Aanlooptocht Zuidwest

Twee flesjes wijn voor één plastic zak

Op de Braassemermeer weten de eerste KNMC vrienden elkaar al te vinden aan het begin van deze prachtige heldere ochtend van donderdag 17 april. Onze Toertochtleider in ruste, Jacques, kan het toch niet laten om het voortouw weer even in handen te nemen.

Jan van Gaalen, die een zeer fijne neus schijnt te hebben voor plastic zakken, heeft al binnen een half uurtje zo’n kanjer in zijn schroef. Hij legt aan bij Bouw van Wijk waar de oude Van Wijk liefdevol een symbolische arm om de Galateia legt in de vorm van twee banden. Binnen een kwartier varen we weer en het lukt zelfs om de rest van het konvooi bij Gouda weer in te lopen. Ondergetekende heeft trouwens nog nooit zo’n mooie plastic zak gezien. Bouw van Wijk vindt twee flesjes wijn prima, de schat! Warme douche!

Om een uur of vier worden we hartelijk ontvangen door Hagenees Theo en vrouwtje Agnes in de City Marina te Rotjeknor. Iedereen heeft hoge verwachtingen van deze tocht gezien alle enthousiaste voorbeschouwingen. We moeten eerst afrekenen bij Jacques die erg goed met geld om kan gaan. We krijgen allemaal een tasje met welkomstgeschenken waaronder een knalrode ijsmuts waaruit blijkt dat de club duidelijk is doorgeslagen. Eerst die das weg en dan dit fenomeen. Het is een feest! De boot in box 3 zal niet lang op zich laten wachten. Die avond is een heerlijk oud Hollands captains dinner geregeld in restaurant de May-Flower. Prima verzorging! De sfeer zit er die avond al goed in.

De volgende ochtend 18 april; vertrek van de eerste tien schepen met als afdelingschef Hans van der Meer. Om kwart over tien zijn wij aan de beurt. Volgens mijn gegevens hebben we stroom tegen en dit blijkt behoorlijk te kloppen. Die middag mogen de vrouwen iets geheims doen in het dorpshuis in Streefkerk en de mannen ook. Staatsgeheim, dus ik kan hier nu niets over mededelen maar het komt goed. Die avond in datzelfde dorpshuis genoten van een echte Oud Hollandse maaltijd van uitstekende kwaliteit en een stuk goedkoper dan bij de ’limonadefabriek’.

Op zaterdag gaan we opnieuw met twee konvooien van tien schepen op weg, nu naar Culemborg. Ondanks dat Jan van Gaalen erg zijn best doet heeft hij nog steeds geen verse plastic zak kunnen bemachtigen. Al om half twee meldt Hans, de gezagvoerder van het eerste peloton dat hij de daling heeft ingezet voor Culemborg. Pelleboer heeft ook zijn uiterste best gedaan. Om 16.00 uur, na het bellenblazen, verzamelen we bij het havenrestaurant alwaar twee stadsgidsen, Jur van Zanten en Dick Werkhoven, klaar staan om ons de diepste geheimen van Culemborg bij te brengen. Na de wandeling is er om zes uur koffie in het clubhuis met een zogenaamde Verhallen Tom Poes met Ollie B. Bommelsaus en een bittere schipper. De rest van de avond laat de baas ons zonder begeleiding zomaar los. Met andere woorden: ’Van der Laan laat ons gaan’. Als dat maar goed gaat!

