Aspergetocht

Asperges en de KNMC, een gouden combinatie

De asperge is een plant, waarvan de jonge scheuten worden geteeld als groente. Bij het lezen van deze definitie denk je direct aan de KNMC. Waarom? Deze groeimethode zal model moeten staan voor de ledenaanwas. Leden maken leden (l.m.l.). De enige methode, welke goud oplevert.

Dit is alweer de derde Aspergetocht van Bas en Puck Groenenboom. Nu denkt de altijd alerte KNMC’er (en dat zijn er veel) wellicht direct: gezellig zo’n tocht naar het zuiden. Logisch want daar komt het ’witte goud’ natuurlijk vandaan. Niets is echter minder waar, want deze editie van de Aspergetocht voert ons van Dordrecht naar Vianen, Wijk bij Duurstede, Wageningen, Zutphen, Hattem en Elburg. Bepaald geen aspergegebieden, maar Bas is vindingrijk, dus heeft hij de asperges van de allerbeste klasse naar de allerbeste restaurants laten transporteren..

Overigens zult u in dit verslag niets vinden over de weersomstandigheden. Dat 2013 niet het beste voorjaar heeft gekend, is bij een ieder genoegzaam bekend.

De haven van de Koninklijke Dordrechtsche Roei- en Zeilvereeniging (uit 1851) is het verzamelpunt voor onze tocht. Een drukbezochte haven met uitstekende faciliteiten, wel een beetje onrustig (deining) bij de ingang, maar de meesten van ons zijn daar na het Openingsfeest in Amsterdam wel aan gewend. Bovendien heeft de TTL de Pagani en de Geena Lisa (schepen van groot formaat) als een soort golfbrekers met hun neus onder de brug in het ’gat’ geparkeerd. Dan volgen de gebruikelijk rituelen. De financiële striptease op de Rantasipi (Jaap blijft geld tellen als oud bankman geweldig vinden) en de welkomstborrel op de Margaretha, inclusief de uitreiking van een prachtig draaiboek en iets lekkers voor bij de koffie. Het kledingadvies is: voor de dames ’op hun mooist’ en de heren in ’zomertenue’ en op naar ’De Stroper’ voor het openingsdiner, met op het menu, u begrijpt het al: asperges in drie variaties. Het is overigens niet zo, dat de heren in zomertenue de dames op hun mooist moesten verdedigen tegen een stroper. Nee, het was een voortreffelijke avond.

Onze TTL Bas meldt vroeg in de ochtend dat Puck de avond daarvoor is gevallen en naar het ziekenhuis moet voor foto’s. Het schip wordt verlegd en Puck met vereende krachten op de brancard van boord gehaald. Dan in de ziekenauto op weg naar de fotograaf. De overige deelnemers zetten, in overleg met Bas, het programma voort en in de loop van de ochtend wordt er telefonisch gemeld, dat het meevalt met Puck. Een waterbus brengt ons naar Rotterdam en vervolgens met twee watertaxi’s naar de SS Rotterdam. Dit schip is in 1956 gebouwd en is tot 2000 actief in de vaart geweest. Daarna is het na overnames en veel problemen (asbest met name) vanuit Halifax naar Rotterdam gesleept en afgemeerd aan het derde Katendrechtse Hoofd, waar het dienst doet als multifunctioneel ’gebouw’. De bezichtiging onder leiding van een oud bemanningslid is bijzonder interessant. Bij terugkeer zijn Bas en Puck weer aan boord; ze gaan in ieder geval de volgende dag mee naar Vianen. Een rustig tochtje naar ’De Peiler’, waar we aan het eind van de middag zeer gastvrij worden ontvangen op de Geena Lisa van Ad en Ria Tuijtel. Dit KNMC-echtpaar is deze reis zeer actief: Ria zit met haar fototoestel als een echte ’paparia’ bovenop de gebeurtenissen en Ad bezorgt elke dag de krant. Hij is daarin zo fanatiek, dat hij de Telegraaf het liefst drie dagen van te voren zou kopen. Natuurlijk is er ’s avonds voor de liefhebbers in het alom bekende sterrenrestaurant ’Boer Bertus’ een tafel gereserveerd.

