet overdreven hoog. Dat ligt in het geval van Noord ook al jaren niet heel erg eenvoudig. Assen, best een eindje rijden. En, traditioneel, het gaat hier ook altijd weer om de laatste Consulavond van het seizoen. De ALV lonkt, het Openingsfeest is alweer aan de einder zichtbaar aan het worden. Daarbij: geen Schipperskoor tijdens deze editie van 2014. En dat scheelt altijd weer de nodige mensen…

Een gegeven waarmee het Consulpaar van Noord vanzelfsprekend bekend was. Vooraf al. Natuurlijk, toen de teller twee, drie weken voor de feestelijke zaterdag nog op vijftig stond, was er in huize Helder toch wel sprake van enige onrust. Want er zit nogal een verschil tussen massaal, lekker gezellig en ’eigenlijk te weinig mensen’. Een gevoel waar Joop Helder met de microfoon in de hand ook eerlijk voor uitkwam. ’Janny en ik hadden op dat moment echt zoiets van: het zal toch niet…’ Maar: het zou inderdaad niet. Met iets meer dan zeventig Consulavondgangers krijg je die Diamond Room van het ook in Assen zo nadrukkelijk aan de toekomst werkende Van der Valk immers leuk en gezellig vol. Leuke tafeltjes, meer dan voldoende ruimte om de buffetten uitgebreid neer te zetten (daarover later meer) en eveneens genoeg plek voor de muziek én de bijbehorende dansvloer.

Maar die wetenschap was voor Joop Helder bepaald niet genoeg. In de aanloop naar het feestje van Noord verklapte de Consul het al eerder aan de redactie van het Clubblad. ’Het Schipperskoor komt dit jaar niet naar ons toe. Logisch, je kan niet overal optreden. Maar: daar heb ik wel wat op gevonden. Janny en ik gaan onze gasten echt enorm verrassen. En al helemaal al die leden van het Koor die toch gewoon komen.’ Over het hoe en wat hield de Consul van Noord daar in Voorschoten (bij de gecombineerde avond van Noordwest en Zuidwest) geheimzinnig op de vlakte. ’Gewoon komen, dan ga je het wel zien.’ En, het dient gezegd, iedereen die daar in Assen aanwezig was heeft het gezien. En gehoord. En zijn en haar conclusies getrokken, precies zoals die al eerder gememoreerde Consuls aan dat gezellige Asser tafeltje…

Het gebeurt allemaal nadat een ieder uitgebreid heeft genoten van het koude buffet, daar in Assen. De ervaringsdeskundigen weten natuurlijk wat dat betekent, dat koude buffet. Echt goed eten, meer dan gevarieerd (paling, zaml, makreel, garnalen, gezouten haring; Ardennerham met meloen; diverse vleeswaren en paté en cranberrysaus en carpaccio met Parmezaanse kaas en pijnboompitten), veel te veel – lastig kiezen, want er komt nog het nodige achteraan – en meer dan gezellig. Ook al omdat Take Two ouderwets meewerkt. Bijna vanzelfsprekend, overigens. Yvonne en André behoren inmiddels zo’n beetje tot de inboedel van de KNMC, maar dat is ook niet voor niets. Gewoon kunnen praten terwijl er muziek wordt gemaakt en wordt gedanst – je maakt het niet elke avond mee!

Maar goed, na dat koude buffet vindt Consul Joop het moment voor de verrassing gekomen en rept hij zich opnieuw naar de microfoon. Hij vraagt speciale aandacht voor het komende optreden. Maar doet dat niet zonder een inleidend verhaal dat teruggaat naar het begin van de nieuwe eeuw. Een periode waarin hij met Henk Koster (vorig jaar overleden, evenals zijn echtgenote Hannie) veel KNMC Toertochten organiseerde. Toen, in 2003, deden ze samen een tocht door Noord-Duitsland. Joop vertelt over een Kartoffelrestaurant in Haren (met Joop als boerin en Toos van Akkeren als boer) en over een stop in Zuidbroek. Daar bemoeit een havenmeester zich met een KNMC-barbecue, maar vooral met de muziek die daar door Wietske, Ron en Marco wordt gemaakt. Een langer verhaal een tikkeltje korter makend: de havenmeester in kwestie blijkt ook een dirigent te zijn en het wordt mede dankzij hem een hele mooie middag. Een muzikaal feestje dat vele jaren later een vervolg krijgt. In 2012 zijn Joop en Janny Helder in Leer en zien daar weer die havenmeester, annex dirigent. Eerst overdag, daarna in de avond als diezelfde havenmeester – Siem Noordhof – als dirigent voor het Piratenkoor Voorwaarts-Voorwaarts actief is. Joop op dat moment tegen Janny: ’Die moeten we snel naar Assen halen.’

