Aanlooptocht Noordwest

Een rustige tocht met twee reddingen

De planningsfase van deze Aanlooptocht verloopt anders dan de arme Toertochtleider en Consul heeft gedacht. Door Sail Kampen is een bezoek met in en uitvaren in het weekend onmogelijk en de haven van Deventer is door werkzaamheden van Rijkswaterstaat ook al onbereikbaar. De plannen moeten daardoor drastisch aangepast worden.

De start dus niet zoals gebruikelijk in de thuishaven van het Consulpaar, maar in Harderwijk. Niet erg. Arno, dé man van het haventje naast het Dolfinarium, is altijd blij om een KNMC-tocht te kunnen ontvangen. Ondanks zijn leeftijd is hij altijd zeer behulpzaam met aanleggen en heeft hij voor ieder altijd een vriendelijk woord. Ook fijn: de Gilde rondleiders zijn bereid om wéér een ander stukje van Harderwijk te laten zien. Deze keer ook de alom bekende gebouwen van de Universiteit van Harderwijk, die in het kinderprogramma van Aart Staartjes veel is genoemd. Het is echt geen fabeltje: Harderwijk is heel lang een Universiteitsstad geweest en ook op medisch gebied is daar behoorlijk veel kennis aanwezig geweest. Harderwijk is sowieso een bezoek waard. Al is de haven door alle veranderingen op dit moment voor de watersport heel onaantrekkelijk geworden. Als de plannen verder zijn uitgevoerd zal het waarschijnlijk prachtig worden, maar nu is daar nog niet veel van te zien.

Door het veranderde reisschema is niet Kampen, maar Ketelhaven het volgende reisdoel. De havenmeester biedt bij aankomst de helpende hand. Prettig. Het is behoorlijk winderig en zijn hulp bij het aanleggen is daarom zeer welkom. Helaas is er in de buurt niet veel vertier te vinden. Daarvoor in de plaats is er het achterdek van de Noroc waar een aangeklede borrel wordt verzorgd. Het wordt een leuke middag met uitloop naar het begin van de avond. Daarna is ieder weer op de hoogte was van elkaars reilen en zeilen – om maar in scheepstaal te blijven. De Aanlooptocht van Noordwest trekt vervolgens naar Hattem. Daar exploiteert een nieuw echtpaar de failliete haven om in ieder geval nog gasten te kunnen ontvangen. De ontvangst is meer dan vriendelijk te noemen. De havenmeester en zijn vrouw willen de haven graag overnemen en zijn daarover nu aan het onderhandelen. De in Hattem verzamelde KNMC’ers hopen dat het hen lukt. Ze zijn bijzonder geschikt voor deze functie en het is een aanrader om daar een paar nachtjes te liggen. In Hattem hebben wij het broodbakmuseum bezocht. Op zich een leuke ervaring en ook zeer geschikt voor kinderen die daar dan ook in groten getale aanwezig zijn.

Vanuit Hattem volgt (mét de aangesloten Golfinho van Wim en Rina Brus) een lange vaardag naar Zutphen, dit door het ontbreken van de haven van Deventer voor een tussenstop. In Zutphen hebben we in de kantine een stamppotbuffet besteld. Dat is geweldig. Er is zoveel dat ook de medewerkers in het clubhuis daar heerlijk van mee kunnen eten. Weggooien is zonde. Toch? Daarbij moeten we nog ruimte overhouden voor het meer dan heerlijk toetjesbuffet dat nog op ons staat te wachten. Meer dan voldaan keren wij bootwaarts. De volgende dag is een dag om Zutphen met een bezoekje te vereren. Het centrum is gezellig en ziet er romantisch uit. Een beetje een Anton Pieckplaatje. Veel mooie geveltjes en leuke winkeltjes. Je kunt je er prima vermaken. Dan volgt een overheerlijke bak koffie. Dat gebeurt op het terras van een horecagelegenheid waar het personeel bestaat uit minder begaafden. Zij proberen met alle inzet het je naar de zin te maken. Hartverwarmend om te zien, alleen al door het plezier dat ze erin hebben. Een zeer goed initiatief!

Nietsvermoedend wandelen we daarna door het centrum als we plotseling jonge meisjes horen gillen en daarna een oude dame in een scootmobiel op hoge snelheid door het centrum zien rijden. Ze ramt een kinderwagen (gelukkig geen letsel) en flitst daarna op een eeuwenoude boom af. Reden voor het Consulpaar Ben en Johan om een reddingsactie te ondernemen: ’Dat had ze nooit overleefd.’ De botsing wordt gelukkig voorkomen. Maar de scootmobiel is nog niet tot stilstand gekomen. Het verbazingwekkend sterke apparaat neemt ook Ben en Johan op sleeptouw en koerst nu richting glazen pui van een babyspullenwinkel. Het kan nooit de bedoeling zijn om daar naar binnen te stuiven, maar het Consulpaar van Noordwest slaagt er niet in de scootmobiel tot stoppen te dwingen. Dat lukt wel een jonge vrouw die te hulp schiet. Ze slaagt erin het sleuteltje uit het racemonster te krijgen waardoor oma een meter voor de pui tot stilstand komt. Verkrampt, met ingeknepen gashandel, maar ze mankeert gelukkig niets. Ze had haar snelheidsregelaar op ’haasje’ gezet, terwijl ’schildpad’ veel beter bij haar past! Ook de schade bij Johan en Ben valt mee. Al heeft Consul Johan nog wel een paar dagen last van die licht gekneusde enkel.

Voor het dit jaar afscheid nemende Consulpaar is de Aanlooptocht op dit moment voorbij. Werk in combinatie met een geplande vakantie dwingen Johan en Ben ertoe terug te keren. Met Cock en Els Pleijster op de Tisum als Konvooi-leidend schip wordt de laatste etappe naar Almelo met succes afgelegd. Waarna het Openingsfeest kan beginnen en dit verlate verslagje dus is afgelopen. Maar voordat er echt een punt wordt gezet achter de Aanlooptocht van Noordwest, dient nog wel een echte heldendaad te worden gememoreerd. Van Janny en Eddy van Bergen. Als op de stromende IJssel een kruiser motorpech krijgt en om assistentie verzoekt, aarzelt de bemensing van de Vrouwe Janny geen moment. Ze gaan er direct naar toe, blijven in de buurt en helpen waar dat kan. Gelukkig krijgt de bemanning van het scheepje de motor zelf weer op gang waardoor het op eigen kracht de haven kan bereiken.

Reacties zijn gesloten.