Zondag het paas-ontbijt in volledig Botary tenue: ’Het is een wetenschappelijk feit, al geeft men het geen ruchtbaarheid, dat je dag beter gedijt, na een stevig paasontbijt.’ Tien uur klaar voor de groepsfoto en ook een opname met rode muts (dit keer niet van Unox) vlak voor de Paasduik. Met een beetje geluk hebben we er een sponsor bij voor dit onvolprezen blad. Eindelijk mogen de mannen hun (staatsgeheim) zelfgeschilderde ei laten zien van twee dagen geleden. Gezien de reactie van de dames is het resultaat van ons werk het kleuterschool-niveau duidelijk ontstegen. Het ontbijt wordt begonnen met een Prosecco en we proosten hiermee op een prachtig nieuw vaarseizoen. Lodewijk van Brummelen, de uitbater, heeft inderdaad voor een onvergetelijk ochtendje gezorgd. We krijgen het niet op! Om 12.00 uur terug naar de schepen. Op de Zenit zijn weer twee paaseieren gelegd door de kippen van Hans en Grada (dit is geen grap, zij houden echt 2 kippen op het achterdek!) Het wachten is nog op dat zeer uitzonderlijke gouden ei.

Om 13.00 vertrek richting Watersportvereniging Vada in Wageningen. Het weer is schitterend; 20 graden en een beetje heel erg veel wind. Aankomst nogal spannend met zo weinig ruimte. Om 19.00 captainsborrel met etenswaardigheden in het clubhuis met dat mooie uitzicht over de Donau. Theo had zich in de aankondiging namelijk vergist, hij dacht dat het de IJssel was. Vandaar deze correctie. Om half negen is alles op, gaan we naar de boten en daar zien we op televisie dat Ajax met 5-1 heeft verloren van Zwolle.

Tweede Paasdag. We staan op met prachtig weer en ik hoop weer dat er iets leuks gebeurt deze dag om over te schrijven. Geen beter vermaak dan leedvermaak, zeker als schrijver van verslagen. Welnu, leuker kan het niet. Uitgerekend vandaag, op mijn verjaardag, start onze motor niet. Erg leuk! Iedereen vertrekt maar we worden in deze bange uurtjes bijgestaan door Ad Smaal. De havenmeester belt een monteur die een uurtje later arriveert. Het euvel lijkt snel gevonden maar het is toch ernstiger dan gedacht. Kapot draadje bij de startmotor. Dit wordt opgelost maar het starten lukt nog steeds niet. Vandaag kan niets meer geregeld worden en we hopen morgen iets in gang te kunnen zetten. Om twee uur gaat de telefoon; voorganger Theo heeft geregeld met de havenmeester in Giesbeek dat hij ons ophaalt in Wageningen voor het ’ballenfeestje’ aldaar. Erg lief van die luitjes en met name van John Meeuwsen die maar liefst 160 kilometer moet toeren om ons heen en terug te brengen. Voor ons mag hij havenmeester van het jaar worden! Ik roep hierbij iedereen op om op hem te stemmen. Die ’ballentent’ bleek overigens ook waar voor zijn geld te bieden. Ongelooflijk, een schot in de roos en heel gezellig.

De volgende ochtend proberen we onze monteur te bereiken hetgeen nog lukt ook. Hij gaat terugbellen. We wachten met spanning af. Ondertussen hopen we dat het in Giesbeek gaat lukken om te vertrekken zonder onze hulp. Dan ontdekken wij, na telefonisch onderhoud met onze bouwer/ monteur, dat er een zware zekering stuk is. Juist, door dat kapotte draadje van gisteren. Dat hadden wij en zeker die monteur (die blijkbaar uit een paasei was gekomen) eerder moeten ontdekken. Zoals altijd zoek je het veel te ver. Wij blij en om weer bij te komen met het konvooi gaat de zweep over ons helse machientje. In sluis Driel zijn we de enige kandidaat. Het kost een paar liter water maar dan heb je ook wat. Om 16.30 arriveren we al in Zutphen waar niet zoveel hangjongeren meer op de schepen zitten. De meesten zijn de stad in en op een terrasje neergestreken. Heerlijk weer en zo hier en daar zitten de restaurants vol door onze aanwezigheid. Hans Zenit is vandaag tot CEO benoemd van de ZTM (Zutphense Tramweg Mij). Hij houdt steeds als goed KNMC’er kaart of gepast geld bij halte klaar. Prachtig idee alleen Hans is de BOB…

