Aanlooptocht Zuid

Een tocht met hindernissen

Alle schepen komen op vrijdag 19 april met mooi weer de Verenigingshaven van het mooie vestingstadje Heusden binnenvaren. Wat een genoegen na de donderdag die nog storm met windkracht 7 heeft gebracht. Hans staat klaar om de deelnemers op de meldsteiger op te vangen. De Gin-Fizz, de Isis en de Geena Lisa hebben De Wiel als thuishaven, die komen ’s avonds rechtstreeks naar restaurant Van Dijk. Het wordt, onder het genot van een goede maaltijd, gezellig bijpraten na de lange winter.

De Dordtse Kil is redelijk rustig als we de volgende dag rond de klok van half elf met stralend weer vertrekken naar de KDR&ZV te Dordrecht. Het invaren bij de brug van deze haven is met een grote groep schepen altijd lastig. Een kwestie van goed doorvaren voor de voorste boten en een goede volgorde, zodat de achterste boten (in dit geval de grote) ook gelijk kunnen keren en afmeren. Al met al staat de brug langer open dan gewoon, maar het is weer gelukt. Omdat het clubhuis geen vergunning meer heeft om voor groepen te koken gaat ieder deze tweede avond zijns weegs.

Zondag varen we om elf uur uit. De zon schijnt volop tijdens het korte tochtje naar WSV IJsselmonde te Rotterdam, waar we enorm gastvrij worden ontvangen. Om 12.30 uur heeft ieder schip zijn plaatsje in de zon ingenomen. De avondmaaltijd, een ’Captainsdiner’, wordt gebruikt in het prachtige clubhuis met uitzicht over het water van Rotterdam. Dan is het op naar Gouda. We gaan de Hollandse IJssel op. In de grote sluis passen niet alle boten, dus dan maar in twee schuttingen. Bij het uitvaren wil de motor van de Helena niet meer starten. De Isis is stand-by, sleept de Helena de sluis uit en laat haar afmeren. Hoewel Jack van de Dagmar erg handig is, kan ook hij het euvel niet verhelpen. Wel stelt hij de diagnose: een kapotte startmotor. Jack en Lisa nemen de Helena langszij en sluiten, door het hele kleine negen meter brede sluisje, als laatsten aan bij de andere boten, die aan de kade in Gouda al een plek hebben gevonden. Daar is de door Jack verzorgde monteur aan boord gekomen die de nieuwe startmotor heeft gemonteerd. Het sluisje bij Gouda geeft de TTL wel wat hoofdbrekens. Op de heenweg zijn er, met passen en meten, maar liefst vijf schuttingen nodig om de twaalf boten door te laten.

Al doende leert men! Op dinsdag vertrekken we in twee groepen volgens een door Hans gemaakt schema. Dit keer zijn er ’slechts’ vier schuttingen nodig om Gouda weer uit te varen. Al snel na de sluis zijn we ook weer compleet. Maar daar doet zich de volgende hindernis voor; de Coenecoopbrug (4.70 m hoog) draait heel beperkt en het is niet helemaal duidelijk of alle schepen daar wel onderdoor kunnen. Ook hier dus weer passen en meten, maar het lukt! Omdat er een stremming is richting Kagerplassen varen we om via het Braassemermeer . Op de WSV Vennemeer worden we vervolgens geweldig ontvangen met een heerlijk driegangen menu in het clubhuis. Hulde aan de kok! Ook hebben we die avond natuurlijk een toost uitgebracht op Jack die zijn zestigste verjaardag viert. Met behulp van de oer Hollandse muziek gaan ook de voetjes flink van de vloer.

De tocht leidt de volgende dag naar Aalsmeer. Eerst een stukje terug, dan een stuk Ringvaart en via de Westeinderplassen naar WSV Nieuwe Meer. Varende op de Westeinder klinkt een oproep over de marifoon van de Isis aan de Dagmar: ’Problemen met de schroefas’. Opnieuw neemt de Dagmar een boot langszij en vaart het schip gezamenlijk een haven binnen. Al snel is een duiker geregeld, maar die kan het probleem niet oplossen. Er is wel een werf in de buurt waar de Isis uit het water uit kan. Dus, de Dagmar weer in touw met de Isis langszij, en op naar de werf. Vlak voor borrel en het diner zijn beide boten weer terug en is het probleem verholpen. Opnieuw hebben we een goede maaltijd in ook dit clubhuis gebruikt. Later hoorden we dat Jack in de ochtend ook nog problemen aan het hydraulisch systeem op de Isabel heeft verholpen; wat een geluk dat hij zó handig is!

Omdat we veel oponthoud bij de vele bruggen verwachten, zijn alle schepen donderdag al om half tien klaar voor vertrek. Opnieuw een stuk Ringvaart, waar de brugbediening ons goed gezind is. Dus dit traject verloopt heel voorspoedig. Om half 2 varen we achter een vrachtschip aan het Spaarne op. De bruggen blijven open voor dit konvooi en om half drie ligt ieder schip op zijn plek. Nog even een kleine switch, want de Slane moet aan de kade liggen omdat daar ’s avonds een monteur komt om nieuwe accu’s te installeren. Rond zes uur vertrekken we naar restaurant Truffels. Het restaurant is bij binnenkomst van onze groep gelijk vol. Tussen de gangen door bedankt Hans iedereen die een bijdrage heeft geleverd om deze tocht tot een succes te maken. In het bijzonder wordt Jack bedankt die véél meer dan alleen penningmeester is geweest! Namens de deelnemers overhandigt Wolf een presentje aan Hans en Gerrien én ook aan Jack en Lisa voor alles wat zij gedaan hadden.

Vrijdag, de laatste dag al weer. Omdat het weer regent lukte het opnieuw niet om de geplande groepsfoto te nemen; we zullen het dit keer met de andere foto’s moeten doen. Met regen varen we pas om twaalf uur Haarlem uit, dit na overleg met de twee andere aanlooptochten die Haarlem hebben aangedaan. Het is goed om het vertrek te verdelen over de ochtend zodat we niet allemaal tegelijk in de haven van Amsterdam aankomen. Na nog een paar bruggen en een sluis gepasseerd te zijn, vaart het konvooi het Noordzeekanaal op. Op het IJ gaat het nog bijna mis want we varen de nieuwe Amsterdam Marina zo maar voorbij. Maar via kanaal 77 worden we terug geroepen door organiserende KNMC’ers die bij de entree van de haven aanwezig zijn om iedereen naar zijn plaats te begeleiden. Dat is maar goed ook want eerder toegewezen boxen blijken vaak al bezet. Rond drie uur in de middag liggen alle schepen van de Aanlooptocht Zuid op hun plaats. Een geslaagde Aanlooptocht mét hindernissen is ten einde!

Ineke Hessing Schindeler

Reacties zijn gesloten.