Liggend voor de sluis bij Hagestein roept de schipper van een vrachtschip de sluis op. Hij mag doorkomen en zegt tegen de sluismeester: ’Er ligt nog een doos gymschoenen te wachten’. Dit is dus kennelijk een nieuwe benaming voor ons mooie KNMC-konvooi. Louis van Kampen dreigt direct met een optreden van het KNMC-Schipperskoor (hij is fan) en daar heeft die brave borst op die vrachtschuit natuurlijk niet van terug. Door naar Wijk bij Duurstede, waar we twee dagen blijven. ’s Avonds op naar de asperges in restaurant ’Naast de Poort’. Allerlei varianten staan er op het menu en de kwaliteit is top. Tijdens de extra ligdag gaat het KNMC-gezelschap onder leiding van een gids een stadswandeling door Wijk maken om vervolgens per bus naar Doorn te reizen. Hier bezoeken we Huize Doorn, ’Het huis van de Keizer’. Keizer Wilhelm II wordt na de revolutie in 1918 verbannen en neemt zijn intrek tijdelijk in kasteel Amerongen. Hij verblijft daar anderhalf jaar om in 1920 te verhuizen naar Doorn, waar hij tot zijn dood in 1941 is gebleven. Zijn stoffelijke resten zijn op het landgoed bijgezet. Deze keizerlijke residentie in ballingschap is nu een museum. De oorspronkelijke inrichting is nog helemaal intact en biedt een authentiek beeld van internationaal vorstelijk wonen.

Zondag gaat het TTL-echtpaar ons verlaten. Het is voor Puck toch te belastend en bovendien is zij nog niet weer op dek geweest. Zij zijn maar een paar kilometer verwijderd van hun thuishaven Maurik, dus dat komt goed uit. In ieder geval komt Bas naar het einddiner in Elburg. Door vervanger Jaap Sonneveld wordt alvast een (troost) bloemetje aangeboden. Verder beleven we een niet te lange vaardag en meren af in Wageningen, waar Hermann en Rosie op de Pagani, voor de broodnodige hapjes en drankjes zorgend, onze uitstekende gastheer en gastvrouw zijn. De liefhebbers kunnen daarna in het clubhuis nog een eenvoudige maaltijd nuttigen. Het is overigens nog lang onrustig gebleven daar in dat clubhuis. De schrijver beseft ineens dat het misschien wel een beetje erg veel eten en drinken is, maar ja we gaan uiteindelijk met een aspergetocht mee en niet om die dingen te steken maar om op te eten. Bovendien weten bijna alle KNMC-ers wel hoe die zaken gaan.

De Gelderse IJssel (ongeveer 125 kilometer lang) blijft een mooie rivier om af te varen. Komend vanaf de Nederrijn gaan we bij de IJsselkop deze tak van de Rijn op. De snelheid wordt dan direct zo ongeveer verdubbeld. Hermann en Rosie hebben nog verplichtingen thuis en verlaten ons bij deze splitsing. In de middag wacht een comité ons op in de haven. Janny en Lenie gaan direct aan de slag om in een soort coproductie de nodige versnaperingen te maken. Toch een goede gewoonte om met regelmaat op één van de schepen samen te komen en de dag door te nemen.

Van 1920 tot 1960 is Anton Pieck tekenleraar in Bloemendaal geweest. Zijn tekeningen hebben een heel eigen stijl, vaak sprookjesachtig en nostalgisch van karakter. Anton Pieck is ook de ontwerper van het in 1952 geopende sprookjespark ’De Efteling’ in Kaatsheuvel. Nu een van de belangrijkste attractieparken van Nederland. In Hattem is het Anton Pieck museum gevestigd. Natuurlijk gaat de groep rechtgeaarde KNMC kunstliefhebbers op pad om een bezoek aan dit museum te brengen en ter plekke poolshoogte te nemen. Daarna gaat iedereen zijn of haar eigen weg, om de avond in huiselijke kring door te brengen.

Elburg is onze eindbestemming en wel de gezellige havenkom. En natuurlijk bestaat ons einddiner uit een uitstekende aspergemaaltijd, geserveerd in restaurant ’Achter de Poorte’. Gelukkig is onze oorspronkelijke TTL Bas Groenenboom weer aanwezig. Hij wordt toegesproken met lovende dankwoorden door zijn tijdelijke vervanger Jaap Sonneveld. Een kleine stoffelijke blijk van waardering wordt overhandigd. Ook de andere functionarissen worden hartelijk bedankt met een prima flesje. Na dit uitstekende einddiner (dit restaurant is een aanrader) vertrekt het hele gezelschap naar de Time Out om de nieuwe verwarming te dopen. Ad en Ria Tuijtel geven geheel belangeloos een demonstratie stijldansen. Iedereen is erg onder de indruk en zo kan het gebeuren, dat Elburg al in diepe rust verkeert als de verschillende bemanningen weer op hun eigen schepen aankomen.

De sfeer op deze avond is eigenlijk zoals tijdens de hele tocht: geanimeerd en buitengewoon gezellig. Fijn dat we hebben deelgenomen!

Sjoerd Valk

Reacties zijn gesloten.