Aanlooptocht Zuid

Een fijne tocht met een droevig vervolg

Het is slechts een beperkt gezelschap dat zich voor deze Aanlooptocht meldt. Maar het is behalve een klein, ook een leuk clubje mensen dat – zoals de dagen erna zal blijken – samen een ontzettend fijne, gezellige tocht gaat beleven.

We komen met acht man samen in Heusden, bij De Wiel, en genieten van het openingsdiner bij Kookstudio Van Dijk. José en Huub sluiten de volgende dag aan, waarna we via de nieuwe sluis in Lith (de oude is in revisie) naar Moeke Mooren varen. Het is alweer het mooiste weer van de wereld. Bij Moeke Mooren treffen we clublid Ton Bader en zijn Ria en havengenoten Marleen en Jan Lion. Ons nieuwe lid Wim, deze tocht direct gepromoveerd tot penningmeester, komt met armen vol wijnflessen achterop bij de Gin Fizz om een kennismakingsdrankje weg te geven. Het is dan pas half vier. Uiteraard worden Ton, Ria, Jan en Marleen ook uitgenodigd, en zo zitten we met veertien man op het achterdek gezellig te pimpelen. Uit allerlei boten, hoeken en gaten komen nieuwe flessen tevoorschijn. De glasbak doet de volgende dag goede zaken! Ja, en dan gaat het uiteindelijk toch gebeuren: we lopen naar Moeke Mooren, voor het… aperitief, en dat na een uiterst gezellige aanloop van 2,5 uur. Zoals altijd wordt bij Moeke Mooren lekker gegeten, met een wijntje erbij: we hoeven de volgende dag aan niemand te vragen of ze lekker hebben geslapen! Met de Isis en de Pacific Dream er inmiddels bij, varen we nu met zes schepen naar Plasmolen, de El Dorado Haven, waar we ’s avonds bij ’De Boei’ eten. Het koelwaterprobleem aan boord van de Swift wordt door Ton Bader vakkundig en afdoend opgelost.

Isis en de Pacific Dream varen vervolgens weer terug naar Heusden. Maar dit gebeurt niet nadat de aanwezige KNMC’ers Jan en Marleen Lion ervan hebben overtuigd dat ze toch vooral lid moeten worden van de KNMC om leuk en gezellig te kunnen varen. Zij zeggen het toe en zijn inmiddels inderdaad aspirant lid geworden. De volgende dag is Tweede Paasdag. Een rustdag. Uitslapen, een beetje klungelen en ’s avonds aan boord eten. Peter poetst de fenders van de Gin Fizz en deelt de kapitein mee dat hij weer fonkelnieuwe ballen heeft. De volgende stop is Doesburg, waar we na een mooie tocht van vier uur over de IJssel aankomen. Het diner is deze avond bij een Chinees en we eten daar fantastisch lekker.

Op woensdag vertrekken we om twee uur voor een kort tripje naar Zutphen, naar de Marshaven. Als we langs de ooievaarsnesten varen, kijken de dames wat schichtig in hun richting, maar we varen onversaagd door. In het clubhuis staan twee nieuwe uitbaters, Jos en Jolanda Dekker. Ze doen geweldig hun best om het ons naar de zin te maken. We eten onder meer schnitzels die aan alle kanten over je bord steken en ook nog eens heerlijk zijn! Na het eten wordt er een aantal drankjes besteld die niet in huis zijn. Jos en Jolande beloven ze in huis te halen en doen dat ook, zo blijkt op de terugweg! We maken op deze laatste dag van de Toertocht onze groepsfoto en varen vlot, met nog een tiental andere KNMC-boten de sluis naar de Twentekanalen door. Het kanaal ligt in een prachtig natuurgebied, maar is door de snelheidsbeperkingen van twaalf en negen kilometer en de kaarsrechte vorm toch wat saai. Dan is daar in Almelo de diastora. We worden zoals altijd naar alle hoeken van de haven gestuurd. Het is perfect voorbereid en iedereen is tevreden met zijn plekje.

Droevig

En dat is dan het einde van mijn verhaal van de Aanlooptocht van Zuid naar het Openingsfeest van Almelo. Maar helaas komt er nog een stukje achteraan. Een heel droevig stuk. Dat vrolijk begint. Want we besluiten een deel van de terugtocht opnieuw samen te doen. Wéér liggen we dus met hetzelfde fijne clubje samen in Zutphen in de Marshaven, waar ieders voorkeursdrankje nu dus wel aanwezig is. En wéér gaan we samen naar Doesburg waar we wéér bij dezelfde Chinees wéér erg gezellig eten. Aan de kop van de IJssel scheiden onze wegen zich dan wel. Wim en Nellie vertrekken al vroeg met hun Ellske naar Mook. En wij zwaaien de Swift van Hans en José en de Voyager van Hans en Gerrien uit die voor het Pannerdensch Kanaal kiezen, voordat we zelf de Nederrijn opvaren. Het is de laatste keer dat we Hans zien. Zoveel tochten hebben we met hem en Gerrien gevaren. De oergezellige Snert- en Stamppottochten, de Mosseltochten – en zoveel andere. Leuke dingen gedaan, ontzettend veel dingen gezien, nieuwe havens leren kennen, en altijd even fijn en plezierig. Zijn vrienden en vriendinnen van het district Zuid zullen hem heel erg missen. En voor Gerrien die hem onder het varen probeerde te reanimeren en de hulpdiensten mobiliseerde is het allemaal natuurlijk nog veel erger.

’s Morgens, een paar uur voor zijn overlijden regelde Hans per E-mail nog de bevestiging van het lidmaatschap van Jan en Marleen Lion. Het was het laatste wat hij voor de KNMC mocht doen. Hans: vaarwel!

Wolf Lijmer

Reacties zijn gesloten.