Aanlooptocht Oost

Catz & Co doen in ’Aangeklede borrels’

In een ijzig, met veel kou omgeven klimaat , begint dan eindelijk de Aanlooptocht Oost naar het openingsfeest in Amsterdam! De Miles Ahead denkt op haar dooie akkertje vanuit Huizen naar ons nieuwe Consulpaar Theo en Ineke van Catz te varen. Niets is minder waar. We willen via Vollenhove , Lemmer naar Sneek alwaar deze tocht begint. Vlak voor Lemmer blijkt de sluis de komende dagen, drie dagen dicht. Wat nu?

Er wordt driftig gebeld over en weer met sluiswachters (Marknesse en Lemmer en de Toertochtleider – dank voor de aandacht !) en de marifoon wordt druk uitgeluisterd. Over een tochtje van 30 kilometer (er staat een flinke 6 ) doen wij uiteindelijk acht uur. Niet om vrolijk van te worden dus. We mogen gelukkig om 16.00 uur samen (twee bootjes) door de sluis. Maar de volgende dag vol goede moed naar Sneek, we hebben er zin in! Vandaag staat er windkracht 8, ook in de kom van centrum Sneek. De boot beukt de hele dag tegen de kade. Vanmiddag bijna onze jongste hond aan het water verloren, een lichtgewicht Basset Fauve de Bretagne. Eén rukwind en zoeff. Gelukkig heb ik hem aan de lijn (!).

De volgende middag worden we om één uur verwacht aan het stukje kade dat Toertochtleider Theo voor ons heeft gereserveerd. Het is achter Loods 55, waar we vanavond gaan koken, eten en drinken. Maar niet nadat eerst wordt geborreld op de Catz & Co. Het wordt een drukke en gezellige boel, met veel politiek geneuzel, KNMC-doelen, oude mensen en verzorging en uiteraard bootjes. Kortom de stemming zit er al in! Ook mede door een aller charmantst cadeau dat we van het TTL echtpaar krijgen. Een prachtige sjaal, een flinke fles oranjebitter van uiteraard de Firma Joustra en het draaiboek voor de komende dagen. Het wachten is nu nog op twee schepen die spoedig bij ons zullen aansluiten.

Er is goed nagedacht over de verschillende taken die de mannen en vrouwen krijgen toebedeeld. De mannen gaan koken en de vrouwen gaan de wijnen voorproeven! Vinoloog Hanno van Loods 55 vertelt en leert ons de vele details van de rode en witte wijnen. Een fijne baan, vindt hij zelf. Want, wie kan dit elke dag? Wie heeft er meer plezier dan ik? Een paar weetjes: witte wijn is veel lekkerder in het zonnetje en de wijn uit Zuid Afrika van de Aldi is rest wijn aangelengd en toegevoegd met druivensap en alcohol! De rosé die we proeven, smaakt naar kauwgomballen (Ineke doet dit meteen denken aan ’De Kauwgumballenboom’ van Elly en Rikkert). Dan komen de mannen binnen met vele gerechtjes die ze zelf gemaakt hebben en er prachtig uitzien. Heerlijk en even daarna hebben de heren het hoogste woord. Tuurlijk.

De volgende ochtend ligt er ijs in de gangboorden en wordt er druk gedweild, gepoetst, gedroogd aan en op de schepen. We varen vandaag naar Lemmer via IJlst en Sloten. Mooi zonnetje maar veel wind en koud. In de middag lopen we met z’n allen naar het ir. D.F. Woudagemaal vlakbij de haven van TacoZijl waar we zijn afgemeerd. Dit is het grootste stoomgemaal ter wereld. De ’Kathedraal van stoom’, zoals het gemaal in de volksmond wordt genoemd, pompt vier miljoen liter water per minuut van uit de Friese boezem naar het IJsselmeer. Het aangrenzende bezoekerscentrum is meer dan de moeite waard met 3D- film, interactieve watertafel, de galerij der Groten, animaties en proeven. We gaan dit een keer met onze kleinkinderen beleven, fantastisch! Wat een prachtige techniek uit het stoomtijdperk. Het Woudagemaal staat op de Werelderfgoed lijst van Unesco en draait sinds 1920. En jawel, Catz & Co nodigt iedereen uit voor een borrel die zo ’aangekleed’ is, dat niemand nog hoeft te koken. Hartige zalmtaart, gevulde wraps, kaas, worst en kunstig gemaakte stokjes van mozzarella en tomaat – en nog veel meer…

Maandagochtend in Vollenhove om tien uur in de benen voor een fiets-gids tocht. De route gaat naar Blokzijl en de man weet zo verschrikkelijk veel dat hij overloopt van informatie. Met een gezellig en voldaan gevoel keren we weer terug om een lunch-je te nuttigen in het Cultureel Historisch Centrum, waarna nog een wandeltocht volgt, begeleid door dezelfde gids, de heer Klaas Boes, wie kent hem niet! Een tweetal prachtige spreuken van deze bijzondere man: ’Als de natuur gaat werken is het verstand verloren’ en ’Hoe groter de geest, hoe groter het beest’!