Pelleboer is op woensdag de 23ste vroeg wakker, kijkt naar buiten en besluit om zich nog maar even om te draaien omdat zijn vriend Theo nergens te vinden is. Maar het komt goed vandaag. Om 8.30 uur klinkt weer de lieve stem van onze adjunct voorganger en pluimveedeskundige Hans door de marifoon die ons verzoekt los te maken en verder een prettige reis te hebben. Sluis Eefde zorgt voor wat oponthoud vanwege de lage waterstand. Bovendien is het erg druk met beroepsverkeer maar we mogen door. Theo heeft nogal een studie gemaakt van de geschiedenis van het Twentekanaal. Allemaal opgezocht in de geschiedenisboeken en letter voor letter opgeschreven. Wat een werk! Voorlopig lijkt het hier precies op het Mittellandkanaal bij onze oostelijke vrienden. Eenmaal bij Almelo aangekomen verloopt alles ook gladjes. Even wachten voor de eerste brug. Bakboord liggen wat kleine scheepjes. Een man in een hemd met en stapels tattoos zit ons konvooi eens rustig te bekijken. Jen roept tegen hem: ’Mooi uitzicht zo, hè meneer’. Waarop hij antwoordt: ’Zeker, gisteren kwam er ook al zo’n zooitje patje-pee-ers langs’. Waar gebeurd! In de haven genieten we weer van het weerzien van veel geliefden van vorig seizoen en ook van een enorme plensbui die konvooi twee overvalt bij het aanleggen. Weer leedvermaak.

Om 18.00 uur stappen wij in de bus en worden deskundig overgebracht naar Oosters restaurant International voor de Blauwe Hap. Nog nooit zo’n chique Chinees gezien. Allemaal met een stropdas, geleid door een soort Godfather met een klein brilletje die zo uit zo’n Chinese vechtfilm ontsnapt zou kunnen zijn, maar wat belangrijker is; het is geweldig goed eten. Tegen het einde van deze avond volgt natuurlijk de kleine ceremonie met bedankjes aan iedereen die een bijdrage aan deze schitterend verlopen tocht heeft geleverd. De bijbehorende cadeautjes en bloemen vliegen weer langs en Theo, Agnes en ook Hans worden hoog geprezen vanwege hun kundige leiding en geschriften. Dat boekwerk was een literair hoogstandje van de eerste orde. Net als Jacques vorig jaar; ook Cum Laude geslaagd. Het moge duidelijk zijn dat Theo en Agnes de komende jaren nog niet van ons af zijn.

Terwijl Theo’s taak wordt overgenomen door Oeds Gesman die de totale Botaryvloot in ontvangst mag nemen op D-day, staat ons op deze 24e april nog een toegift te wachten. Een bezoek aan de vleeswarenfabriek waar Theo’s neef Aldo al lange tijd de scepter zwaait. Om 9.00 vertrekt de bus en een kwartiertje later worden we hartelijk ontvangen in de kantine. Na voorlichting over de voorgeschiedenis van ’Zwanenburg Vleeswaren’ krijgen we de strenge instructies mee voordat we de fabriek in mogen. Geen foto’s, geen sierraden, geen horloges, tassen, niets van dat alles. Een speciale witte wegwerpjas, wit haarnetje en witte sloffen krijgen wij aangereikt. Het is een komisch gezicht. Een paar vrouwen lijken vanaf de zijkant sprekend op mijn schoonmoeder. Dan door een desinfecterende sluis met bewegende borstels onder je voeten en het zwaar geautomatiseerde bedrijf kan van top tot teen bezichtigd worden. Kort gezegd een zeer interessante ochtend. We gaan er even uit voor de reclame: ’Ben je met de club begaan? Koop een worst bij Van der Laan!’

Dit verslag is weer te lang aan het worden. Theo en Agnes begrijpen het wel dat ik hier eindig want over die fabriek kan ik wel dit hele nummer volschrijven. Theo en Agnes, nogmaals en namens allemaal, reuze bedankt voor jullie inzet. Het is echt grandioos geweest!

Paul Graafland

Reacties zijn gesloten.