En op deze zaterdag in februari 2014 is het dan inderdaad zover. Geen KNMC-Schipperskoor, maar wel ’Voorwaarts-Voorwaarts’. Een absolute aanrader voor al uw feesten en partijen, zo kan de redactie van uw clubblad u verzekeren. Niet alleen met een spraakmakende dirigent, maar ook met een uit zo’n veertig personen bestaand koor dat er van A tot Z mag zijn. Technisch uitstekend, meerstemmig en zuiver. Maar ook zéér gedisciplineerd. Natuurlijk, ook het Schipperskoor van de KNMC stijgt regelmatig tot grote hoogten, krijgt tijdens de repetities in Breukelen ook het nodige meerstemmig van de grond. Maar het niveau van dat Piratenkoor van Siem (en die zaterdag ook een beetje van Joop en Janny) – da’s best hoog. Hoog genoeg om de aanwezige en vanzelfsprekend uit volle borst meezingende koorleden van het KNMC Schipperskoor met respect over die Piraten te laten praten. Voorzichtig: ’Het wordt lastig om ze te gaan kloppen…’ En ze wisten waar ze over spraken. Want de Piraten van Siem hadden op verzoek van Joop wel wat KNMC-liederen op het repertoire gezet. Bora Bora, Sierra Madre, Woonboot in de Amstel en het absolute clublied van de KNMC, West Zuidwest van Ameland, ze passeerden op meer dan voortreffelijke manier de revue. Zoals ook het slotstuk er absoluut mocht zijn: de Jordaan-medley. Daar bij die Molen, De Orgelman, Me wiegie was een stijfselkissie, O Johnny (zing een liedje voor mij alleen), Bij ons in de Jordaan, Geef mij maar Amsterdam, Kleine Café, Een Pikketanissie en Tulpen uit Amsterdam – en dat alles binnen vijf minuten. De meezingers in Assen kunnen hun lol op! Reden voor de dirigent, getroffen door al dat knappe meezingwerk, om de zaal een welgemeend compliment te geven: ’U ziet er sjieker uit dan u doet’.

Een Consulavond die er mag zijn dus, daar in Noord. En ook een échte Consulavond. Een unieke wellicht, want op welke Consulavond gebeurt het nu dat er maar liefst elf Consuls (echte en oud-ambtsdragers) aanwezig zijn? De vraag stellen is haar beantwoorden. Inderdaad: dat gebeurt nooit. In Assen dus wel. Ze zijn er allemaal, de huidige Consuls van Zuid, Zuidwest, Noordwest, Oost en Noord. Maar Ludo, Theo, Johan, Theo en Joop zijn niet alleen. Aan één tafeltje alleen al vertoeven John Waleveld (oud-Zuid), Ad Smaal (oud Zuidwest), Jan van der Aa (oud-Zuid). En daar blijft het niet bij. Ook Jacques van Ruiten (oud-Zuidwest) en Hans van Griensven (oud-Zuid) en Ron van Akkeren (oud-Noord) zijn er in die Diamond-zaal allemaal bij. Elf man sterk. Je moet het zien om het te geloven. Joop Helder memoreert hun aanwezigheid. En ook Fred Swaab doet dat. De Commodore zet ze ook nog even speciaal in het zonnetje: ’De Consuls doen veel werk en zijn heel belangrijk voor de club.’

Dat gebeurt nog niet bij de welkomstborrel die zoals dat gebruikelijk is beneden in de bar wordt gehouden. Dat is immers de plek om elkaar te begroeten, even bij te praten en je ver volgens weer bij een ander groepje te melden. Je moet weten wat voor KNMC-vlees je deze avond in de kuip hebt. En dat lukt op deze manier al jaren uitstekend. Zeker met dat wijntje, dan wel biertje in de hand. De vereniging, de achterliggende maanden en de nabije toekomst (ALV, Openingsfeest én natuurlijk het aanstaande vaarseizoen) zijn derhalve al aardig doorgenomen op het moment dat het gezelschap rond de klok van zeven richting Diamond zaal trekt. Maar dat is geen enkele reden om aan tafel niet gewoon lekker door te praten. En dat gebeurt dan ook. In eerste instantie nog immer onder het genot van dat witte en rode wijntje (waarvan de eerste flesjes door Van der Valk zijn aangeboden!), maar al snel daarna óók met dat mosterdsoepje onder handbereik. Overheerlijk, zoals het op culinair vlak de hele avond toch helemaal goed zit. De warme hoofdgerechten – ze lijden niet onder het optreden van de Piraten. Het live cooking wokgerecht met garnituur, de gesneden varkenshaas met roomsaus, de gebakken zalmmoot met pestosaus, de warme beenham met honingmosterdsaus (jawel aan sausjes geen gebrek!), de roerbakschotel met kip en groenten en de Tagliatelle met tomatensaus (hé, nog een sausje), er is absoluut niets mis mee. Evenmin als dat het geval is met het dessertbuffet. Veel, heel veel zoete lekkernijen en natuurlijk de inmiddels overbekende, maar daarom niet minder prettige chocoladefontein.

Eén van de (elf) aanwezige Consuls is op het moment dat van al die heerlijkheden wordt genoten, al enige tijd zijn stropdas kwijt. Theo van der Laan reageert immers eerder op de avond als eerste als de dirigent van Voorwaarts Voorwaarts laat weten dat hij altijd al zo’n mooie KNMC-stropdas heeft willen hebben. De nieuwe Consul van Zuidwest staat binnen de kortste keren voor Siem Noordhof om hem zijn das te overhandigen. De dirigent belooft direct ’m ’elk jaar’ met Koningsdag te zullen dragen; kijk dan heb je eer van je werk. Zoals Joop en Janny Helder dat deze dag dus ook hebben. Want aan het eind van het ’KNMC Consul Weekend Noord’ (zoals de bijeenkomst op de menukaart wordt aangeprezen) staan de twee eerder aangehaalde Consuls niet alleen in hun mening. Nee, alle aanwezigen zijn er unaniem in. Joop en Janny hebben de lat met dit feest écht hoog gelegd!

Foto’s: Jeannette Waleveld

Reacties zijn gesloten.