Dan eindelijk is het zover: we gaan als KNMC de beste Havenmeester van 2012 huldigen. Rob Wilcke weet werkelijk van niets. Er is hoog bezoek van onder meer de burgemeester, mevrouw van der Tas, de voorzitter en medewerkers van Waterrecreatie Steenwijkerland en een aantal mensen van de schrijvende pers. Karla Denee maakt mooie foto’s en Gert-Jan gaat een stukje schrijven voor ons clubblad. Voorzitter Fred Swaab opent met een speech, de havenmeester is zeer verbaasd en ook ontroerd. Hij denkt dat hij altijd alles onder controle heeft in de haven, maar hier heeft hij niet op gerekend! De volgende dag vertelt hij dat hij tot laat in de avond berichten en felicitaties heeft ontvangen van vrienden en bekenden. Kortom dit is een zeer geslaagde middag geweest met een zeer blije havenmeester in de hoofdrol. En hij heeft het dubbel en dwars verdiend. We dineren in clubkostuum bij Restaurant Seidel, waar een KNMC waardige maaltijd op tafel komt. Super gezellig met extra gasten zoals: Fred Swaab, Jan & Paula Kip en Gert-Jan & Jos Onvlee.

De volgende dag varen we naar Harderwijk, een lange vaardag met veel regen en kou. Onderweg treffen we de Aanlooptocht Noord onder leiding van Joop Helder bij de Roggebotsluis. Dat wordt wachten, Noord heeft negentien schepen en wij zijn met z’n zessen. Tijd voor een broodje dus. Aan het einde van de dag breekt een mager zonnetje door en liggen Oost en Noord gebroederlijk in de havenkom van Harderwijk. Het is alweer woensdag. We vertrekken om kwart voor tien naar Huizen, na overleg met de Aanlooptocht Noord die een kwartiertje later losmaakt. Geen drukte dus bij de sluis van Nijkerk. Het is prachtig weer met een stevig windje op de neus.

Bij aankomst om één uur worden we uitgenodigd voor een zonnige borrel op het achterdek van de Witte Beer. Als vanzelf loopt het uit op veel lol, ontspanning en verhalen. De borrel is zeer dik ’aangekleed’ door Karla. Veel lekkere hapjes, balletjes én allemaal Dr. Frank verantwoord! De TTL zit bij gebrek aan een stoel op een grote fender wat hem de naam ’TTL Bal!’ oplevert. Ook deze dag glijdt dus weer voorbij als een ’bot mes door warme boter’. Morgen weer een dag dichter bij het openingsfeest in Amsterdam. En dan is voor ons weer het sluitingsdiner, inmiddels in Muiden aangekomen, beetje water tanken, stroom aftappen, kortom een beetje settelen tot aan het borrelmoment op de Lady Dumoulin.

Eerst echter gaan we met de veerboot naar het Fort op het eiland Pampus voor een rondleiding. We worden gastvrij onthaald door Maartje, de huidige Fortwachter. Voor wie er nog nooit is geweest is dit een aanrader om te bezoeken. Zeker met kinderen en kleinkinderen! Het is weliswaar erg koud onder de grond, maar door een bijzonder aardige gids worden we warm en enthousiast onderhouden. Wederom is dit een pracht staaltje van techniek uit het VOC tijdperk. Op Pampus beleef je hoe de verdediging van Holland en Amsterdam er aan het einde van de negentiende eeuw heeft uitgezien.

Dan wordt hét Consulechtpaar Oost behoorlijk in het zonnetje gezet door de andere Theo, ook een ’Godsgeschenk’ zeggen ze, en wordt het wederom zeer gezellig. Ineke van Catz heeft zo’n haast om binnen te komen dat het prijskaartje nog aan haar mooie nieuwe kleding hangt, waarop Jan Bos diep in haar broek moet tasten om het labeltje te verwijderen. Ja je kunt het allemaal bedenken maar dan ineens gebeurt het! Gezellig, harmonieus, leuke gesprekken, veel gelachen en op naar Graaf Floris voor een heerlijk diner, mooie afsluiting, leuke herinneringen. De foto’s van Karla spreken boekdelen; zij heeft dan ook in alle vormen van gymnastiek, strekken en rekken, languit, hakken op gladde kades, hinderlijk in de weg liggend en hangend, alle foto’s gemaakt tijdens deze zeer gezellige tocht!

En daar gaat ie dan, varen, een straffe wind van 4 richting de Oranjesluizen, veel regen, veel wind dus, bij aankomst op het IJ, verwondering alom. Waar moeten we liggen, waar is de nieuwe haven, waar komt het goed met het weer, en hoe en wat nu? Gelukkig vaart de ons vertrouwde Ad Smaal in een moderne Rib ons tegemoet en heeft slechts twee tekens nodig om ons (in dit geval de Miles Ahead) richting afmeer plek te dirigeren. Pffffffff. En dan begint voor iedereen Amsterdam 2013!

Marijke van den Hoek

Reacties zijn gesloten.